Ik vind dat ergens ook wel een mooi iets, maar vraag mij dan af hoe het dan gaat als je kind dan kinderen krijgt? Krijgt dat kind dan 3 of 4 achternamen? Of moet jouw kind met de dubbele achternaam dan alsnog kiezen welke je doorgeeft?
Kind dat al een dubbele achternaam heeft, geeft aan zijn/haar kind enkel het eerste deel van de naam door (Jansens Peeters => enkel Jansens). Om niet te eindigen met 16 namen idd.
Daarom is voor sommige mensen de volgorde van die dubbele naam belangrijk: als je echt je naam generaties lang wil doorgeven, moet je eerst komen (Jansens, want Peeters valt bij het kleinkind weg). Als er discussie is tussen de partners wie eerst komt, dan kan dit opgelost worden door alfabetisch ofwel lotje trekken door de ambtenaar (onschuldige hand)
2 likes
Ik ben hierom altijd heel blij dat mijn vriend Spaans is en we eventuele kinderen volgens de Spaanse gebruiken een dubbele achternaam mogen geven. In Spanje was het overigens gebruikelijk dat de naam van je vader eerst kwam en je die naam dus ook doorgaf. Sinds een paar jaar mag je zelf de volgorde kiezen en staan ze standaard in alfabetische volgorde. Dat leidt nu wel weer tot het probleem dat sommige achternamen (die beginnen met een letter aan het eind van het alfabet) dreigen te verdwijnen haha.
Ik vind het zelf nog weleens verwarrend omdat de achternaam van mijn vriend dus niet overeen komt met de naam van zijn ouders en ik de namen van zijn ouders dus niet meteen herken. Maar dat is gewoon een kwestie van wennen denk ik. Ik hoop dat het in Nederland ook snel mogelijk is om een dubbele achternaam te geven!
3 likes
Dat is niet bekrompen, want er is hier duidelijk een systeem. De redenen die jij noemt, zoals het gewoon leuk vinden, de naam van de man mooier vinden, de naam van de vader niet meer willen⊠als dat zo was, zouden andersom ook ongeveer net zoveel mannen de achternaam van hun vrouw aannemen. Want vrouwen kunnen net zo goed een mooie achternaam hebben en mannen kunnen net zo goed ruzie met hun vader hebben. Dat betekent niet dat per definitie elke individuele vrouw die de achternaam van haar man overneemt, daar geen weloverwogen keuze in heeft gemaakt. Maar als je het op grote schaal bekijkt kun je wel degelijk stellen dat er iets aan de hand is. Dus jij hoeft je ook helemaal niet te verantwoorden, daar vraagt ook niemand om. Het gaat niet om individuele gevallen.
15 likes
Even als reactie hierop: op deze documenten wijzigt je achternaam dus niet. Hier blijft altijd je eigen achternaam staan. Je kunt wel e/v Achternaam partner (echtgenoot of echtgenote van) erop laten zetten.
1 like
Ja dat bedoel ik, dat hij er in ieder geval op staat. Je schijnt officieel als je alleen met je kind reist schriftelijke toestemming van de andere partner nodig te hebben om je kind mee de grens over te nemen, en ik hoop dat dezelfde naam erop iig aantoont dat ik familie ben en het ok is. Niet dat dat nou zo vaak gebeurt hoor, maar toch handig
Ja maar dat kan dus ook als je je eigen naam houdt. Ik heb dat ook zo gedaan.
Natuurlijk mag jij er gewoon voor kiezen om de naam van je partner aan te nemen als jij dat liever wilt. Maar dat het op je documentatie komt te staan is niet een argument voor het aannemen van de naam van je partner, dat kan sowieso als je getrouwd bent. 
(Jouw man kan dan ook jouw naam er op laten zetten).
Oooh zo, nu snap ik wat je bedoelt! Oh dat wist ik helemaal niet, ik dacht dat je het naamgebruik moet aanvragen om ervoor te zorgen dat de naam van de ander op jouw paspoort enzo mag komen staan.
1 like
De naam van de man overnemen is, feitelijk, een erfenis van het Patriarchaat, wat een samenleving was waarin de vrouw onderdrukt werd. Ik denk dat het heel goed is om alles wat overgenomen wordt uit een samenleving waar vrouwen systematisch onderdrukt worden onder de loep te nemen. Hoe klein dan ook.
12 likes
Pfffff ik ben door deze discussie zo aan het twijfelen gebracht dat ik besloten heb de beslissing uit te stellen. Heb de namen die ik gewijzigd had op social media even teruggedraaid en ga even afwachten of âhet antwoordâ nog tot me komt ofzo.
1 like
Ben je pas getrouwd of ga je binnenkort trouwen? Je mag altijd de naam van je partner gaan gebruiken hé? Je hoeft niet nu te beslissen. Je zoon heeft denk ik al de achternaam van je partner?
Voor mij waren dit de redenen om het niet te doen:
- Je mag altijd de naam van je partner gebruiken als je het wilt, daarvoor hoef je het niet officieel vast te laten leggen
- Ik heette al 26 jaar (toen ik trouwde) hetzelfde en vond het vreemd om dat te gaan veranderen
- Onze achternamen zijn beide even mooi en heel vergelijkbaar, dus ik hoefde niet een upgrade naar een mooiere naam
- Ik wilde geen dubbele naam voeren omdat ik heb begrepen dat vrouwen daardoor benadeeld kunnen worden op de arbeidsmarkt (jaren geleden gelezen, dus weet niet meer welk onderzoek dit was)
- In het geval dat de relatie beëindigt hoef je niet weer te wijzigen (mijn eigen moeder is na 30 jaar gescheiden dus andere naam, toen 10 jaar met haar eigen naam, toen hertrouwd dus nieuwe naam maar die man overleed helaas na 3 jaar).
Redenen van mijn schoonzusje om wél haar naam te veranderen:
- Ze wilde als moeder dezelfde naam als haar kind(eren)
- Ze vond het een soort extra commitment: wij horen bij elkaar
Meer redenen weet ik niet van haar, maar ik weet wel dat de âgezinsredenâ heel sterk was. Ik denk dat dat voor veel mensen de enige reden is om het wel te doen en dat snap ik ook heel goed.
3 likes
Voornaam gebruik je wel als aanspreekpunt dus papa Henk, mama Henk en zoon Henk en dochter Henk is wel lastig 
maar natuurlijk zijn er mensen die hun voornaam veranderen, dat mag je ook vrij makkelijk doen, itt je achternaam (die je dus ook niet verandert ook al neem je de naam van je partner aan).
1 like
Dit kan je natuurlijk ook doen door je kinderen jouw naam zou geven.
7 likes
@Kauai Ja dat klopt maar in het geval van @anon18050057 heeft zij al een kind dus dan kan je dat niet meer wijzigen. Verder met je eens.
@Crusti_Croc zeker met je eens dat ik het geen goede reden vind, maar dat is wel het argument wat wordt genoemd voor het veranderen van de achternaam.
1 like
Ik sluit me hier helemaal bij aan. En alle reacties die ik krijg als ik aangeef dat ik bij trouwen mân eigen achternaam wil houden, maar vooral dat ik ook graag wil dat onze kinderen mijn achternaam krijgen geven echt aan dat dit nog een lange strijd is.
Ik vind het overigens ook onbegrijpelijk dat kinderen bij een huwelijk/geregistreerd partnerschap automatisch de achternaam van de vader krijgen, tenzij je dat anders aangeeft. Dat is toch ook niet meer van deze tijd? Iedere keer als ik dit bespreek met mensen dan kijken ze ook vol medelijden naar mijn vriend, alsof het vreselijk voor hem is dat hem zoveel onrecht aan wordt gedaan. Absurd vind ik het
13 likes
Oh eindelijk een groep waar ik bij wil horen 
Ik vind mijn achternaam heel leuk, maar ben 1 keer iemand tegen gekomen met een achternaam die echt goed zou passen bij de mijne, maar bij welke achternaam niet, want diegene heette Super.
18 likes
Ja en feitelijk gezien is de kans dat je 1 gezin vormt met dezelfde achternaam toch veel groter als de kinderen de naam van de moeder overnemen? Aangezien de moeder meestal de meeste zorgen op zich neemt na het beëindigen van een relatie.
Even voorbeeldje uit mijn eigen gezin in het geval van het aannemen van de achternaam van de vader:
Moeder heet: Spijker
2 kinderen van 1e partner heten: Trui
Kind van 2e partner (die nu ook foetsie is) heet: Sok
Als moeder gaat trouwen met nieuwe partner: heet moeder: String
En in het geval dat we de naam van de moeder kregen heten we gewoon allemaal Spijker, hoeveel partners ze ook krijgt 
16 likes
holy shit. mind is blown.
In sommige landen wordt de achternaam gebaseerd op de voornaam van een ouder (in IJsland o.a.), dus daar kan je dan kiezen om dan bijv. annasdochter (AnnasdottĂr) als achternaam te voeren 
zo breek je de cirkel
4 likes
Je hebt als kind het recht om de naam van je moeder te dragen. Je kunt dit dus zelf wijzigen, ook al hebben je ouders je de naam van je vader gegeven.
Nu is de naam van je moeder natuurlijk ook een mannennaam, dit gaat te ver terug om er echt iets aan te doen