Bij dit soort gesprekken denk ik wel eens aan mijn oma die in 1910 geboren is. Als ik me in haar verplaats merk ik echt hoe ongelofelijk bizar het eigenlijk is dat we als mens gewoon een nieuw gezicht kunnen kopen nu. Voelt ergens nog steeds futuristisch vind ik.
Zo benieuwd (en bang) voor hoe de wereld er over 100 jaar uitziet
.
