Pff maar echt! In mijn familie is het de normaalste zaak van de wereld om vanaf je 14e altijd in een relatie te zitten en nooit single te zijn. Ik ben 22 en heb nu voor het eerst iets serieus met iemand (nog niet officieel een relatie maar wel lang aan het daten al) en dat vertelde ik dus perongeluk tegen m’n oma. Die heeft het gelijk maar verteld aan de rest van de familie en nu krijg ik continu opmerkingen en appjes met ‘fijn dat je ook eindelijk iemand gevonden heb’ en hiervoor kreeg ik de hele tijd ‘jouw tijd komt nog wel’ terwijl ik echt nooit in hun bijzijn heb gezegd dat ik graag een relatie wilde ofso. Daar gaan ze dan maar gelijk vanuit.
Ik ben echt heel blij met m’n date, maar ik ben ook oprecht heel dankbaar dat ik niet op m’n 16e al in een relatie zat. Klinkt zweverig, maar voor m’n eigen ontwikkeling is het een stuk beter geweest dat ik zo ‘lang’ niks heb gehad. Ik denk ook dat ik bepaalde dingen nooit had gedaan (in m’n eentje op vakantie gaan bijvoorbeeld) als ik wel eerder een relatie had gehad.
Ik zat laatst m’n irritatie over m’n familie te uitten tegenover m’n moeder en toen zei ze ook echt serieus ‘ja maar ze maakte zich gewoon een beetje zorgen omdat je nicht en neef al heel lang iets hebben en jij helemaal niet met jongens bezig was’. Echt wtf? Alsof ze alles weten ook.
dan kan ik me goed voorstellen dat je het niet prettig vind om alleen over straat te gaan…
wat knap van je.