Ik zie het ook als een systeemfout hoor, alleen dan komt het dus ook niet alleen op individuele mannen aan. Net zo min als op individuele vrouwen (die in de regel toch echt maatschappelijk meer hinder hiervan ondervinden, de mannen die ik noemde zijn echt wel de uitzondering.)
Als voorbeeld: parttimers komen veel voor in de zorg en het onderwijs. Dat is vaak omdat fulltime gewoon te belastend is; eigenlijk zou de baanomvang aangepast moeten worden. Nu werken veel fulltime, maar krijgen parttime betaald (onderwijs in elk geval) en dat zijn net sectoren waar relatief veel vrouwen werken. De maatschappelijke waardering voor die sectoren vertaalt zich ook naar hoe we naar zorg- en opvoedtaken in de privĂŠ-sfeer kijken. Zo ontstaat een wisselwerking die je denk ik maar tot op zekere hoogte als individu kan oplossen of doorbreken.
Ja dit bedoel ik idd! En dat was ook wat dat artikel bedoelde @Crusti_Croc en @EllaFitzgerald met man/vrouw dingen. Maar ik zal even goed zoeken of ik dat artikel kan vinden. Laat wel duidelijk zijn dat ik het hier niet mee eens ben, ik zoek gewoon een verklaring voor hakken in het zand gedrag en de grote verschillen in de samenleving over dit soort dingen. Nu echt weg.
Duurde even, maar hier mijn reactie. Ik had idd gelezen dat je om verduidelijking vroeg. Ook @EllaFitzgerald
Allereerst mijn excuses voor hoe beroerd ik mij heb uitgedrukt vanmiddag. Ik wilde absoluut niet suggeren dat het de schuld is van het bestaan van non-binaire mensen of vrouwen die zich te mannelijk gedragen. Voor iedereen die ik daarmee heb gekwetst, sorry. Dat was niet mijn bedoeling. Ik wilde een link leggen, maar die link heb ik niet goed uitgewerkt en zeker niet goed omschreven.
Helaas kan ik het artikel niet weer vinden waar ik op doelde.Ik zal het proberen uit te leggen wat er in stond/wat mij is bijgebleven en wat je vaak terughoort in genderneutrale discussies. Het mij soms doet denken aan de reacties die er ook zijn op genderneutrale taal e.d. Dan heb je verschillende groepen, mensen die het toejuichen, mensen die neutraal er in staan en mensen die er tegen zijn. Ik doelde vooral op de laatste groep, de groep die er tegen is en zich af zet tegen alles wat veranderd en begint te strooien met termen als âje mag ook niks meerâ âkan ook niks meer zeggenâ âdoe toch normaalâ. Over die groep word wel gezegd dat ze zich steeds meer in een hoek gedreven voelen en het gevoel hebben dat alles veranderd en ze zich niet meer kunnen gedragen zoals ze zich altijd doen. Zij bijten zich steeds meer vast in de traditie en beginnen juist heel erg gericht te worden op onderscheid man/vrouw en staan afwijzend tegenover genderneutraal/non-binair of doen daar in elk geval erg moeilijk over. En een van de verklaringen is dat het er mee te maken heeft dat ze ja bang zijn voor veranderingen en daarom dus teruggrijpen op wat bekend is en hier heel standvastig in worden.
Ik ben het niet eens met mensen die zich er tegen verzetten. Nu ik het zo opschrijf weet ik niet goed waarom ik dacht die link in een paar zinnen te kunnen maken. En misschien vind je het een ver gezochte link en dat snap ik ook. Het was even een ding wat in mij opkwam en vandaar dat ik dit zo noemde. Maar @Mtmeru legde het duidelijker uit. In vervolg zal ik niet nog even snel voor ik weg ga een hele reactie typen, want dat pakt niet goed uit. Nogmaals excuses. En als er nog iemand verder reacties heeft, stuur gerust een bericht.
Het verschil is dat onze maatschappij er ondertussen volledig op gericht is op mensen te doen stoppen met roken terwijl er nog steeds te weinig incentives zijn om bvb mannen deeltijds te laten werken.
Natuurlijk zijn we allemaal individuen, maar we worden ook wel heel erg gestuurd door de maatschappij. Zelfde met bvb obesitas: iedereen weet wat gezonde voeding is en toch is het voor veel mensen moeilijk om altijd gezonde keuzes te maken omdat onze maatschappij je heel vaak in verleiding brengt voor ongezonde keuzes. Op dezelfde manier duwt de maatschappij ons vaak snel in klassieke patronen omdat het makkelijker is op korte termijn.
Ik had er niet een duidelijk punt mee eigenlijk. Het was gewoon een link die ik legde omdat het mij daar aan deed denken, verder niet. En ik vind ook zeker niet dat je eerst iedereen aan boord moet krijgen om een verandering te starten. Juist verandering starten zorgt weer voor gewenning en gemak, vond dat wel goed in dit artikel omschreven.
Hoe we het op kunnen lossen weet ik verder ook niet. Alleen dan wat ik hierboven ook wel noemde een wat mindere houding ten opzichte dat alles aan mannen ligt kan helpen denk ik. Verder heb hier ik niets meer aan toe te voegen. Ik denk dat het wel duidelijk is hoe ik er in sta en dat we daar verschillend over denken.
Door al deze posts (235!!) wil ik ook even al mijn anekdotische bewijs delen.
Toen mijn zus zwanger was had ze een groepje van 9 andere vrouwen die tegelijk uitgerekend waren. Een maand na de bevalling was mijn zus de enige die nog met haar man op een kamer sliep, de rest van de mannen was naar de logeerkamer verplaatst omdat ze anders wakker werden van de baby en ze daarbij ook de moeder niet hielpen als die baby wakker was. Dus was het voor iedereen beter als ze ergens anders sliepen.
Mijn man werkt als elektricien en in zijn bedrijf kan je vrijwel niet minder dan fulltime werken, wat uiteraard nergens op slaat. Maar de enige mensen die minder dan 5 dagen mogen werken zijn gescheiden mannen, die mogen dan op woensdag een papadag. Eigk zijn dan je groeimogelijkheden ook gewoon klaar want in functie A tm Z moet je wel fulltime werken. Nouja hij wil in principe dus wel 4 dagen werken maar je moet dan dus zoo vreselijk veel moeite doen, en dat zie ik gewoon amper gebeuren.
Ik heb nu bedacht dat ik gewoon weer op zaterdag ga werken als ik een kind krijg, dan heeft hij die dag met het kind.
Mijn vader was trouwens huisvader en heeft daar de krant mee gehaald, voor de foto moest die toen iets typisch moederlijks doen namelijk mijn zus in bad doen (1989).
Ik vraag me wel af hoe de mental load bij mijn ouders verdeeld was, mân moeder heeft altijd 36 uur betaald gewerkt en mijn vader altijd 0 uur. Maar ze werkt in de zorg en dus onregelmatig, dus voor mân gevoel was mân moeder er wel vaak.
Hier ook iemand bij wie de vriend meer tijd besteedt
aan kind en huishouden dan ik 
Dat punt van jou over gelijkwaardigheid nastreven, was voor mij even stof tot nadenken zeg! Dat streven mijn man en ik vanaf het begin van onze relatie na. En ik merk dat het voor we kinderen hadden vanzelf ging. Maar de carrière van mijn man kwam in een stroomversnelling, werd kapitein op de zeevaart en was dus maandenlang van huis. De zorg voor de kinderen kwam op mij neer, naast een drukke baan van 32 uur. Na een burn-out ging ik minder werken. Dus inmiddels verdient hij een veelvoud van mijn salarisâŚAls mijn man thuis is, neemt hij zoveel mogelijk zorg en huishoudtaken op zich, maar ik merk dat ik veel meer zelf doe, omdat hij na maanden op zee âer niet in zitâ. Hij merkt dat de gelijkwaardigheid er niet meer is zoals die was en daar baalt hij van. Mij stoort het minder omdat hij er erg zijn best voor doet en zoals het nu gaat qua werk toch een keuze van ons beiden was.
Vanaf het prille begin in de zwangerschap gaat inderdaad alle aandacht uit naar âmoeder en kindâ en wat minder naar de vader. Enerzijds ook logisch gezien de gezondheid van de zwangere er net wat meer toe doet maar dat een arts of kdv altijd mama belt slaat nergens op. Ik wil vaders geen excuses geven maar het is wat dat betreft ook niet heel moeilijk om wat minder betrokken te raken want je moet je er gewoon extra hard aan trekken. Maar als je graag betrokken WIL zijn laat je het daar niet bij zitten denk ik 
School belt ook åltijd eerst moeder hè als een kind ziek wordt, oma als tweede optie vaak. Ook bij oudergesprekken zie je bijna alleen maar moeders helaas.
Hier gelukkig niet. School en BSO belt eerst mn man. Dit is nadrukkelijk zo aangeven bij inschrijven. Man werkt dichterbij en ik wat verder weg (45 min). Bovendien als ik ergens aan het opereren ben kan ik niet zomaar bij mn telefoon of een pt laten zitten op het spreekuur. Man is gelukkig geen arts, dat scheelt. Oudergesprekken doe ik liever zelf en dat heeft de juf ook door en belt mij voor een gesprek of spreekt mij op mân vrije dag aan. Verder gaat veel via de app, waar beide ouders in kunnen en beide alles is gaten kunnen houden.
Zo kan het ook gelukkig. Ik ben zelf leerkracht en in ons systeem staan vader en moeder gewoon beiden als eerste contactpersoon. Ik vraag dan meestal aan een kind (groep 8) wie ik kan bellen. Meestal is dat de moeder.
Godver pijnlijk accuraat
Ok ben niet op de hoogte hoor van hoe dit spel verder werkt, maar waarom is dit ooit bedacht als verplicht uniform? Wie verzint dat
Hoezo staan ook de namen van de Argentijnse spelers (enige foto die erbij stond, weet niet of het standaard is) op het broekje? (haat verkleinwoord, maar je kan echt niet van een broek sprekenâŚ)
Heb zelf het gevoel/idee dat vrouwensport minder populair is, dus om kijkers/sponsors te trekken zul je wat âextraâ moeten doen en als het om vrouwen gaat is de enige extra die ze te bieden hebben uiteraard naakte lichaamsdelen.
Dr is zoân filmpje dat een turnster oefeningen doet op de balk(of een ander toestel idkâŚ) en op het moment dat ze een spreidsprong doet gaat er een flitslicht, zo typerend.
Omg 
Ik had dat nog niet eens opgezocht maar dan zou je toch op zân minst mannen in Speedos verwachten. Nog belachelijker dan ik het al vond dit.
@Ferngully ja dat klinkt wel als een mogelijke reden idd, maar hoe belachelijk en achterhaald. En ja die namen snap ik ook niet. Doet mij ook een beetje denken aan van die foute korte broekjes Die een paar jaar geleden in waren.
Het pijnlijke is dat je het als vrouw nooit goed kan doen. Vind je de huidige voorgeschreven kledij voor jouw sport onpraktisch of voel je je daar niet comfortabel bij? jammer! Terwijl iedereen met een beetje empathie toch begrijpt dat die hoogingesneden maillotâs van de tunrsters, vaak opgroeiende meisjes van 16-17 jaar, echt niet comfortabel zijn.
Anderzijds heb je dan weer vrouwen zoals Serena Williams, die dan weer heel graag sexy en uitdagend op de baan staan, maar ook daar komt dan weer heel wat kritiek op. Is het niet dat ze te sexy is, dan is het wel weer dat ze te gespierd is om nog sexy te zijn (is dit een link naar een Vlaamse kwaliteitskrant waarin dat onomwonden gezegd wordt? o jawel).
Sport is de extreme uiting van hoe in onze maatschappij nog steeds heel duidelijk vrouwen bepaalde kledijvoorschriften oplegt.
Geschreven door een Jeroen 0,00% verrast (maar uiteraard wel gedegouteerd).
Ik begrijp maar heel weinig van wat hier staat. En millennial parenting, wat zou ik daarbij moeten voorstellen. Is dat als je als millennial een kind krijgt?
Er zit heel veel emotie achter maar is LinkedIn het platform hiervoor? (Vind het ook niet zo handig voor haar kinderen die dit dus ook zo mee krijgen.)