Oh ja ik denk idd wel dat je ervaring van dit boek beïnvloed wordt door je verwachtingen! Ik ging er leeg in en vond dat kabbelende juist heerlijk, maar ik lees ook erg vlot dus dat scheelt ook. Max Mischa etc nog niet gelezen dus kan daar niets over zeggen!
Ja, toen ik aan Daar waar de rivierkreeften zingen begon dacht ik ook, ahh heerlijk, een dik boek waar ik me helemaal in kan verliezen.
Oef ja, Max en mischa vond ik dus prachtig (zie gebruikersnaam haha, toen had ik hem net uit), daarvan merkte ik ook dat ik op de laatste pagina’s steeds langzamer ging lezen omdat ik maar niet wilde dat hij uit was. Deed me qua sfeer soms wel wat aan het Puttertje denken, weet niet of je die ook gelezen hebt? Je hebt in het boek op een gegeven moment wel stukken waar ik echt lastig door heen te komen vond (ook ineens van een ander personage)
Maar goed, ik vond Buzz aldrin waar ben je gebleven ook heerlijk, dus ja.
Ik vond MM&HT echt téveel kabbelen, had de helft korter gekund wat mij betreft, en heb nu dus ook geen behoefte aan het lezen van Buzz Aldrin meer. Jouw verhaal is andersom dus ik zou zeggen, ik zou niet aan die enorme dikke pil beginnen haha!
Het Puttertje daarentegen vond ik prachtig, maar daar gebeurde veel meer? Gebeurde echt zooveel, korte hoofdstukken. Vond ik hele andere dynamiek!
Ik had hetzelfde bij Daar waar de rivierkreeften zingen! Het las heerlijk weg en ik genoot er ook wel van, maar de personages waren me te vlak/oninteressant en de dialogen waren nogal ‘clunky’. En ik geloof dat ik echt een sucker for introspectie ben en dat had dit boek heel weinig. Het is zo’n boek dat ook prima alleen een film had kunnen zijn.
@Victoria en ik herken ook wat jij zegt over de hoofdpersoon van Buzz Aldrin! Maar die schrijfstijl vond ik wel lekker.
Om ook nog iets positiefs te zeggen: ben vanochtend begonnen met het beluisteren van Wij zijn licht van Gerda Blees en dat zou zomaar eens een nieuwe favoriet kunnen worden. Vind de vorm geniaal gevonden – het verhaal wordt niet verteld vanuit het perspectief van mensen maar vanuit objecten of abstractere dingen, zoals ‘de nacht’, ‘de plaats delict’ en ‘het dagelijks brood’.
Gisteravond Hex uitgelezen en nu zit een van mijn ogen helemaal dicht door een ontsteking, toeval?? 

Ik had trouwens het ‘nieuwe’ einde, ben nu wel heel benieuwd hoe het andere einde is!
Ik heb toen het originele einde gelezen maar moest het weer even opzoeken hoor, in de spoiler staat het:
Spoiler originele einde Hex
Original Dutch version ends like this:
after whole apocalyptic scenery in village:
burning stones fall from sky onto villagers trapped in “holes in the ground” (probably bad translation, sorry for that)
father receives a sheild from witch, to cover 1 hole
finds 3 holes: one with dog, one with wife/gay son, one with unknown
has to choose: who will I save from lapidation?
hesitates: wife/son or taking a chance on the third hole (might be with ‘favourite’ son, but not sure)
takes a chance on third hole (not knowing if “favourite son” actually is in it)
…
epilogue:
wakes up in his home
everybody dead (wife/gay son/dog)
ringing at the door
might be his “favourite son”
open ending
Ik vind het alternatieve einde met de dichtgenaaide ogen wel stukken beter, had die toen ook gelijk opgezocht en wou dat ik die had gelezen haha.
Oeh leuk welke lees je? Ik vind dit altijd zeer vermakelijk haha
Ik heb afgelopen weekend “half of a yellow sun” uitgelezen. Was echt een goed en indrukwekkend boek!
Ik ben nu begonnen in the midnight library, ben benieuwd heb er al zo veel over gehoord.
Heb ik ook gelezen!
Mening in spoiler voor wie het (nog) niet wil lezen
Ik vond het als een heerlijk boek beginnen, maar had bij het uitlezen toch een gevoel dat het een beetje té “open deur” boek was. Ja een vriendschap over vrouwen met herkenbare thema’s; jaloezie, vooral. En dat vreemdgaan voelde ook een beetje, cliché? Ik vond het goed beginnen maar toch jammer dat het maar op de bekende thema’s door bleef gaan en niet echt verder kwam dan dat. Heb hem nu aan iemand uitgeleend, ben benieuwd hoe zij hem vindt en anderen!
Daarom even in spoiler, ik lees zelf pas liever meningen als ik het uit heb!
Mening!
Eens. Ik vond de karakters ook een beetje plat en gemakkelijk. En op het einde kwam toch alles voor iedereen soort van goed. Terwijl, in het echte leven lost het zich niet allemaal zo op. Sommige vrouwen blijven kinderloos, vinden toch geen leuke man of worstelen met carrière, kind, noem maar op. Nu werd het allemaal helemaal netjes afgerond voor mijn gevoel.
Ik heb gisteravond Niemands Kind van Ingrid Von Oelhafen uitgelezen, over een vrouw die tijdens de Tweede Wereldoorlog bij haar biologische ouders in Joegoslavië werd weggehaald en opgroeide als Duits kind, zonder te weten waar ze eigenlijk vandaag kwam. De schrijfstijl was niet mijn favoriet, het is ook geen verhalend boek, meer een verslag van de zoektocht van de schrijfster, gecombineerd met het verhaal van haar jeugd, maar het onderwerp heeft zo’n indruk op me gemaakt. Een heel bijzonder verhaal over een voor mij onbekend stuk van de Tweede Wereldoorlog, en ik denk ook een boek dat me nog lang bij zal blijven.
Ik heb gisteren in een avondje Kindertijd van Tove Ditlevsen en ik vond er geen klap aan eigenlijk
Ohja, ik heb vorige maand de hele trilogie uit. Ik vond die eerste twee wel goed, maar af en toe een beetje zwaar. Die derde vond ik minder en dat zelfdestructieve een beetje naar op den duur.
Wat viel je tegen?
Ik weet niet ik had er denk ik meer van verwacht! Heel dun en een beetje saai. Gewoon niet zo mijn ding denk ik.
Ja ik vind het zeker leuke boeken! Beetje de stijl ook wel van Sophie Kinsella (in de verte dan). Lees ze altijd ‘tussendoor’ want lekker luchtig, grappig en altijd aansprekende hoofdpersonen. Vind zelf ‘druk op de ketel’ leuk en ‘liefde op recept’. En Deanne Gist haar boeken vind ik echt net zo leuk als die van Karen Witemeyer!
Ook een aanrader vind ik in Wonderland van Lynn Austin. Die is ook echt heel leuk en in dezelfde stijl wel (haar andere boeken minder)
Ja de plantage is ook mooi idd! Maar dat is niet echt datzelfde sfeertje als de boeken van Karen Witemeyer. Tenminste dat dacht ik. Ken je Tamera Alexander ook? En Francine Rivers? Zij heeft een trilogie geschreven over het romeinse rijk, met gladiatoren enzo, die wel mooi is. Wel is daar het christelijke element ook wel overheersend. (vind ik zelf ook wel too much in de boeken hoor. maar wat je zegt, je kan zo lekker weg dromen)
De rozen trilogie van Jennifer Donnelly ken ik niet. Ik zal die eens opzoeken!
Hetzelfde geldt voor mij! Ik ga die serie van Jennifer aanvragen bij de bieb en laat je weten wat ik er van vond!
Heb net het boek ‘leven na leven’ gelezen van Kate Atkinson. Weet nog niet echt wat ik van het einde vind en hoe ik die moet interpreteren. Dit is wel echt een van de beste roman die ik heb gelezen die zo speelt met het gegeven van tijd. Echt heel goed en geloofwaardig uitgewerkt met hele mooie tussentijdse verwijzingen naar de verleden gecombineerd met het heden.
Nu bezig ik verras me van Sophie kinsella. En dan ga ik of “scharlaken rood en lelieblank” lezen of “Rebecca”. Kan nog niet echt keizen

