Het bij 1 kind houden

Hahahahaha sorry, ik moest heel hard lachen aan je vergelijking met de kat :joy:

ik weet wel dat ik vroeger heel vaak in een flits m’n broertje voor een kat had vervangen als het had gekund dus misschien kun je jezelf daarmee troosten

2 likes

Ons zoontje is nu 20 maanden en ik vind het echt heerlijk om te merken dat je meer ‘lucht’ krijgt, dat je vaker lang weg kan, dat je meer leuke dingen met hem kunt ondernemen, het idee om nog een keer een baby te hebben en zo beperkt te zijn in wat je allemaal kunt doen benauwt mij echt. Dat vind ik wel heel fijn aan een ouder wordend kindje.

5 likes

Same here. Mijn dochter wordt er 5. Heb hier al eerder gepost met al mijn bezwaren en redenen waarom ik het liever niet meer doe. Het houdt mij nog steeds bezig, vnl omdat de klok aan het tikken is (ben 33). En toch geniet ik zo van het gemakkelijk leven met 1 kind. Ze heeft al onze aandacht, we kunnen gemakkelijk elkaar aflossen in de zin van haar rondvoeren naar vanalles en nog wat (met 2 of meer kinderen is het toch meer geregel of sleep je ze overal mee naartoe) en ik vind het gewoon gezellig zo. Voor mijn vriend hoeft het sowieso niet meer en we hebben een flinke relatiecrisis gehad vorig jaar, dat is voor mij nog de grootste factor die mij tegenhoudt om het nog eens te doen.
2 was voor mij ook het ideaal maar ik denk dat het goed is zo. Als ik écht een 2e zou willen zou ik het wel voelen en dan vallen alle bezwaren sowieso weg. Ik probeer mij daar aan vast te houden, ook al schreeuwt de maatschappij dat je er minstens 2 moet hebben.

6 likes

Ja herkenbaar. Onze knul wordt in mei 2 (OMG) en kreeg steeds vaker ‘grappend’ de vraag of ik écht nog steeds geen tweede wil. Had namelijk al heel snel aangegeven in m’n omgeving dat het er waarschijnlijk maar eentje blijft. Maar nu veel vriendinnen en kennissen in de fase van een 2e kindje zitten (zwanger of net bevallen) denken mensen blijkbaar dat ik nu toch overstag ga. Vind het geen vervelende vraag overigens, maar wel opvallend dat anderen dus blijkbaar zo bezig zijn in hun hoofd met ons gezin haha!

Maar nee. Ik vind het goed zoals het nu is. Zoontje is super makkelijk en we hebben nu nog heel veel vrijheid.

Mijn partner had eigenlijk wel nog een tweede gewild, maar hij respecteert mijn grenzen gelukkig heel erg en hij is nu ook echt happy. Dus ja… zeg nooit nooit. Maar ik weet toch echt vrij zeker dat ons gezin zo compleet is.

Of nou ja, misschien nog een keer een gezellig kat en een paar kippen er bij dan.

9 likes

Ik vond het gek genoeg nog gezelliger toen wij er een konijn bij kregen, haha !

Alle gekheid op een stokje, ik denk dat veel mensen een 2e nemen ‘omdat het zo hoort’ en er mss ook niet al te veel bij stilstaan en er gewoon voor gaan. Ik ben daar te rationeel voor. Ook bang dat mijn relatie er aan ten onder zou gaan en dan sta je daar met 2 kinderen waaronder een kleintje die nog lang veel aandacht nodig heeft. Nu denk ik van kijk, als het slecht afloopt, ze is al groot genoeg, het is te doen.

Exact wat jij zegt @Reflect zonder brandende wens of verlangen doe je het gewoon echt beter niet.

Ik ben ook zelf best wel snel overprikkeld, zeker als ze zo drukke momenten heeft. Dan denk ik : neen een 2e kan ik gewoon echt niet aan.

Ik hou er eigenlijk van dat ik zoveel vrijheid heb, kan doen wat ik wil, financieel geen zorgen, kan lekker shoppen wanneer ik wil. Met een 2e zouden we ook moeten inboeten door oa hoge crechekosten. Heb hard moeten werken voor mijn lijf en ben daar nu heel tevreden over. Nog eens dik worden staat niet hoog op mijn verlanglijstje :crazy_face:

Voel me wel schuldig tov mijn kind dat ze geen broer of zus zal hebben maar dat is geen reden om het te doen. Heb dan veel liever dat ze een mama en papa heeft waar ze een goede band mee heeft (wat ik zelf niet echt heb, ook niet met broer en zus en bij mijn partner net hetzelfde).

5 likes

Mijn opstandige peuter is echt mijn beste anticonceptie. Met de basisschool aan de horizon denk ik vaak “dit echt nooit meer, de fabriek is definitief dicht” :grimacing:

12 likes

Jij bent fulltime bij je zoontje toch? Ga je nu weer op zoek naar werk? Kijk je er naar uit?

Hij gaat 3 dagen naar de voorschool (meestal :grimacing: en voor januari 2) maar verder ja! Werkte hiervoor als fotograaf, maar vooral met vrij werk en ik moet daar echt headspace (en bewegingsruimte haha) voor hebben. Dus kijk er erg naar vooruit om het weer op te pakken als hij gesetteld is op school na de zomervakantie :slight_smile: Vond het zelf belangrijk dit deze jaren te doen, maar het is soms wel écht enorm doorbikkelen geweest.

Nog een reden dat we het bij 1 kindje houden: ik zou een tweede dezelfde situatie willen geven, want dat vind ik wel zo eerlijk. Maar nu ben ik weer :wink:

2 likes

Oh ja dat snap ik heel goed! 4 jaar thuisblijfmoeder zijn lijkt me heel pittig.

1 like

Fijn om dit forum te lezen, veel herkenning! Mijn dochter is bijna twee en ook wij krijgen veel vragen vanuit onze omgeving. Ik ben in september begonnen met een studie naast mijn baan die ik erg leuk vindt, ik ben nog bijna drie jaar bezig daarmee en merk dat ik dit ergens als excuus gebruik. Terwijl ik gewoon heel gelukkig ben met deze situatie, lief vrolijk kindje gelukkig met z’n drieën het voelt gewoon als het is goed zo… en het eerste jaar vond ik zwaar en veel wennen daarnaast ben ik ook best snel overprikkeld en ben ik ook graag af en toe alleen. Voordat ik mijn dochtertje kreeg voelde ik aan alles dat ik een kindje wilde en alleen als dat sterke gevoel weer ooit komt zouden we het weer overwegen. Maar soms komt die twijfel toch naar boven dat ik haar een broertje zusje gun of dat ik er later misschien spijt van zou krijgen…maar uiteindelijk zullen dit niet redenen zijn om toch te proberen nog een kindje te krijgen als de echte wens dus niet meer komt. En daarnaast zijn er zoveel dingen die we ook nog leuk vinden die met twee kinderen een tijd niet of minder zouden kunnen…

8 likes

Ik heb je laatste zin hier laatst nog gepost :slight_smile: was voor veel mensen herkenbaar ook al klinkt het gek

2 likes

Idd, ook voor mij heel herkenbaar @dontgiveup … vreemd he

2 likes

Wanneer begint volgens jullie de leeftijd een rol te spelen? Ik was 28 bij mijn eerste kind en ben nu 30, dus heb altijd het idee dat ik nog minstens 5 jaar na mag denken.

Overigens heb ik dat gevoel over ‘an heir and one to spare’ zelf niet zo. Ik denk dat als je een kind verliest dat dat zo hartverscheurend is dat ik dan liever niet heb dat dat verdriet ook een broertje of zusje ten deel valt. Maar ik snap op zich wel dat het mee kan spelen in je gedachten.

Bij die podcast ‘De Tweede’ of zoiets, werd gezegd dat iedereen een eerste kind kreeg omdat ze het heel graag wilden en dat die tweede er kwam voor de eerste. Dat vind ik zelf echt niet nodig en ik wil dus ook alleen voor een tweede gaan als dat gevoel er weer komt.
Ik denk ook dat het uiteindelijk totaal op gevoel aankomt. Rationeel heb ik zo 10 redenen en meer waarom ik geen tweede kind zou willen, maar als mijn gevoel gaat zeggen van wel, dan gaan we er toch voor denk ik.

6 likes

Ik denk vanaf halverwege 30 ofzo? Leeftijd is bij mij ook nog geen punt, waar ik wel megaonrustig van word is dat letterlijk iedereen die tegelijk of na ons (zoontje 2.5) nu zwanger is of al een 2e hebben. Daardoor voel ik wel extra druk om er over na te denken en komt het vaker in me op ofzo. Ik kan me voorstellen dat het ook zo voelt als je zelf nog geen kind hebt maar iedereen om je heen zwanger is. Zo van; moet ik nu ook dan? Terwijl dat natuurlijk bullish is.

Ik was 37 toen ik moeder werd dus ik zou zeggen dat je nog 7 jaar te gaan hebt :wink:

Nee zonder gekheid, ik denk serieus dat je nog 5 tot 10 jaar hebt. Ik heb meerdere voorbeelden in mijn omgeving van vrouwen die ver in de dertig (weer) moeder werden, en dat is allemaal makkelijk en zonder complicaties gegaan. Geen garantie, I know, maar ik vind soms dat er wel heel krampachtig wordt gedaan over die ‘leeftijdsgrens’. Natuurlijk nemen de kansen per maand af en de kans op bijv Down toe, maar dat zijn nou ook weer niet zulke schokkende cijfers als je het vergelijkt met begin dertig.

Ik zou het lekker even proberen te laten en je gevoel afwachten de komende tijd/jaren.

2 likes

Dat stukje uit de podcast dat de tweede er bij iedereen kwam voor de eerste vind ik persoonlijk kort door de bocht. Het zal vast meespelen maar ik denk dat het vooral een kwestie van gevoel is. Het gevoel komt wel, of het gevoel komt niet.

Als je het hebt over leeftijd denk ik zelf ook aan de grens van 35, maar dat is ook voor iedereen verschillend. Zoals @Zitzak al aangeeft hoeft het niet allemaal zo erg te zijn als je moeder wil worden na 35 jaar. Voor mijzelf speelt wel mee dat ik denk dat een bevalling, het herstel er na en de gebroken nachten mij zwaarder zouden vallen als ik bijvoorbeeld nog 5 jaar zou wachten met een eventueel tweede kindje.

Ik heb ook een bijzondere situatie momenteel. Ik heb in januari mijn spiraal laten verwijderen en ik was al in de tweede ronde zwanger. Super blij. Nooit verwacht, bij dochter duurde het 18 maanden. We hadden net een intake bij de fertiliteit gehad en die maand was ik zwanger.

Nu is vorige week zaterdag spontaan een miskraam op gang gekomen :frowning_face: en ik was/ben ook heel erg verdrietig erom. Het is zo’n vreselijke ervaring. Maar nu merk ik dat ineens toch de twijfel voor een tweede kindje toe slaat en ik weet niet zo goed of dat dan angst is. Of ik in eertse instantie graag een tweede wilde voor onze dochter? Ik weet het even niet meer. Ik moet denk ik gewoon maar even rustig herstellen hiervan.

Misschien iemand die het herkent?

Wij hebben iets in die richting meegemaakt bij een tweede zwangerschap, alleen mag ik nu niet meer zwanger worden dus hoeven wij niet te twijfelen. Ik weet niet of het zelfbescherming is of gewoon pragmatisch denken, maar ik zie nu heel erg de voordelen in van 1 kindje. (Ondanks het intense verdriet om de tweede zwangerschap). Met zijn drietjes is het OOK goed. Je hoeft ook nog niet nu meteen te beslissen he, geef het tijd. Het is niet niks wat je meemaakt zowel geestelijk als lichamelijk.

4 likes

Wat leuk dat je ook weer wilt gaan studeren! Nee met twee kinderen had ik het niet gekund… ook nu is het best pittig naast dochter en werk maar ik krijg er ook veel energie van omdat het een erg leuke opleiding is. Met 1 kind kan je dit soort dingen toch makkelijker doen. Het is makkelijker te combineren met werk/studie/hobby’s/sociaal leven etc…dingen die ik ook belangrijk vind.

3 likes

Ik vind de nieuwe reclame van AH stom. Het was juist leuk om een gezinnetje te zien met maar 1 kind en nu krijgt ze nog een baby. En ja dit is allemaal fictief maar ik het zijn natuurlijk toch voorbeelden.

Anyway, m’n dochter is bijna twee en heb totaal nog geen rammelende eierstokken. Ik lijk er steeds meer van overtuigd dat het hierbij blijft. Ik ben ook op het punt dat ik denk: moet ik al die babyspullen echt nog bewaren?

2 likes