Dit vind ik een leuke vergelijking, als je eerste post zoiets was geweest was ik daar ook helemaal niet over gevallen.
Om in de vergelijkingen te blijven: het lijkt soms gewoo alsof mensen geen erkenning krijgen als ze dingen âhebbenâ die bijdragen aan hun succes of geluk.
Alsof je tegen iemand met lange benen zegt: âJa, maar van jou is het niet knap dat je het wereldrecord sprinten hebt verbroken, want jij hebt lange benen.â
Terwijl zij óók blessures heeft, zichzelf ook uit bed moet slepen om te trainen en ook te dealen heeft met van alles en nog wat.
Wat betreft je stukje over slachtoffer zijn:
Ik weet niet of dat naar mij was bedoelt, maar dit is precies waarom ik even mân mond hield. Ik ben nergens slachtoffer van. Het is voor mij echter wel belangrijk dat ik een deel van het geluk wat ik ervaar ook toe âmagâ schrijven aan de stappen die ik daar zelf voor heb genomen. Ik kan niet leven (dat klinkt heel dramatisch en zo ervaar ik het ook) dat het geluk alleen maar afhangt van de omstandigheden waarmee je word geboren en je verder maar moet afwachten of er nog wat geluk je pad op komt gewaaid of niet.