Jennie’s huisverhaal is toch op z’n minst bizar of raar te noemen zonder dat je wordt afgeschilderd als jaloers of misgunnend of wat dan ook? Dat ze een lieve meid is daargelaten. Als je door de zooi heen kijkt, geloof ik erin dat het echt mooi kan worden. Het is ook leuk om te zien hoe blij ze ermee is, maar aan de andere kant lijkt ze super naïef?
Ik bedoel:
Heel die heisa om een VAKANTIEHUISJE. Ze heeft een vakantiehuisje gekocht en kan er niet eens permanent wonen. Niks boshuisje in een dromerig middle of nowhere. Een chaletje. Met lawaaierige buurman. Je kan mij niet wijsmaken dat dit de droom is die alleen NU NU NU waargemaakt kon worden. Zoveel risico’s, schooien voor geld etc. terwijl ze ook rustig verder had kunnen sparen om later iets te kopen waarvan het dak niet rot en de vloer van bijgehouden is.
En inderdaad: als ze denkt dat ze binnen een paar maanden dat dak bij elkaar gespaard heeft, denk ik dat ze dat huis ook gewoon zelf had kunnen betalen zonder crowdfunding. Zeker gezien de crisis, gaat echt niemand anders met z’n volle verstand dit toch kopen? Behalve als je zwemt in geld.
