Herkenbaar! Mijn dochter is nu 6 weken en ik ben me er zo van bewust dat ik dit maar 1 keer ga meemaken. Zorgt soms wel voor een bepaalde druk dat ik moet genieten van alles, terwijl ik het af en toe ook gewoon echt pittig vind. Heb het overigens met momenten ook best moeilijk dat mijn zwangerschap zo plotseling was afgelopen (ruim 2 weken te vroeg geboren, terwijl ik me had ingesteld op dat ik zeker wel overtijd zou gaan). Ik vond het heel bijzonder om mee te maken en ineens was het voorbij en het gaat gewoon niet nog eens gebeuren 
5 likes
Oh ja die druk herken ik ook heel erg. Echt vervelend en daardoor kan je juist minder genieten dan je zou willen. Ik heb zelf nog steeds veel moeite met babyspulletjes en kleertjes weg doen. Mn dochter is al bijna 2 maar het ligt allemaal nog in de kast helaas.
5 likes
Jaaa ik denk dat je gelijk hebt, vorig jaar stonden wij op een campingveld (wel in een stacaravan) en dat was heel anders inderdaad. Thanks!
2 likes
Voor ons is dit nu de eerste vakantie dat mijn dochter een beetje speelt met andere kinderen (we zijn aan het kamperen). Ze is nu 4. Dat is wel leuk om te zien, maar nu zijn we net op een andere camping met minder aansluiting en dat gaat eigenlijk ook prima.
Ik heb deze vakantie wel een paar keer gedacht: ze heeft geen broertje of zusje om mee te spelen. Maar tegelijkertijd, zelfs als ik er nu aan zou beginnen ben ik aardig laat, dan zou ze 5 zijn tegen die tijd. Dus prima zo.
Om ons heen krijgen aardig wat mensen twee kinderen, maar ik heb inderdaad ook vaak de gedachte “jij liever dan ik”.
9 likes
En dan nog geen garantie dat ze ook samen gaan spelen. Ik hoor vaak ouders die zeggen dat het zo leuk is een broertje of zusje terwijl er zoveel kinderen niet kunnen opschieten met hun broertje of zusje.
Dit weekend ook de knoop doorgehakt dat er geen kindje meer komt. We waren beide beetje verdrietig maar voelt ook echt als een opluchting. Nu maar hopen dat mijn vriend een vasectomie wil. Voor ons was dit ons eerste kindje samen en we hadden in eerste instantie wel echt de wens voor meerdere kinderen
7 likes
Het zou zo fijn zijn als het normaler was he, dan zijn al die gedachten allemaal niet nodig.
6 likes
Ja het is vooral de maatschappelijke norm denk ik, bij mij wel in ieder geval. Ik voel me toch wel een uitzondering. Boek maar eens een vakantiehuisje; op sommige websites staat gewoon voorgeprogrammeerd: 2volwassen/2kinderen🤓
2 likes
Dit is precies wat mijn schoonzus laatst zei toen hun 2e geboren was: “Nu zijn we eindelijk een gezin. Met 1 kind ben je gewoon met z’n drieën”. Whut, waar halen mensen dit vandaan? Toen ik vroeg of wij dan geen gezin waren kreeg ik ook geen antwoord🤐
4 likes
Vind het echt zoooo raar dat er nu nog steeds zoveel mensen (en niet eens heel oude mensen dus blijkbaar) zo denken?! Je hebt toch 100 soorten gezinnen tegenwoordig overal om je heen, waarom nog steeds dat plaatje van 2 ouders + 2 kinderen. Is echt pas een paar generaties ‘normaal’, zeiden ze vroeger pas bij nr 8 dat ze ‘nu echt een gezin’ zijn? 
7 likes
Herkenbaar wel. Ons kind is ruim 4 en inderdaad op vakantie merk je altijd hoe afhankelijk je van andere gezinnen met kinderen bent zodat je kind zich ook goed vermaakt. Ik besef me ook altijd als ik hem samen zie spelen hoeveel behoefte hij aan speelmaatjes heeft. Wij gaan vaak naar grotere resorts waar ook kinderentertainment is en tot nu toe elke vakantie wel vriendjes gemaakt. Bij ons is er nog steeds geen vooruitgang qua definitief een knoop doorhakken. Merk wel dat nu de vragen wat minder worden omdat men er vanuit gaat dat we het bij 1 houden. Mijn lichaam/gevoel/verlangen zegt steeds vaker, ik zou graag een kindje willen. Maar het “opnieuw beginnen” houdt me tegen (en een partner die ook niet staat te springen, maar mocht het gebeuren er wel blij mee zou kunnen zijn). Ook het besef dat het leeftijdsverschil inmiddels minstens 5,5 jaar zal zijn doet mij twijfelen. Ik geniet zo erg van een klein gezinnetje zijn, de qualitytime die we hebben. Het eventuele afscheid nemen van een gezin met 1 kind, naar horen bij de norm; gezin met 2 kinderen vind ik gek genoeg een onprettig idee, omdat ik me in dit “kamp” (alle voordelen van 1 kind) zo enorm prettig voel. Naja, dit waren mijn hersenspinsels. 
20 likes
Ik reageer eigenlijk nooit in dit soort topics gezien ik zelf geen kinderen heb, maar laat je niet tegenhouden door het leeftijdsverschil tussen kinderen. Mijn ouders hadden altijd behoefte aan 1 kind, totdat mn moeder 10 jaar later toch voor een 2e wilde gaan (dat ben ik). Ik heb het leeftijdsverschil nooit als vervelend ervaren. Ik heb juist heel veel aan m’n broer gehad. Je hebt kinderen die weinig leeftijdsverschil hebben en niks aan elkaar hebben doordat ze elkaars type niet zijn etc, maar daar heeft leeftijd in mijn ogen niets mee te maken.
Mijn moeder vond het juist fijn dat er veel verschil tussen zat, hierdoor kon ze naar eigen zeggen extra aandacht geven aan beide kinderen, t.o.v haar zus die weinig leeftijdsverschil had tussen beide kinderen. M’n broer was wat zelfstandiger, en had andere behoeftes. Ik had andere soort aandacht nodig doordat ik jong was. En dit kon goed gecombineerd worden.
Nogmaals, hoeft niet voor iedereen zo te zijn, maar zo hebben mijn ouders het ervaren 
. En ik zelf ook!
13 likes
Same. Ik ben superhecht met mijn zus en zij is 17 jaar ouder.
4 likes
Wij zijn net terug van een vakantie op een kleine Italiaanse camping (met ook echt alleen maar Italianen) en vond het mooi om te zien hoe onze dochter (6) ondanks de taalbarrière toch makkelijk vriendjes maakt en zich daarnaast ook prima vermaakt in haar eentje. En als ik nu vraag wat ze het leukste vond van de vakantie, is het niet elke dag zwemmen, of het strand, of de dagelijkse ijsjes, maar dat we elke avond met z’n drietjes thee gingen drinken met een koekje voordat ze naar bed moest 
We hebben het super gezellig gehad met z’n drieën. Er waren dan ook andere gezinnen met ruziemakende kinderen en dan zei ze ook echt, gelukkig heb ik geen broertje of zusje 
41 likes
Zo fijn om te lezen 
Eens per maand overkomt me toch wel weer het gevoel van ‘ik wil nog een baby’ maar dat is dan ook weer weg maar was het hier dat iemand zei dat het door hormonen/eisprong komt?
6 likes
Wat fijn! Mijn dochter is over het algemeen ook blij met zijn drietjes.
3 likes
Ze vraagt wel eens waarom ze geen broertje of zusje heeft hoor, maar over het algemeen heeft ze er wel vrede mee dat ze ze niet heeft. Ik leg dan ook gewoon uit dat we gelukkig zijn dat we haar hebben en dat ze gezond is en dan voelt ze zich helemaal speciaal.
5 likes
Heel herkenbaar, mijn dochter vraagt of zegt er ook weleens iets over. Maar ze geniet ook erg van de rust als ze dan bij een druk gezin met meerdere kinderen is geweest😅
7 likes
Nog een voordeel: samen dutjes doen. Gaat denk ik minder snel als je meer kinderen (van verschillende leeftijden) hebt.
Ik ga pitten😄
11 likes
Door omstandigheden mogen we onszelf heel erg gelukkig prijzen dat we überhaupt een kindje hebben. Een tweede durven we niet aan (hoog risico zwangerschap). Maar dat neemt niet weg dat ik soms wel twijfel of ik voor m’n kindje daar wel goed aan doe. Voor mezelf vind ik het echt prima zo, we zijn een solide unit en ik vind ons gezinnetje echt leuk. Dat hoeft van mij niet anders. Dat gevoel werd gister bevestigd door een mega pregnancy scare waarbij ik alleen maar kon denken; “nee, nee, laat het niet waar zijn, ik wil dit helemaal niet”. Gelukkig ben ik niet zwanger, maar dat er geen een sprankje blijdschap was of hoop, bevestigd voor mij dat het goed is zo. Ik hoop dat mijn kindje dat later ook zo ervaart.
18 likes
Zijn jullie wel eens verdrietig over dat je maar 1 kind wil? (even er vanuit gaande dat je wel een tweede zou kunnen krijgen zonder complicaties/risico’s). Toen ik zwanger was, zijn ook veel mensen in mijn omgeving zwanger geraakt (ruim 2.5 jaar geleden). Die mensen zijn nu allemaal al bezig of zwanger van een tweede. Ik ben dan blij voor hun dat het weer gelukt is, maar ik vraag mezelf dan wel af: welke memo krijg ik niet? wat maakt dat zij nog een kind willen? wat is er mis met mij dat ik het niet wil? Ok, dat klinkt heel extreem en zo extreem voel ik het niet, maar ik vraag me dan wel af wat ik niet zie en die anderen allemaal wel. Ik houd heel veel van mijn kind, maar die kriebels voor een tweede voel ik echt niet. Ik weet dat dit topic geen “ik twijfel over ik een tweede kind wil-topic” is en zo is deze post ook niet bedoelt.
14 likes