Gierig zijn is alleen leuk als je het samen met iemand kan zijn. Als ik cadeaubonnen krijg voor een activiteit, restaurant, dagje weg etc. dan trommel ik gewoon goede vriendinnen of mijn zus op en is de ‘korting’ van ons samen. De overig kosten kunnen we gewoon splitten. Het is namelijk geen cadeau van mij aan die persoon, het is gewoon een activiteit waar die persoon hoogstwaarschijnlijk ook veel zin in heeft maar ook niet veel voor wil betalen. Dan krijg ik toevallig een waardebon, helemaal top.
De ander een drankje laten betalen vind ik ook niet per se vallen onder gierigheid. Dat doe je toch wel vaker met vrienden? In zo’n geval biedt de ander het ook veel sneller aan, en dan zou ik het aannemen; toch aardig. Geld terugvragen van een waardebon is wel gierig want meestal zijn die bonnen niet eens inwisselbaar voor geld dus je wil iets wat je in eerste instantie niet had. En extra kosten voor de ander die het bedrag van één frisdrankje p.p. ruim overstijgen, terwijl je zelf verder geen cent neerlegt, dat is ook gierig. Maar heb niet echt logische argumenten. Geheel gevoelsmatig.
Geniet ervan!
