Het is 5 dagen geleden besproken. Sorry dat ik niet zover heb gescrolld. En scheiding van de ouders wordt in de psychotherapie en in de psychiatrie erkend als een traumatische ervaring voor kinderen. Zeggen dat een kind hier “geen herinneringen” aan heeft is echt absurd hoor. Als er op een juiste manier wordt mee omgegaan zal het geen blijvende negatieve impact hebben maar het is wel degelijk enorm ontwrichtend voor een kind. We gaan hier tegenwoordig véél te los mee om vind ik. Niemand zegt dat je nooit een nieuwe partner mag hebben als je kinderen hebt maar doen alsof dat geen enkele impact heeft op je kind is echt onverantwoordelijk.
Ja en? Alsof iedere scheiding dan traumatisch is. Daar kan je toch niet op oordelen op basis van haar vlogs of videolandserie.
Ik denk dat een scheiding op jonge leeftijd < 3 waarin de ouders nog enigszins goed met elkaar omgaan (denk wel dat dit het geval is bij Lars en Monica) echt weinig invloed heeft op een kind. Ja het zal later misschien denken waarom zijn mijn ouders uit elkaar. Maar zal zich niets anders kunnen herinneren. Dus zeker geen trauma opleveren.
Ben het wel mee eens dat sommige mensen heel snel relaties aa hun kinderen voorstellen. Laatst bij gestalkt een vrouw die 2 maanden ofzo relatie had met iemand en al van alles met de kinderen samen had gedaan. Dat vind ik wel snel. Denk dat wisselende contacten voor een kind niet goed zijn. Dus zou zeker iets langer wachten. Maar bij Monica lijkt tot nu toe alles goed te gaan.
Volgens mij is het toch zo dat je het beste je kinderen eerst de scheiding laat verwerken en daarna pas een nieuwe partner introduceert? Geen idee of dat ook voor een baby geldt.
Een kind heeft er misschien niet actieve of speficieke herinneringen aan. Maar kleine kindjes pikken energie feilloos op en als de moeder door een scheiding een langere tijd erg verdrietig of gestrest is kan dat wel degelijk gevolgen hebben voor het ontwikkeling van het kind.
Dus zo stellig als jij het zegt klopt het niet 
Dit is gewoon niet waar. Scheiding is geclassificeerd als potentiële ‘stressvolle levensgebeurtenis’ maar niet als potentieel traumatische gebeurtenis. Althans in de classificatiesystemen die we in Nederland gebruiken. En een stressvolle levensgebeurtenis betekent dat het stress kán opleveren, maar het hoeft niet. Prima als je persoonlijk een mening hebt over echtscheiding maar zoals hierboven al gezegd, het woord trauma is al genoeg aan inflatie en verwarring onderhevig.
Ja, een scheiding kan de oorzaak zijn van stress maar dat betekent niet dat het andersom ook waar is. Dus dat elke scheiding per definitie stressvol is. Daarnaast weet je dan ook dat de uiteindelijke impact/gevolgen van negatieve gebeurtenissen ook afhankelijk is van de de verdere situatie (dus welke andere negatieve of positieve factoren staan daar tegenover). Je redenatie is echt veel te kort door de bocht en ook kwalijk voor vrouwen die in zo’n zelfde situatie zitten. Het is waarschijnlijk al lastig genoeg om alles goed te regelen en dan moet je ook nog met dit soort opmerkingen leren omgaan.
Ja maar dan is het de stress van de moeder, of ouders, die zorgen voor die “trauma”. En snap dat de scheiding daarvoor kan zorgen. Maar mijn punt was dat dit niet voor alle kinderen geldt. En volgens mij zover wij kunnen zien (kan het mis hebben hoor want niet alles gezien) is het bij Monica en Lars vrij oke gegaan. Ik denk dat “makkelijke” scheidingen op jonge leeftijd echt beter zijn dan op latere leeftijd. N=1 maar ik was 2.5, mn broer 6, ik wist niet beter, hij wel.
True! Snap ik ook, ligt ook mega aan het type kind en type ouder waarschijnlijk. Fijn dat jij er in elk geval ongeschonden uit bent gekomen haha
Jouw leven toch niet, djeez je zou denken dat Monica en anderen hier eerst toestemming moeten vragen alvorens ze een volgende stap in hun leven mogen nemen. Zij is gelukkig zo!
Zo beu met de :" ik zou in haar situatie dit, mijn kind mag iemand anders niet papa noemen, zij is snel gegaan, zou ze wel dit"
Je eerste post was al judgy waarin je allerlei aannames maakt met ik zou dit nooit kunnen om dan heel snel te zeggen maar ja ze doen maar. Dus daarom mijn quote waarom die aannames of die gedachtes als het ons toch niet aangaat?
Denk dat je nu @Lola8 en @Tas door elkaar haalt (neem een avatar mensen).
Los daarvan is deze ‘bezorgdheid’ vaak gewoon het leuk kapot maken van een ander.
Ja, zodra iemand iets fout doet kunnen wij ‘judgen’ onder het mom van bezorgdheid. Maar we weten allemaal dat we het gewoon lekker vinden om te roddelen. Wat mij betreft hoeft die hypocriete paraplu er niet telkens boven te hangen
Ja inderdaad, 1 jaar een ongelukkige ouder of mogelijk 20 jaar aan ruzies, lijkt me wel duidelijk wat traumatischer is. Mensen scheiden niet zomaar he @Lola8 .
Denk dat ze zelf ook niet had verwacht dat het zo snel zou gaan (als je daar al een label op plakt). Was uit met Lars en ze wist niet of ze wilde daten etc en toen met Robbert snel een klik, lockdown etc
Waarom kan je niet gewoon ‘dankjewel’ zeggen? Wat is er gek aan dat woord dat het lastig maakt? 
Vind traumatisch ook overdreven maar dat je er niks van kan herinneren wilt niet zeggen dat het geen impact kan hebben (hoeft natuurlijk niet).
Ik kan me ook niks herinneren van m’n baby tijd maar toch kan bijvoorbeeld problemen met de hechting in latere leeftijd tot uiting komen.
Bram komt na 20 jaar zijn eerste vriendje tegen terwijl hij op vakantie is met zijn huidige vriendje van net 20 jaar.
Dus toen zij samen waren was de ander net geboren ongeveer. 
3 weken later was Jelle geboren zei hij in zijn vlog haha.
Ik had het inderdaad op