Ben geen pedagoog, werk wel al jaren in pedagogische sector en ik heb altijd geleerd dat je het moet benaderen als iets normaals, maar wel als iets wat prive is.
Dus niet gek reageren, niet zeggen dat het vies is of iets anders negatiefs. Op die manier kan je het kind namelijk het gevoel geven dat wat hij of zij doet iets fouts is of iets om voor te schamen en dat wil je niet.
Wat je wel kan doen is benoemen dat je snapt wat hij/zij doet en dat je snapt dat het fijn is, maar wel iets wat hij/zij mag doen in zijn/haar eigen kamer/bed omdat het een fijn iets is wat je niet met iedereen deelt.