Ik denk dat er vooral tijd overheen moet gaan. Nu groeien er al meer kinderen op van wie de ouders hun eigen naam hebben behouden, of die de achternaam van hun moeder hebben. Zij gaan dat normaal vinden en later waarschijnlijk ook zo doen.
Ik ben 34 en mijn moeder heeft haar eigen naam gehouden (mijn broer en ik hebben wel mijn vaders naam). Dat vond men toen ik opgroeide best raar. Kinderen vroegen wel eens of mijn ouders dan niet getrouwd waren. Dat zie ik nu niet meer zo snel gebeuren.
Ik ben er door dit voorbeeld trouwens altijd vanuit gegaan dat ik ook mijn eigen naam zou houden. Mijn vriend is opgevoed door een alleenstaande moeder en heeft ook haar achternaam. Toen we het er laatst over hadden, merkte ik dat hij er vanuit gaat dat onze toekomstige kinderen mijn achternaam zouden krijgen. Dus ook hier volgt hij automatisch het voorbeeld van zijn jeugd.
Hoe meer kinderen een ander voorbeeld krijgen, hoe meer daar ook zelf voor zullen kiezen, denk ik.