Mega dagboekpost:
Over twee weken loop ik de halve marathon van Berlijn
het trainen is redelijk goed gegaan, in week 7 en 8 het een klein beetje rustiger aan moeten doen qua km’s en intensiteit door wat pijn aan m’n knie maar dat ging later beter; m’n tempo en interval sessies zijn allemaal goed gegaan en m’n (langste) 18km duurloop vorig week ging echt super goed (conversational pace). Maar afgelopen woensdag had ik een tempo sessie die ik vroegtijdig heb afgekapt omdat het te zwaar voelde (denk dat het in mn hoofd zat) en ik kan mij ook echt niet motiveren om te lopen vandaag, maar ik moet nog 10k easy en een 14k duurloop deze week. Die tempo loop van woensdag heeft m’n zelfvertrouwen verbrijzeld
ik weet dat het er bij hoort dat niet elke sessie goed voelt, dat m’n lijf moe is van het trainen, dat heb ik ook wel vaker gehad dit trainingsblok, en ik denk dat ik gewoon zenuwachtig ben voor die halve?
De afgelopen twee jaar hebben in het teken gestaan van milder zijn voor mijzelf en dingen doen voor de lol ipv hoge eisen stellen, en hardlopen was een heel belangrijke oefening daarin voor mij. Dus m’n belangrijkste doel voor m’n eerste halve marathon vorig jaar was plezier hebben, en ik hoopte het binnen de twee uur te doen en dat is allebei toen ruim gelukt.
Ennnnn nu wil ik eigenlijk wel een “ambitieuze” tijd lopen, waarvan ik het echt spannend vind of ik dat kan (sub 1:50). Volgens Runna moet het kunnen, en ik heb daar in feite ook voor getraind en de training is ook voor 80% goed en volgens plan gegaan. Maarja nu is het bijna zo ver en vind ik het heel spannend! Ik denk dat sub 1:50 betekent dat ik op een tempo moet lopen dat voor een groot deel ook gewoon oncomfortabel en zwaar gaat zijn, en dat het ook kan betekenen dat het nét niet lukt of dat ik het verkeerd inschat en te vroeg instort ofzo. Dus volgens mij komt daar m’n dip in motivatie nu vandaag, uit angst
dat ik nu ook twijfel of ik voor die sub 1:50 moet gaan of niet (ik bedoel, ik denk dat ik het gewoon moet proberen, in het ergste geval lukt het niet, moet ik een stukje wandelen en dan rustiger door ofzo - het proberen en falen en daar dan oke mee zijn is ook een goeie oefening I guess, beter dan het gewoon niet proberen omdat ik bang ben).
Iemand wijze woorden?