Mijn kindje is nu 2 jaar 
Ik ben het gedeeltelijk eens met de uitspraak die je deelt, natuurlijk is het goed om te kijken hoe je je leven straks voorstelt. Een volle tafel met 3 volwassen kinderen die op bezoek komen lijkt mij ook leuk. Maar ik vind de kortetermijnvisie die daar onvermijdelijk bij komt kijken ook wel héél belangrijk hoor, dat zijn namelijk weken-maanden-jaren met korte nachten en luiers en om slaapjes heen plannen. Dat vind ik ook een flinke investering!
7 likes
Ik ben zelf enig kind, mijn man heeft 1 broer maar heeft daar geen bijzondere band mee (wel prima, zien elkaar vooral op verjaardagen en feestdagen) en wij zijn er dus ook op dit moment van overtuigd dat we maar 1 kind willen.
Ik heb me in mijn jeugd nooit achtergesteld gevoeld omdat ik ‘alleen’ was, mocht juist altijd zelf kiezen welk vriendje/vriendinnetje er mee mocht naar een pretpark o.i.d.
Daarnaast willen we graag alle aandacht/financiële middelen/whatever die we hebben te verdelen aan 1 kind bieden.
Vind het irritantste nog wel als mensen nu al zeggen ‘wacht maar, straks heb je er 1 en dan wil je zeker nog een tweede’. Ja misschien wel Gerda, maar dat zien we dan wel weer. Sowieso is ‘willen’ en uiteindelijk doen en kunnen ook weer een tweede…
10 likes
Absoluut waar, die eerste jaren heftig, maar straks naar school en alle clubjes/activiteiten zoals @Broodrooster benoemd lijkt me idd ook een heel gedoe. Dus kortetermijn zeker niet onderschatten😅.
3 likes
Ik denk dat mensen dat ook vaak zeggen omdat het in een gesprek opkomt waarin een ander het dan zielig vindt dat het enig kind weinig kindjes om zich heen heeft, als soort van ‘goedpraten’. Volgens mij maakt het echt geen bal uit die van ons heeft ook 1 neefje, hij maakt maar gewoon lekker zelf vrienden haha. Ik had als enig kind ook maar 2 neefjesnichtjes en die woonden aan de andere kant van het land. Ben echt nooit eenzaam geweest.
5 likes
Ik probeer tegenwoordig echt vaak te genieten van alle voordelen van 1 kind 
niet dat jij dat niet doet hoor, maar ik dacht er ineens aan. Dan denk ik eraan dat wij nooit kinderruzies gaan hebben in huis, nooit 1 gillend kind in een winkel dat je niet onder controle krijgt terwijl die ander ergens chipszakken open aan het scheuren is, niet 5x per week naar groepjes, echt heerlijk. Vind dat zo’n chill idee haha. En nooit meer zwanger, al dat gedoe, bevalling, ontzwangeren. Echt pure vrijheid vind ik het
14 likes
Is ook afhankelijk van hoe close jij zelf met de (schoon)broers/zussen bent. Ons kind heeft veel neefjes en nichtjes, maar in de praktijk heeft ie daar weinig aan want zijn niet heel erg close. Ik heb wel mbt woonsituatie nu duidelijker dat ik ergens wil wonen met kinderen om ons heen omdat ik daar dus wel enorm veel aan heb! Dus zegt idd helemaal niks. Maar snap dat gevoel dat je je moet verdedigen; zo van, hij is sociaal, kan delen etc.
2 likes
Heel herkenbaar ook, met 1 kind heb je toch nog een bepaalde mate van rust in je huis😅
4 likes
Die rust kan ik ook echt beamen. Mijn dochter is nu 10 en ik vind het heerlijk zo. Geen neefjes en nichtjes van haar leeftijd (jongste neef voor haar is nu 20) en het is wat het is.
Overal zijn uiteindelijk voors en tegens voor te vinden.
Zelf heb ik wel een beetje moeite met: ik wil misschien wel een tweede want dat gun ik mijn kind.
Ik kan het niet goed verwoorden. Alsof ik mijn dochter minder gun dan of zo? Waren jullie nu zelf gelukkiger geweest met een broertje of zusje erbij? Hoef ik trouwens niet echt antwoord op hoor haha, het is meer dat je dat dus niet zeker kunt weten. Again, het is wat het is.
9 likes
Ah ja snap dat het dan lastiger kan zijn om in te schatten!
Moet zeggen dat het me prima bevalt. Ik heb echt een mega goede band met mijn ouders, bel ze bijna iedere dag wel even. Ik weet natuurlijk ook niet beter, maar heb nooit het gevoel dat ik een broer of zus echt mis!
4 likes
Die gedachte zou ik meteen laten varen, echt waar. Als iemand dat zegt denk ik juist: wat gun je diegene dan precies, wat betekent het nou écht als je zegt dat je je kind een broertje of zusje gunt. Want het is echt niet allemaal rozengeur en maneschijn in vergelijking met 1 kind. Dit klinkt negatiever dan ik het bedoel hoor, want het is vast allebei heel leuk, maar ik denk niet dat je kunt stellen dat je leven automatisch leuker is met een broer of zus.
4 likes
Hier ook een enigskind, heb zelf echt nooit wat gemist en nu nog steeds niet eigenlijk. Ook niet als ik van vriendinnen verhalen hoor van hun broers/zussen. Heb het zielig verhaal ook echt nooit begrepen, zelf ook zovaak gehoord als ik zei dat ik enig kind ben; oh wat zielig 
Ehm… oke…?
7 likes
Dit! Ik kreeg pas weer naar m’n hoofd geslingerd dat ik wel een broertje of zusje voor M moest krijgen want dat was ‘the greatest gift you can give her’ 
Ik had zelf echt een hele sterke kinderwens, mijn rammelende eierstokken waren echt heel erg en heb mijn man echt bijna gesmeekt of hij ook er klaar voor was. Nu M er is, heb ik dat gevoel helemaal niet nog een keer. Ik voel me compleet. Denk nooit bij het zien van een baby “ik wil dit” zoals ik dat voor mijn dochter wel had.
Voor mij is dat het antwoord. We sluiten het niet uit, we zijn allebei 30 en M is 2,5, dus we hoeven het ook nog niet te beslissen. Maar hoe verder ik verwijderd ben van de babyfase, hoe minder ik het wil.
10 likes
Leuk topic om te lezen!
Ik ben nu (nog pril) zwanger en dat zou dan mijn 2e kindje zijn. Mijn ander kindje zou dan bijna 2.5 zijn als hij/zij geboren zou worden.
Ik wilde er altijd 3. Waarom? Is echt een gevoel en niet heel rationeel uit te leggen. Ik kom zelf uit een gezin van 3 en zie ook altijd 3 kinderen voor me. Deze zomer zei mijn partner dat hij het eigenlijk bij 2 wil houden. Hij denkt dat 3 te veel is en alles lastiger wordt: reizen wordt lastiger, je hebt nog minder tijd samen etc.
Ik vond dat echt moeilijk te accepteren, maar hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik het begrijp. En er ook achtersta om het bij 2 te houden. We houden van reizen en bij meer dan 2 kinderen heb je letterlijk handen te kort. Ik dacht er altijd een romantisch over na, maar hoe meer ik aan de praktische dingen denk ik hoe meer bezwaren ik zie. Ook is het wel een fijn gevoel dat we na deze zwangerschap ‘klaar’ zijn. Wat een aanslag is zwanger zijn en bevallen op je lichaam en mentale gesteldheid.
Maar nog altijd zie ik wel dat ideaalplaatje voor me van een gezin van 3.
En nu vind ik het ook ontzettend spannend dat we een 2e kindje krijgen. Hoe gaan we het allemaal doen pff?
Mijn partner en mijn moeder zijn beide enigs kind en die zijn er wel heel duidelijk in dat dat echt niet leuk is. Vooral op moeilijke momenten: je bent alleen. Er zijn ook geen neven/nichten en de rest van de familie is heel klein. We hebben dan ook nooit getwijfeld over een 2e.
1 like
Ik lees al een tijdje mee en wil ook reageren, omdat ik me er zo in herken.
Vooraf dachten we al dat 1 kind waarschijnlijk bij ons zou passen. Ik kreeg een traumatische bevalling en vond het eerste jaar (mede daardoor) best zwaar. Inmiddels is ze 4 jaar en zijn we heel erg blij en in evenwicht met zijn drietjes. Heel soms knaagt het wel, wat als ik een soepele bevalling zou hebben gehad? Had ik dan wel opengestaan voor een nieuwe zwangerschap? Is mijn dochter niet eenzaam later?
Terwijl het grootste deel van de tijd ik geniet van de voordelen en ik zie dat mijn dochter een vrolijk en blij kind is.
Het blijven lastige dingen, omdat je de andere situatie niet kent.
2 likes
Ik vind dit wel een beetje hard gezegd, zeker in een topic waarin mensen er bewust voor kiezen om maar 1 kind te krijgen. Vervelend dat het voor hen niet leuk is/was, maar de mensen die ik ken als enig kind vinden dat allemaal helemaal prima.
Het is allemaal afhankelijk van de situatie. Je kunt ook twee kinderen krijgen die vervolgens niet met elkaar op kunnen schieten. Gezien 1 kind nog steeds niet de norm is, lijkt me prettig om hier mensen geen schuldgevoel aan te praten als dat wel de situatie is.
51 likes
Huh? Mogen mensen die het niet leuk vinden om zonder broers of zussen op te groeien hun mening niet uiten? Is toch voor iedereen persoonlijk.
Mijn partner en moeder hebben dat als niet leuk ervaren. Dat betekent niet dat dat voor iedereen zo zal zijn. Er zijn toch genoeg verhalen in dit topic van dat mensen het als geen probleem hebben ervaren.
Een keuze moet je niet uit schuldgevoel maken.
3 likes
Ja natuurlijk mag je je mening wel geven, maar er is een verschil tussen ‘zij zeggen dat dat heel stom is’ en ‘zij hebben het persoonlijk als niet fijn ervaren’ haha
8 likes
Ja ik bedoelde het niet te presenteren als een ‘feit’, dus excuses als dat zo is overgekomen en mensen onzeker laat voelen over hun keuze.
Het is een persoonlijke ervaring.
2 likes
Het is gewoon voor sommigen een heel gevoelig onderwerp, dus daarom komen sommige opmerkingen ook wat harder binnen dan het soms bedoeld wordt 
kan gebeuren
3 likes
Ik vind het zo vreemd dat het helemaal geaccepteerd is om geen 3e kind te willen maar geen 2e kind is opeens helemaal vreemd volgens mensen.
Ik wou altijd 3 kinderen en heb er 2 en dat blijft zo. Als mensen aankondigen dat ze hun 3e krijgen heb ik echt een (interne) reactie van waaaaarom zou je dat doen en ik wil dat écht niet.
Als je dat gevoel hebt bij een tweede kind is dat toch ook volkomen legitiem?
Vind het echt vreemd dat buitenstaanders denken zo een mening te mogen ventileren over jouw gezinssituatie
4 likes