Het bij 1 kind houden

Zwanger en kinderen
#363

Eigenlijk hoor ik hier niet, maar wil even inhaken op dat gunnen van een broer of zus. Vrienden van ons hebben 1 kind, zij ziet ons kind als haar broertje. Misschien omdat ze niet in één huis wonen, spelen ze nog wel leuker met elkaar :grin: over de social skills van enigst kinderen wordt imo eigenlijk onnodig moeilijk gedaan.

Wij hebben enorm getwijfeld over een tweede, vanwege mijn ppd en de tijd die we over zouden houden voor onszelf. Uiteindelijk hebben we nu twee kinderen, dus ik hoor hier niet meer. Maar alle afwegingen die ik hier lees, zijn de revue gepasseerd, dus ik snap jullie volledig.

4 likes
#364

Cliffhanger haha. Want: hoe bevalt het nu met 2? Denk je nog wel eens hadden we het maar bij 1 gehouden?

Disclaimer: los van het feit dat ik weet en snap dat je van een 2e net zoveel houdt en die dus nooit meer weg kunt denken❤. Echt puur praktisch gezien en qua tijd/energie?

2 likes
#365

Inderdaad een cliffhanger, maar een heel spannend verhaal is het niet haha.

Ik ben ontzettend blij dat we toch voor de tweede zijn gegaan omdat ik nu mag ervaren hoe het is om wel meteen van je kind te houden. Daarom ervaar ik het nu zoveel minder zwaar, terwijl deze baby volgens m’n man echt veel meer huilt :grimacing:

Als hij er niet was geweest had ik altijd een nare bijsmaak gehouden aan het krijgen van een kind. Ik ben niet gelovig, maar wil er wel graag in geloven dat hij erbij is gekomen om die reden.

We hebben nog steeds tijd voor elkaar en onze eigen dingen. Maar hij is 8 weken, dus we zijn nog niet echt professionals :wink:

Onze oudste interesseert zich 0,0 in de baby :sweat_smile: En qua energie, als ik gaar ben en alles slaapt, dan ga ik niet als een malle zorgen dat we in een showroom kunnen wonen, dan ga ik ook chillen. M’n man is net zo, dat scheelt.

Maar we hadden het er afgelopen week over, dat we het nog steeds goed kunnen begrijpen als men het bij 1 kind houdt. Dit klinkt misschien een beetje raar, maar als het bij de eerste al zo was gegaan als bij de tweede, dan hadden we het daar bij gelaten. Ik had gewoon nog heel sterk de wens om een fijne babytijd mee te mogen maken. En tegelijkertijd de angst om weer hetzelfde door te moeten maken.

Uiteindelijk hebben de rammelende eierstokken gewonnen. En nu is het goed. Ik heb het positief afgesloten voor mezelf en m’n man en dat is het enige wat telt :grin:

12 likes
#367

Toevallig zag ik net een artikel hierover: https://www.oudersvannu.nl/nieuws/waarom-is-een-gezin-met-twee-kinderen-nog-steeds-de-norm/?fbclid=IwAR09WCDB5cQ3McEQzNPnQelSDff9PWo0UNifc42O7fBNbUyJ-Dix1vJITTE

1 like
#368

Ik wilde nog iets delen wat dit aangaat, mijn man vertelde vandaag dat hij een lang gesprek had gehad met een paar vrienden. Een daarvan heeft 1 kind en een ander heeft er nu 2. En die met twee kinderen zei eerlijk: van mij had het er een mogen blijven. Hij houdt super veel van z’n kind, maar moest wel toegeven dat hij eentje eigenlijk wel genoeg hád gevonden. En dat lijkt mij zo’n naar gevoel. Het is natuurlijk makkelijk om te denken: we doen een tweede, maar je kunt gewoon niet terug.

En die met 1 kind is dus echt super tevreden. Zij hadden afgesproken om sowieso te wachten tot hun kind 4 was en dan te kijken of ze er nog een wilde, en dat was niet zo.

Ik heb ook echt veel vrienden in mijn omgeving die zo eerlijk zijn om toe te geven dat ze 2 kinderen eigenlijk teveel vinden, dat vind ik wel verfrissend. Maar er zijn dus ook weinig mensen in mijn omgeving die het écht leuker vinden dan toen er nog maar 1 was. Het is vooral heel heftig en heel veel werk.

7 likes
#370

Ook @anon18050057, grappig dat dat wordt gezegd want ik hoor juist altijd het tegenovergestelde. Dat een tweede kind veel makkelijker is, dat doe je ‘er gewoon bij’ etc.

Nou ken ik dus niemand in mijn omgeving die bewust voor 1 kind heeft gekozen op dit moment en wij zijn van onze vrienden de eerste met kinderen dus voor veel vrienden is het nog niet aan de orde. Maar ook bij familie zie ik wel veel bewuste keuzes voor 2 of meer kinderen. En zij vinden dat ook niet zwaarder dan

1 like
#371

Ligt denk ik ook heel erg aan je kinderen en aan het leeftijdsverschil. Zelf vond ik van 0 naar 1 harstikke mee vallen, maar mijn oudste was een hele makkelijke baby. Maar van 1 naar 2 vind ik daarintegen wel pittig. Want een heftige peuterpuber en een baby de best wel een mieperd is gaat niet altijd over rozen.

Maar een vriendin haar eerste kindje was super zwaar. Huilde veel, sliep weinig en dit duurde ook echt een jaar. Terwijl haar tweede echt een chille baby was. Dus zij doet haar tweede er “gewoon” bij voor haar gevoel.

#372

Ik ken mensen die juist voor 2 vlak achter elkaar hebben gekozen, zodat ze ‘‘snel van de luierperiode af waren’’. (Vind ik vrij wonderlijk als je baby’s wil, maar ook er snel klaar mee wil zijn - dit terzijde.) Maar dat was echt heel zwaar, achteraf hadden ze dit niet opnieuw willen doen.

Ik ken ook mensen die bewust hebben gekozen voor de eerste op de basisschool en dan pas de tweede. Zij wisten namelijk dat het gewoon te heftig zou zijn anders. Zij zijn er heel blij mee dat het zware werk wat meer verdeeld was op deze manier (even kort uitgelegd). En qua leeftijd boeit het echt niet zo (zo ervaren zij het dan).

#373

Huh? Maar je kiest toch voor twee kinderen uiteindelijk, niet perse voor twee baby’s? Ik kijk zelf ook wel uit naar ‘klaar zijn’ met de luier periode maar heb er straks ook 2 in de luiers. Niet omdat ik perse 2 ‘baby’s wilde maar 2 kinderen.

Ik heb een collega dit al drie kinderen in de basisschool leeftijd had welke echt 1,5 jaar scheelden, toen er nog een vierde kwam. Hij gaf aan dat hij alweer zo gewend was aan zijn vrije dag en het gemak van oudere kinderen, dat hij juist die laatste in de luiers zwaarder vond dan 2 in de luiers en 1 nog met af en toe een ongelukje.

1 like
#375

Misschien niet het juiste topic maar vraag het hier toch. Ik ben een thuisblijfmoeder met een peuter van 3. En ik vind het zo lastig om hem hele dag te entertainen en merk dat dat de tv ook veel aanstaat.

Ik ondernam wel altijd veel maar nu met Corona is veel dicht. Verder probeer ik altijd met hem te knutselen, spelen, puzzelen etc maar het is totaal geen knutsel kind.

Buitenspelen is een hit en met de treinen spelen ook. Maar dat doe je ook niet 24/7 en vooral niet nu het kouder wordt.

Wat doen jullie zoal? Of is de tv ook bij jullie een hit? En doet iedereen zich op internet beter voor dan de werkelijkheid hahaha

#376

Ik vind het ook lastig nu met corona. Ik ben gister zelfs als uitje naar de Ranzijn geweest. Daar hebben we dieren gekeken en er stonden ook speeltoestellen binnen. Ook ga ik vaak fietsen en stoppen we bij speelpleintjes.

2 likes
#377

Vandaag haal ik hem na school op. We gaan eerst langs de visboer (komen we onderweg tegen), dan samen lunchen. Vervolgens gaan we cake bakken. Puzzelen en dan mag jij even TV kijken. Dan is het waarschijnlijk al tijd voor avondeten. Kan ik koken en kan hij spelen met zn eigen keuken. Daarna douchen en slapen. Dit is mijn dag vandaag. Moet wel eerlijk bekennen dat ik blij ben dat ik hij naar school gaat en daar voldoende entertainment krijgt.

#378

Ja hier gaat die gelukkig ook 3 ochtend naar de psz.

#379

Ik heb laatst de site playadvisor.co ontdekt. Daar staan echt ALLE speeltuintjes in NL op, ook van die hele kleintjes met alleen een wipkip bij wijze van spreken. Ik zoek daar nu al een paar weken op rij een leuke uit in onze stad en daar fietsen we dan heen als ochtend-uitje. Als het lekker weer is rijden we met een omweg zodat het nog langer duurt :+1:t2:

Zolang het niet regent wil ik dit blijven doen. Dikke kleding aan en die kinderen zijn toch de hele tijd in beweging.

9 likes
#380

Hier ook een dochter van 3 en op de 2 dagen dat ik thuis ben gaan we nu het wat minder goed weer is vaak naar de Bieb, langs mijn (schoon)ouders tussen de middag voor een broodje en langs de markt, dat is helemaal fantastisch, want dan krijgt ze een koekje bij de bakker. Ze speelt nu ook af en toe met kindjes na de peuterspeelzaal.

1 like
#382

Maar ren je dan ook achter ze aan in die speeltuin? Ik ben laatst met ze naar een speeltuin in de buurt gewandeld en dan wil de ene op de glijbaan en de andere op de schommel en terwijl de ene op zijn kop aan de schommel bungelt probeert deel 2 van de paal af te glijden en breekt half zijn nek. Ik ben 10 jaar ouder geworden die ochtend.

2 likes
#383

Ja het is wel vermoeiend om ze allebei in de gaten te houden maar deel 1 is hier niet zo’n durfal dus in de praktijk hoef ik me alleen maar zorgen te maken om deel 2 :smile:

1 like
#384

hahaha love de deel 1 en deel 2 verwijzingen!

2 likes
#385

Haha daarom heb ik er 1 :crazy_face:

2 likes
#386

Daarom post ik het hier ook :wink: Als extra bevestiging dat 1 kind meer dan voldoende is haha

1 like