Ze heeft het aan een vriendengroep vertelt en aan een vrouw waarmee ze aan het daten was.
Ik begrijp dat mensen gevoelens kunnen hebben waar ze niks aan kunnen doen en dat deze mensen ook een zo goed mogelijk leven willen en mogen leiden, maar ik zou pedofilie niet willen normaliseren. Jammer dat de pedofiel dan een lastiger leven heeft.
Ik vind het interesant om te zien dat dus blijkbaar vrouwen ook die gevoelens kunnen hebben. Ik dacht misschien te steriotype dat wij als vrouwen misschien een ander gevoel hebben bij kinderen. Biologisch gezien ofzo.
Verder maak ik zelf wel onderscheid tussen een pedofiel (ongeacht geslacht) en een pedosexueel. Ik zou mijn kinderen niet alleen laten bij die persoon maar stel het is familie dan zou ik die gene (mits het een pedosexueel is) niet angstvallig weghouden bij mn kinderen omdat je daarmee ook je kinderen misschien onnodig bang maakt.
Ben het hier heel erg mee eens ja.
Ik heb toevallig van de week Muidhond gekeken trouwens, (fictieve) film over een jonge pedofiel. Vond hem moeilijk om naar te kijken maar wel een heel sterke film, aanrader als iemand nog wat verder wil denken over dit onderwerp
Pfoe lastig zeg. Ik vind het goed dat er wel duidelijk gemaakt wordt dat er een verschil is tussen pedofilie en pedoseksualiteit. En ik denk dat het goed is om te beseffen dat die mensen zo geboren worden en het gewoon hun geaardheid is en daar niks aan kunnen doen. Echter kunnen ze wel doen aan wat ze ermee doen. Vind het bijvoorbeeld wel lastig dat ze zegt nooit iets met kinderen te willen doen, maar later wel aangeeft het fijn vindt om ze te knuffelen. In mijn ogen overschrijd je dan al een intieme grens waarin je wel je eigen behoefte bevredigt, omdat je toch best intiem contact hebt met een kind. Maar ja anderzijds, waarom zou ik wel een kind mogen knuffelen, zonder zulke gevoelens en zij niet. Waar ligt de grens van onschuld en bewust handelen
@Dazed oeh waar heb je die film gezien?
Ik denk dat je het kunt zien als het behandelen van een verslaving. Je zal vooraltijd verslaafd blijven maar er niet meer naar handelen.
https://www.trouw.nl/sport/ik-ben-anders-gaan-denken-over-dikke-mensen-op-een-racefiets~b60b7925/ gaat dit over Cynthia? Wel echt tof om weer te gaan fietsen!
ik voorspel een minimum van 12 nieuwe blogposts over fietsen en mogelijk een nieuwe fiets Insta
Wat een achterlijk stuk. In principe een goed onderwerp. Ik kan er de vinger niet goed opleggen, maar krijg een naar gevoel hiervan. Het lijkt alsof ze zo goed bezig is omdat ze ‘‘anders is gaan denken over dikke wielrenners’’, maar de manier waarop ze andere sporters beschrijft, komt op mij over alsof ze zich samen met haar fietsmaten zwaar verheven voelt boven anderen. Misschien komt het omdat ze steeds spreekt over ‘‘we’’:
Het klopt. Kijk maar naar de folders en de reclames: als je wielrent, hoor je afgetraind te zijn. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor fietsen, maar voor alle sporten. In ons hoofd hebben we een plaatje. Voldoe je daar niet aan, dan is het verduiveld moeilijk je welkom te voelen als je wilt beginnen met een sport.
En dat terwijl juist wij, sporters, zouden willen dat iedereen meedoet. Omdat we weten hoe goed het voor je is. Omdat we zelf ervaren wat het doet voor je lichaam en je geest. Omdat we stuk voor stuk ervaren hebben dat het fijn is om wat kilo’s kwijt te raken door actief te zijn.
Via Cineville! Die hebben voor leden nu films online staan omdat de bioscopen beperkt open zijn. Accounts zijn heel makkelijk te delen, ik heb hem gekeken op het account van een vriendin met een Cineville pas
Ja ik vind het ook een heel naar stuk eigenlijk, heel verheven inderdaad. En dit heeft ook een nare bijsmaak:
Mijn goede vriendin stapt binnenkort weer op. Ondanks dat strakke pakje waar ze in moet. Ondanks de extra kilo’s die ze meetorst.
Ja inderdaad… Deze column is echt op alle vlakken ZO overbodig? Fijn dat zij anders is gaan denken over dikke mensen op een fiets, jezus wat arrogant.
Maar is het lastige niet dat je nooit weet of iemand pedofiel of pedoseksueel is? En dat het maar 1 kind verschil is tussen het een en het ander? Is wel een heel groot risico (gevoelsmatig), om van iemand te denken dat hij/zij er niet naar handelt en dit dan toch zo blijkt te zijn.
Ik heb de film niet gezien. Maar het boek is ook zeker een aanrader, daar is de film op gebaseerd. Misschien de film ook maar eens checken.
Sowieso goed om dit onderwerp open te bespreken in plaats van in de taboe-sfeer te houden. Openheid maakt het gemakkelijker om manieren te vinden met zulke ongewenste gevoelens om te gaan.
Maar daarom denk ik dat het beter is als we meer begrip tonen en het grote taboe van een geaardheid afhalen. Zodat zij er voor uit durven te komen en hulp durven te zoeken. Ik denk hoe groter het taboe hoe meer je er mee blijft zitten en hoe groter de drang dan word om er eventueel naar te handelen. Terwijl zoiets met de juiste hulp wellicht niet zou gebeuren.
Inderdaad, nog even een extra steek onder water.
Dit zelfde denk ik dus al jaaaaaaren over de vlogs van Mascha…
Ja die wil ik nog lezen inderdaad! Ik las ergens dat ze wel wat aanpassingen hebben gemaakt in de film maar sowieso het kijken waard.
Pfff ja, waarom moet je daar sowieso iets van vinden?!
Ik denk ook altijd: wat als iemand zich door die taboesfeer juist in allerlei potentieel gevaarlijke situaties helpt? Stel jij vraagt de buurvrouw om even op je kind te passen. Als zij dat weigert terwijl ze gewoon thuis is wordt dat in veel ‘gemeenschappen’ toch als asociaal gezien. Zij kan ook moeilijk zeggen: ‘Dat is niet handig voor mij want ik ben pedofiel.’ want dan komt de hele buurt haar in elkaar slaan. Misschien weet diegene dan wel heel goed van zichzelf dat het beter is om niet te doen maar ‘moet’ het toch vanuit die druk om normaal over te komen.
En voor iemand zegt: ‘Ik zou überhaupt niet naast een pedofiel blijven wonen.’ Dat weet je dus niet, misschien doe je dat al.
Ik denk dat zo’n taboesfeer juist heel onveilig is.