Nou als ik niet achter een cadeau sta, ga ik er echt niet aan bijdragen. Een tv voor een kind van 7? Zijn ze niet goed? Ik heb principes hoor, kan mij niet schelen dat die ouders het ok vinden of dat het kind zelf een tv wil. (Ik vind volwassenen die geld/€een bon vragen heel anders).
Mijn broer en schoonzus vroegen ook ooit een bijdrage voor de spaarpot, maar ik vond dat er dan te veel werd gelet op hoeveel je inlegt en ik wilde gewoon een leuk cadeautje kopen. Dus heb die spaarpot genegeerd. Soms komen broers/schoonzussen ook met “ik heb nog product x liggen, als je me geld overmaakt kun jij dat geven”. Nou sorry, vind dat een makkelijke manier om je eigen uitgaven te bekostigen. En het zijn nog prijzige dingen ook.
Daarin ben ik wel gier, kindercadeautjes. Die kiddos krijgen al zoveel, ik vind een kleinigheidje wel prima eigenlijk.
Juist! Ik vraag altijd aan iedereen geld, omdat ik gewoon alles bij elkaar wil leggen en iets groots (duurs) wil kopen, net als in dit geval. Ik vind niks zo irritant als denken dat ik van iedereen geld krijg en daardoor dus iets kopen waar ik zelf geen geld voor (over) heb en dat mensen dan geen geld geven maar een of ander flutcadeau (ja sorry, ik ben moeilijk met cadeaus en vind weinig dingen leuk, dus druk het even heel oneerbiedig uit)
Misschien is dit ook wel (een soort van) gierig, dus gelukkig staat deze post al in het juiste topic
Edit2: ik ben het wel met @ellegirltalk eens dat voor kinderen een kleinigheidje prima is. Vorig jaar had ik een kinderverjaardag van iemand die 1 jaar werd, wilden een aantal mensen 20 euro per stel geven. Ik dacht wtf dat kind krijgt waarschijnlijk 1000 dingen en heeft zelf geen idee, mag wel wat minder. Dus daar ook niet aan mee gedaan
Haha omg ik voel me dan ook zo’n gier als ik met een knuffel aankom, maar uiteindelijk spelen ze daar wel mee. Wat moet een baby nou met een zonnebril?
Een zonnebril is wel een praktisch cadeautje (bescherming van de ogen, gaat niet om uiterlijke vertoning), dus je zou mij er als ouder wel blij mee maken. Als de rest van het gezelschap wel boekjes en puzzels ofzo heeft zijn dat ook fijne cadeautjes.
Twee van mijn kinderen hebben inmiddels zelf een verlanglijst, al zorgen wij altijd dat er kleinigheidjes opstaan (stiften, een kleurboek, een scheetkussen 
). Mensen die dit soort dingen niet leuk vinden heb je ook he… Dan vragen wij meestal een Intertoysbon, maar krijg nu het idee dat dit niet oke is? Wat ze dan doen is de bonnen en hun gekregen geld sparen en daar zelf iets voor uitkiezen…
Jongste werd 1 en hebben we geen wensen doorgegeven. Eerlijk gezegd dat we echt niets wisten (hij is de derde dus we hebben al zoveel). Vond het leuk waar mensen toen mee aankwamen! Veel gepersonaliseerde cadeautjes enzo. Toch kregen we toen ook wat cadeaubonnen wat weer superhandig was. Hij werd nl in de winter 1 en in de zomer hebben we er toen een zandbak voor gekocht. Het is niet dat we zelf te zeikerig zijn om een zandbak te kopen. Was juist leuk want nu is het ‘de zandbak hebben we gekregen van oma die, tante zus en oom zo’
Ik hou me altijd aan lijstjes van kennissen, behalve als ouders er allerlei shit van minimaal 20 euro opzetten. Doeiiiii zeg, ik bepaal graag zelf mijn budget.
Ik vind het altijd wel leuk om kindercadeautjes te kopen want het kind in mijzelf komt dan gewoon naar boven haha. Maar als er geld gevraagd zou worden zou ik dat helemaal prima hoor, dat je op zo een manier bijdraagt ana het cado wat de jarige ècht wilt. Juist leuk toch? Of voor het spaarpotje
Ik zou dit ook heel gierig van je vinden, maar vooral omdat bij ons niemand het prettig vind om zijn/haar werk te onderbreken voor dit soort klusjes. Maar ik zou ipv een bak stront gewoon voorstellen dat jij dit dan voortaan doet zodat je zelf ook de voordelen van de zegels hebt. Is dat geen oplossing? Win win lijkt me?
Ik denk dat het probleem bij geld/cadeaubon geven is dat je al snel het idee hebt dat mensen precies weten hoeveel het heeft gekost.
In tegenstelling tot een cadeau. Je weet wel ongeveer de prijs maar het is niet zo duidelijk zoals een cadeaubon waar een bedrag op staat.
Ik heb met mijn neefjes en nichtjes (heb er een heleboel, allemaal 7-) een max. van €12,50 per kind, ik koop altijd dingen waar ze creatief mee aan de slag kunnen. Maar nu is volgende week m’n nichtje jarig en die wil graag een bioscoopbon. En dan vind ik het weer heel lastig op één of andere manier om daar ‘maar’ €12,50 max uit te geven.
Ik werk er nu gelukkig niet meer. Maar ik had juist heel graag het willen halen puur omdat je dan een extra lange pauze hebt die sowieso 30 min langer duurt.
En ik weet zeker dat dat ook zo was voor collega M.
Maar het ging me ook niet om het voordeel hebben van de zegels puur voor mezelf. Maar voor de groep. Waarom moet er perse één iemand van ‘profiteren’ terwijl de zegels en dus de korting zijn te danken aan alle bestellingen van de groep.
Ik vind het niet gierig maar een cadeau geef je wel om iemand anders een plezier te doen en niet jezelf.
Ik snap best dat jij denkt ‘waarom heeft een kind van 7 een grotere tv nodig’ (ik ook) maar misschien hebben zijn ouders dat liever dan heel veel verschillende speelgoedjes? Hij leert zo wel sparen bijv.
Nou ja, ik ken ook wel mensen die door middel van een cadeau juist een beetje invloed proberen uit te oefenen op de opvoeding dus je kunt hem ook iets geven wat jij geschikter vindt, maar ik zou dat zelf niet zo snel doen.
Geen idee hoe oud ze is, maar kijkend naar mijn kinderen is 12,50 echt meeeeer dan genoeg hoor!
Ik vind geld geven aan kinderen ook een soort leren omgaan met geld. Zo leren ze sparen en waarde van geld (hoeveel kan ik uitgeven in de speelgoed winkel bla bla)
Ik zou als ouder voor baby’s en kinderen van 1-3 eigenlijk sowieso geen cadeaus willen maar geld vragen voor op de studiespaarrekening. Ze herinneren zich dat toch niet. Of ben ik nu echt hard?
En @Chippie dit dus… Ik roep de hele godganse dag bij alle reclames ‘vraag maar voor je verjaardag/je moet zelf sparen/vraag maar aan sinterklaas’. Dus grote kans dat er een opvoedingsding achter zit . ‘Jij wilt een grotere tv? Prima joh maar dan ga je er zelf maar voor sparen’
Ze wordt 4 jaar.
Kost een kaartje voor een kind net zoveel als voor een volwassene?
Nee, dit wat jij omschrijft herken ik precies en dat is misschien ook wel het hele probleem wat ik er mee heb.
Én extra pauze én korting.
En misschien is het ook dus gewoon jaloezie. :’)
Hoe is die collega hier zelf mee omgegaan?
Ik zou me namelijk onggemakkelijk voelen als ik inderdaad extra “vrije” tijd krijg en ook nog eens gratis eten.
Ik zou zeggen nee joh de korting is van ons allen.
Ik weet niet of iemand anders het al heeft gezegd maar ik zou eten halen dus echt niet zien als extra pauze. Als ik boodschappen voor kantoor moet halen (dat moet bij ons regelmatig voor de lunch) doe ik dat ook echt niet in mijn pauze.
*oh zie net inderdaad dat jullie dat op werk wel zo zien.
Je mag 2x 10minuten op en neer om eten te halen, dus je bent weg van je werk, er even lekker uit. Ik vind dat soort van pauze van je dagelijkse werkzaamheden haha.
Ik vind dit een heel goed idee. En je bent naar mijn idee alleen hard als het kind verder ook geen ander speelgoed heeft 
maar dat lijkt me geen realistische situatie