Feminisme

[Flamoes]

Maar jij gelooft dus niet dat mensen door instagram worden aangespoord daadwerkelijk dingen te doen? Misschien leer je via instagram wel Damn Honey kennen, leer je via hen de Bovengrondse kennen en geef je je vervolgens op als abortusbuddy.

Daarbij vind ik bewustwording ook gewoon vrij belangrijk want hoe meer bewuste mensen hoe meer mensen uit eindelijk actief kunnen zijn, maar goed als iemand alleen bewust is heb je er inderdaad niks aan.

Ik vind dat ze met zeikschrift gewoon de verkeerde pakt, omdat zij daadwerkelijk ‘unieke’ informatie geeft (voor instagrambegrippen dan) waar mensen wat van kunnen leren, in plaats van alle mensen die een commercieel slaatje proberen te slaan uit feminisme en vervolgens niet verder komen dan ‘vrouwen verdienen minder dan mannen en dat vind ik erg.’ (Zie Linda Meiden.)

Ik zou het jammer vinden als mensen vervolgens niet verder gaan dan haar volgen en beamen hoe erg het allemaal is, maar ik heb (vanuit mijn eigen omgeving) niet echt het idee dat het daar bij blijft.
Als dat wel zo is snap ik dat je er een grote hekel aan hebt maar dan vraag ik me nog steeds af: hoe krijg je mensen die nog niet echt bekend zijn met feminisme er dan wel bekend mee?

*daarbij (sorry was ik nog vergeten maar wel belangrijk vind ik) beïnvloed bewustzijn toch ook je keuzes in het dagelijks leven. Wat je stemt, van wie je producten juist wel of niet koopt, hoe je op mensen reageert die slachtoffer van iets zijn of als je bijv. in die positie zit: wie je aanneemt voor een bepaalde baan.

[anon76889665]

Ik merk dat ik hier zo in tweestrijd mee ben. Want ja, alle beetjes helpen en je uitspreken als feminist is feministisch. Maar niet iedere feminist is een goede feminist. En ik denk dat er makkelijk iets van gemakszucht ontstaat als je toch ‘iets’ doet. En het dan daarbij laat ipv. meer verdieping/ meer activiteit zoekt.

Zelfde wanneer iemand hoort dat ik vegan eet en roept dat ze ook flexitariër of vega zijn alsof dat evenveel waard is.

[Flamoes]

Ah ja ik snap het. Dankje voor je uitgebreide uitleg want het duurde even voor ik het begreep. Maar ik ben het wel met je eens, zo had ik er alleen nog niet tegenaan gekeken.

[dodecavia]

Ik wist niet zo goed waar ik dit moest plaatsen maar ik wilde het wel even kwijt. Ik merk dat ik de laatste tijd best wel heftig reageer op het, ja hoe vat ik het goed samen, het seksualiseren van vrouwen maar ook gewoon de seksuele lading die overal een beetje doorheen geweven lijkt te zijn en de man/vrouw verhouding.

Bijvoorbeeld, ik ben begonnen met het kijken naar handmaids tale. Ik was me bewust van het thema en het werd me aangeraden dus ik dacht ik geef het een kans, maar ik vond het toch allemaal zoooo disturbing? Bij een aflevering zat ik echt: hoezo is dit zo vermakelijk voor iedereen?? Heb het afgezet en hoef het niet meer te zien. Ik werd er gewoon echt pissig van.

Of dan zit ik filmpjes te kijken op yt, van zangeressen tot fitness videos just doing my thing, en dan de onsmakelijke reacties die kerels achterlaten. Hetzelfde heb ik bij kerels op instagram die helemaal geilen op vrouwen (en dan kijk ik vervolgens op hun profiel en dan zijn ze gewoon ‘gelukkig’ getrouwd met vrouw en kind), ik kan alleen maar denken: hoezo plaats jij openbaar zoveel poep? Of in het ‘normale’ leven waar dan te pas en te onpas seksueel getinte ‘grapjes’ worden gemaakt en als je er dan mensen op aanspreekt is het ohhh hihihhihi nee hoor is toch maar een grapje!!! Doe eens even niet zo kinderachtig (en vind het dan ook altijd kut voor de partner in kwestie).

Nou ja even zo wat voorbeelden maar ik ga me dus steeds meer ergeren aan zulke dingen. En als ik dit dan bespreek met vrienden krijg ik vaak een reactie van: ja tja het is kut maar ja het is nu eenmaal zo, je moet er niet te veel aandacht aan schenken want nu fok jij jezelf op over iets terwijl de mensen in kwestie gewoon chill doorgaan met hun leventje. En dan bv over een serie (of bv een boek waarin ik dan weer vrouwonvriendelijke passages lees): ja stop gewoon met kijken/lezen dan is het toch goed. Maar ik heb dan zo het gevoel dat ik mijn ogen sluit voor iets wat mij dus raakt en dat vrienden dan zoiets hebben van: ja, ja het is nu eenmaal zo. En ondertussen vreet ik me op.

Nou, ik weet niet goed wat ik hiermee wil zeggen maar ik moest het even kwijt. Herkennen mensen dit? ‘Tips’? Of juist aanraders voor series/boeken/docu/personen/whatever

[anon42392789]

Die opmerking vind ik zelf dan op het randje maar als ik deel zou nemen aan dat gesprek vrees ik dat ik tegen de persoon in kwestie een gevatte opmerking zou maken. Maar dat moet je dan ook maar net liggen.

Wat ik dus heel lastig vind is de omwenteling die in mijn hoofd heeft plaatsgevonden. Ik ben altijd extreem onzeker over mijn lichaam geweest omdat ik altijd nare opmerkingen naar mijn hoofd gesmeten kreeg en een afwijkende lichaamsbouw heb. Met 38 graden liep ik nog rustig met lange mouwen + pijpen, maar nu niet meer. Alleen vind ik het dus heel lastig om om te gaan met complimentjes over mijn lichaam en zoek ik er steeds wat achter (dat het eigenlijk ongemeen is en iemand iets van mij moet hebben) of dat ik nu verkeerd bezig ben omdat meer nadruk leg op mijn sterkere punten (bijv. mijn benen waar ik tevreden ben) en dat voelt voor mij soms zo verkeerd?. Misschien omdat het onvertrouwd voor mij is, maar ik kan het dus slecht plaatsen.

En achteraf vind ik het vooral raar dat voornamelijk vrouwen zich altijd zo negatief uitlieten over mijn lichaam. Dat ik te dun ben, dat ik mijn littekens moest verbergen (was zgn onsmakelijk ;’) dat ik beter alleen oversized dingen kon dragen etc. (Bij mannen bleef het vaak meer bij opmerkingen van het niveau dat ik wel meer hamburgers mag eten, maar die waren minder pijnlijk om te ontvangen)

[Koffie]

Heel tof artikel met mooie analyses. Thanks voor het delen

[Pierlala]

Goed artikel maar jeetje als hij de standaar is dan hebben we nog een hele lange weg te gaan. Herken het totaal niet bij mijn eigen vader en opa’s. Vraag me dan wel af of zij zo ontzettend niet mannelijk zijn? Want dat vind ik ik wel een beetje schadelijk aan dit soort artikelen, hoewel dit echt wel een goed artikel is. Dat zorgzaam zijn en ouderren toch nog steeds wordt verpakt als een vrouwen eigenschap? En
egocentrisme als iets mannelijks.

[Pierlala]

Misschien is het ook meer mijn irritarie op dit soort verwende mannen, Kijk dat je geen zin hebt in het huishouden a la dat hebben we allemaal niet. Maar dat je liever alleen bent dan tijd met je kind doorbrengt waar je notabene zelf voor hebt gekozen vind ik echt heel erg. You can’t have your cake and eat it too. Neem gewoon je verantwoordelijkheid.
En ik vind dat niet ‘mannnelijk’ maar bot horkerig en onaardig. Het lijkt wel logisch waar het vandaan komt. Maar aan de andere kant, je hebt het zelf meegemaakt.

[Pierlala]

Ergens wordt er nog heel vaak vanuit gegaan dat de vrouw het wel oplost en dat kinderen een vrouwending zijn.

Wat ik probeer te zeggen is dat dit in het gezin waar ik ben opgegroeid niet zo was. Meer dan twintig jaar geleden kon je al ouderschapsverlof opnemen. Daarom ik vind het gewoon zo onvoorstelbaar dat je als vader wel kinderen wilt maar niet die verantwoordelijkheid neemt. Dat je niet de behoefte hebt om gezellig iets met een kind te ondernemen kan, maar krijg dan geen kind.
Je hoeft echt niet 24/7 je kind fulltime te entertainen maar je kind midden in de nacht te laten huilen vind ik wel het andere uiterste. Vaders moeten hun rol oppakken.

[Pierlala]

Maar in dat artikel schrijft hij toch dat hij zelf langer blijft liggen? Dat doet hij toch zelf. Dat is verantwoordelijkheid nemen, iets waar je geen zin in hebt toch doen.

Het is veel voordeliger om meer inkomsten te genereren door zorgen en werken egaal te verdelen.
Allebei part-time werken levert evenveel op als een kostwinnaar en is op de lange termijn zelfs
winstgevender.

Betaalt gezin met één kostwinner zes keer zoveel belasting als tweeverdieners?

Maar dan moet je dat wel willen, Dan moet je als man wel daarvoor gaan staan. Misschien dat je baas inderdaad in het begin tegensputtert maar dan verandert er natuurlijk niets. In mijn opinie is het meer een kwestie van niet willen dan niet kunnen.

[Pierlala]

Ik ben het helemaal met je eens dat ouderschapsverlof gratis en gelijk in hoeveelheid voor vaders en moeder moet zijn. Maar ook over Zweden las ik verhalen dat ondanks het vaderschapsverlof, moeders nog steeds voor hun kinderen doen dan vaders.

Ik denk ook wel dat je over kinderen moet nadenken voordat je eraan begint De gedachte dat vaders zorg moeten dragen voor hun kinderen zal veel ruimer moeten leven in de maatschappij.

[MadameMignon]

Ja dat is dus de mental load die vrouwen vaak ook nog 100% moeten dragen
kun je wel leuk de vuilnis buiten zetten en 3x per week koken maar dan ben je er dus nog niet

[Kusjessoldaat]

Ik heb vandaag na beschamend lang dubben mn schoonmaakster geappt dat ik dr doorbetaal (met terugwerkende kracht), ze had al eerder aangegeven dat ze het financieel niet makkelijk hebben (haar man is tandarts ofzo maar had ook problemen met iets?), toen had ik het al aangeboden maar dat wilde ze niet en ze zou appen als het te moeilijk werd maar eigk is het oneerlijk dat ik de bal bij haar leg. Ik heb ook enkele opdrachtgevers die me nu doorbetalen ondanks dat ik niet werk en ben daar heel dankbaar voor.

Verder gaat de nieuwe podcast van damnhoney over validisme en corona, vond het echt prettig om te luisteren. Ze tippen ook de documentaire crip camp (staat op netflix) en ik wil echt iedereen aanraden die te kijken.
Echt zo mooi, positief en strijdlustig. Voelde meer als een soort film dan echt als een docu.
edit: ik wist dus niet of er een validisme topic is.

[Swelgje]

Misschien kan je je vader vragen hoe hij het zou vinden als iemand zo’n opmerking jou zou maken als je aan het hardlopen bent? En dat je het dus om die reden daarom ook maar niet doet.
Lijkt me wel heel lastig om je eigen vader op zoiets (dus dit specifieke geval) aan te spreken.

[Polska]

Ik weet niet of het hier al eens over is gegaan, maar in hoeverre laten jullie lichaamshaar staan om een feministische reden bijv: “ik ga dit niet scheren voor een ander als ik er zelf geen last van heb”? (of iets soortgelijks)

Stemmen = anoniem

Ik scheer

• Oksel
• Beenhaar
• Schaamstreek
• Gezichtsbeharing (denk aan snor)
• Geen van bovenstaande

Ik scheer niet, maar trim:

• Oksel
• Beenhaar
• Schaamstreek
• Gezichtsbeharing (denk aan snor)
• Geen van bovenstaande

Ik kwam hierop omdat ik momenteel mijn beenhaar en okselhaar laat staan (als ik het zelf wil scheren dan doe ik dat zodra ik dat wil, maar ik wil proberen de mening van anderen hier niet leidend in te laten zijn). Mijn schaamstreek trim ik meestal bij. Nu is het zo dat mijn vriend last heeft van de haren tijdens het beffen. Omdat ik wel graag gebeft wil worden en ook wil dat hij er van kan genieten heb ik dit grotendeels gladgeschoren. Ben erg benieuwd hoe jullie erover denken en wat jullie doen.

[Kusjessoldaat]

Ik heb m’n benen ruim een jaar niet geschoren, toen vond m’n vriend er wat van en had ik het voor een weekendje weg begin november geschoren, daarna tot vorige week weer niet.
M’n okselhaar scheer ik eigk vooral uit gewoonte, ik vind het geen moeite om te scheren.
En m’n bikinilijn jeukt zo vreselijk erg als ik het een week niet scheer, daar heb ik echt alleen mezelf mee.

[anon76889665]

Ik doe pretty much hetzelfde als jij om dezelfde redenen.

[Biscotti]

Ik hars mijn benen en bikinilijn. Mijn oksels scheer ik heel af en toe als ik vind dat het te lang wordt. Ik doe dit altijd, ook in de winter en ook als ik met niemand ben. Ik ben nu met iemand en die heeft soms last van haar op mijn venusheuvel tijdens het beffen, dus dat trim ik dan kort. Hij vindt okselhaar ook niet erg mooi maar daarmee heeft hij pech.

[Pierlala]

soms scheer ik mijn beenhaar maar momenteel eigenlijk niet, dat wisselt heel erg. Oksels scheer ik altijd dan ruik ik mezelf minder. Eigenlijk boeit haar me niet zo, echt gek hoe we dat voor vrouwen not done vinden. Maar vriendinnen zeggen wel altijd dat ik makkelijk praten heb omdat ik zeer licht haar heb dus misschien zou ik er ook anders instaan met donkerder haar.

[Dazed]

Ik scheer niks. Ik heb bijna geen/heel doorzichtig haar op m’n benen dus dat vind ik echt de moeite niet, en vind het bij andere vrouwen vaak juist wel mooi dus denk ook niet dat ik het zou scheren als het meer of donkerder was, maar dat weet je natuurlijk nooit zeker. Okselhaar vind ik best mooi staan eigenlijk dus haal ik ook niet weg, heel soms een keer als het lang wordt of ik er toevallig een keer zin in heb, maar of andere mensen het gaan zien heeft daar (volgens mij) geen invloed op. Schaamstreek laat ik over het algemeen ook voor wat het is, vind het altijd wel lief staan en kan echt niet dealen met de jeuk van het teruggroeien. Enige is dat het bij mij redelijk ver doorgroeit in m’n liezen waardoor het er onderuit komt bij veel zwemkleding. Vind ik er een beetje stommig uitzien bij mezelf dus dat haal ik meestal weg als ik ga zwemmen. Ik heb trouwens een vriend en die vindt het allemaal wel best, volgens mij boeit het hem niet zo veel. Denk ook wel dat hij anders pech zou hebben haha