Ja, toen ik aan Daar waar de rivierkreeften zingen begon dacht ik ook, ahh heerlijk, een dik boek waar ik me helemaal in kan verliezen.
Oef ja, Max en mischa vond ik dus prachtig (zie gebruikersnaam haha, toen had ik hem net uit), daarvan merkte ik ook dat ik op de laatste pagina’s steeds langzamer ging lezen omdat ik maar niet wilde dat hij uit was. Deed me qua sfeer soms wel wat aan het Puttertje denken, weet niet of je die ook gelezen hebt? Je hebt in het boek op een gegeven moment wel stukken waar ik echt lastig door heen te komen vond (ook ineens van een ander personage)
Maar goed, ik vond Buzz aldrin waar ben je gebleven ook heerlijk, dus ja.



