In mijn vriendengroep zijn we daar gelukkig heel eerlijk over. Maar met vreemden of collega’s zou ik er idd wel meer moeite mee hebben
1 like
Hahah ja zo ben ik ook echt niet! En als ze krap had gezeten dan had het mij niks uitgemaakt maar ze werkte fulltime én woonde thuis én haar ouders hebben het heel goed en zijn heel gul naar haar. Dus het was echt puur gierigheid.
Haha ik wel 
als ik iemand niet leuk vind wil ik er ook geen euro aan geven. Super petty maar dat is dan mijn ‘wraak’ omdat je stom bent. Heb het bij een stomme collega ook wel eens geprobeerd maar kwam er last minute toch niet onderuit.
1 like
Ja ik weet niet eens of ik dat zou durven haha, maar dan ben je wel te laat ja. Ik hoopte stiekem ongezien géén euro in het potje te doen 
2 likes
Ok, gierig is het misschien niet per se, maar ik vind een tikkie sturen nadat we zijn uitgenodigd voor een etentje (5 personen, simpele maaltijd) toch wel skeer hoor. We zijn geen studenten meer.
14 likes
Mee eens. Er komt echt een leeftijd/levensfase/financiële stabiliteit waarin dit echt niet meer kan vind ik. Ik kan me ook echt niet voorstellen dat ik iemand thuis zou uitnodigen voor een etentje en dan een vergoeding zou willen??
1 like
Ja toch? Een aantal jaar geleden had ik er geen probleem mee elk ijsje op wie betaalt wat te zetten, maar nu vind ik het echt afdoen aan de avond als ik naderhand een rekening krijg. Of zelf moet uitrekenen wat ik uitgegeven heb, en dan vervolgens bang moet zijn dat ik misschien teveel uitgegeven heb
De lol is er dan toch ook vanaf?
Jep, vind ik ook. Maar goed, dit is ook de vriendin (van 32) die een tikkie van een avondje biertjes drinken ook zonder gene doorstuurt naar haar date (waren op het terras met vrienden, hij sloot spontaan aan). Ik zou denken, joh, die jongen betaalt de volgende keer wel weer toch.
Of op vakantie geen geld heeft uit eten te gaan (waardoor wij voor haar betaald hebben), maar een paar maanden wel trots vertelt dat ze 20k aan het beleggen is.
3 likes
Hahaha dat onderste heb ik ook een beetje! Ik word onrustig van spullen en soms geef ik dan echt mooie dingen van rituals en zo weg gewoon omdat ik er onrustig van word? Kei zonde eigenlijk maar voor vrienden is dat wel okee
2 likes
Ja verschillen kunnen er uiteraard zijn onderling, ik heb dit ook in mijn vriendengroep. Maar ik merk dat wij het dan zo ‘oplossen’ dat degene die het wel kan ‘veroorloven’ om geen geld terug te vragen gewoon vaker de etentjes host of bijdrage geeft aan degene die graag iemand wil uitnodigen maar niet lukt om wat voor reden dan ook. (Ik moet ook zeggen dat mijn mening mbt ‘lol ervanaf’ ook een cultuur ding is hoor. Ik kom uit een cultuur waarin geld terugvragen voor een etentje zo ongepast is, dat ik me ook echt geen een situatie kan indenken waarin ik dat zou doen)
1 like
Wat ik ook heel irritant vind als we iets gaan boeken met vriendinnen en iemand zegt dan: ‘ik kan het nu niet betalen, heb maar 10 euro’. Vriendin, je hebt een spaarrekening van 10k. Snap wel dat je niet elke keer van af wil halen maar zeg iig niet ‘ik heb maar 10 euro’.
25 likes
Ja precies dat inderdaad, @Eddie. Soms betaalde ik dan met buikpijn en soms ging ik vol schaamte het gesprek aan of het oké was dat ik alleen mijn eigen eten/drankje(s) betaalde. Altijd in een spagaat en altijd een rotgevoel.
En het ongemak van rondjes. Dat mensen er dan weer ingewikkeld over doen dat ik niet meedeed met rondjes, maar gewoon mijn eigen drankjes los bestelde en zelf afreken. Ik drink sowieso niet in het tempo van de meeste mensen. En als ik dan twee cola had gedronken, was het echt niet in verhouding om voor 8 man bier te gaan halen. En soms zeiden ze dan dat ik geen rondje terug hoefde te geven, maar men wel voor mij drankjes haalde. Ik heb nooit zo goed het ‘probleem’ of de ‘ongezelligheid’ begrepen als ik het gewoon even zelf wou regelen. Dat gaf me rust, dan wist ik dat ik niet voor onverwachte kosten kwam die ik niet kon betalen, maar dat ik ook niet ‘profiteerde’ van anderen door wel drankjes te krijgen, maar niets terug te geven.
Godzijdank liggen die tijden achter me. Ik heb geen buikpijn meer over geld en ik durf betere keuzes voor mezelf te maken tegenwoordig.
13 likes
Ja dat heeft een vriendin ook vaker gedaan. Nadat we kaartjes voor een festival oid hadden gehaald kwam ze met het verhaal of ze het volgende week kon overmaken naar de vriendin die het had voorgeschoten omdat ze dan salaris zou krijgen. Terwijl ze echt diezelfde avond nog zei dat ze bijna 35.000 op dr spaar had 
dan haal je dat toch lekker eraf voor een week en zet je het er daarna weer op.
4 likes
Ja, het is echt een wereld van verschil. Ik herinner me heel goed toen ik met een stuk of 5 meiden naar Parijs ging. Ik had toen net mijn nieuwe baan (incl. eindelijk een normaal salaris). Tijdens zo’n tripje zijn er altijd momenten dat er ineens zonder al te veel overleg besloten is dat we in restaurant X gaan eten of wel even een taxi/über pakken naar locatie Y.
Normaal kreeg ik altijd stress van dat soort situaties omdat ik dan zelf geen controle meer had over mijn uitgaven en/of er uitgaven gedaan moesten worden waar ik helemaal niet voor zou kiezen. En nu was het zó relaxt. Ik hoefde me gewoon niet druk te maken, die paar euro overleef ik wel, wat er ook gekozen werd.
11 likes
In m’n studententijd had ik een huisgenoot die snoep voor Sint Maarten wilde halen. Ze had ons niet gevraagd en wij waren ook niet thuis. Stond er de volgende dag in de groepsapp of we €0.25 wilden overmaken. Oh en een spaarrekening van 15k. Overigens nooit betaald.
Edit: we woonden er met 4.
9 likes
Hahaha dat is echt heel erg gierig!
1 like
Dit doet me denken aan mijn eerste Sint Maarten. Dit was toen ik op mezelf woonde want daarvoor woonde ik in Brabant en daar vieren ze Drie Koningen. Er kwamen toen kinderen aan onze deur en ik had helemaal geen snoep in huis. Heb toen maar uit wanhoop een sultana gegeven. (Voor twee kinderen om te delen want ik had er maar één.) Die kinderen vonden mij vast heel gierig.
25 likes
Ze deed wel vaker zulke dingen. Geen filmavond willen houden, maar wel langskomen om alle snacks op te eten.
1 like
Helemaal niet gierig maar je zou er volgende keer nog bij kunnen vermelden dat je weinig lust en weinig drinkt en dat dit altijd zo is. Dan snappen anderen denk ik beter dat het geen kwestie is van ‘deze keer drink ik wat meer en de andere keer jij weer.’