Onze zoon heeft een “stomme h” in z’n naam. Zoals Matthijs.
Hij is nu in discussie over van alles; waarom schrijf je d e (dus dè) als je ook alleen d kan schrijven. Want d = uitgesproken als dù.
Naja dat was dan snel de kop in: dat is zo bepaald.
Maar zijn naam…
“Waarom is er een h in mijn naam? Die hoor je helemaal niet? Waarom moet ik die op schrijven?”
“Tja als babies geboren worden dan kiezen de papa en mama de naam en hoe hoe je die naam schrijft.”
“Dat zal. Maar het is MIJN naam en ik doé het niet meer! Ik begin er niet meer aan!!!” ![]()
![]()
![]()
Hij probeert nu op school een soort revolutie te starten met andere kinderen met “stomme letters”![]()