Het bij 1 kind houden

Zwanger en kinderen
#1078

Soms wel, omdat ik mezelf altijd voor me zag met 2 kinderen. Nu ik er 1 heb waar ik mn handen en hoofd vol aan heb, is de drang naar een 2e er bijna niet. Begrijp me niet verkeerd, hij is echt de leukste, liefste etc. En ik hou onbeschrijfelijk veel van hem. Maar ik ben blij dat ik ook alle aandacht voor hem kan hebben die hij momenteel verdiend en ook nodig heeft.

Dat mensen inmiddels regelmatig vragen wanneer er een 2e komt of gewoon de directe vraag “ben je zwanger?!” Vind ik wel vervelend worden. Hoe ervaren jullie dat?

3 likes
#1079

Ja ik heb dat wel eens. Een soort ‘als ik wel een 2e wilde, had het voor iedereen makkelijker geweest’. Dan was ons gezin ‘normaler’, dan had m’n dochter een broer/zus, dan had m’n eigen beeld ook geklopt. Ik zou soms willen dat ik het wilde, een tweede.

1 like
#1084

Ja, dat herken ik wel. Ik zag mijn toekomstbeeld altijd met meerdere kinderen en nu vind ik 1 kind helemaal top.
Veel in mijn omgeving hebben nu ook een tweede kind en dan vraag ik me inderdaad soms ook af waarom heb ik dat niet.

2 likes
#1085

En ook al heb je een zus of broer, dat geeft echt geen garantie dat je er dan een goede band mee hebt. Ik ken genoeg broers en zussen die elkaar niet kunnen uitstaan of amper contact hebben. Ik heb het gevoel dat veel aanstaande ouders het idee hebben dat ze dan best buddies worden. Ik vind een enig kind ook nooit zielig, waar slaat dat op. Mn zus heeft 1 kind en daar blijft het ook bij. Nou mn nichtje is echt niet zielig, maakt ook misschien daarom juist al sneller contact met andere kinderen op vakantie etc. Ik heb wel het gevoel dat het tegenwoordig wel steeds normaler wordt gevonden. Zo’n 25 jaar geleden dachten mensen als ze maar 1 kind hadden dat ze dan wel vruchtbaarheidsproblemen zouden hebben ofzo :joy:

5 likes
#1086

Ja eens. Ik ben de middelste met 2x 8 jaar leeftijdsverschil en naast het feit dat je daardoor weinig raakvlakken omdat je in een heel andere fase zit, zijn mijn zus en ik echt als water en vuur. Ik heb me ook een soort van enigskind gevoeld tijdens het opgroeien en vond ik helemaal prima.

Ben nu net zwanger van de eerste en ik wil het er (voor nu) bij eentje laten. Denk dat dat beter bij mij past als persoon. Maar snap de gevoelens dat het soms lastig is, dat je bijna veroordeeld wordt omdat je niet in het sociale plaatje van ‘2 kids’ past. Echt gek eigenlijk hoe we als maatschappij zo zijn geprogrammeerd. Al denk ik dat we, met de sprongen die we de afgelopen 50 jaar hebben gemaakt, het over 30-50 jaar veel normaler is.

3 likes
#1087

Vandaag een zwangerschapsaankondiging van een nabij familielid, hun tweede kind. Ik ben blij voor ze maar heb ook een heel gemixt gevoel? Soort van bang dat de dynamiek gaat veranderen, dat er straks minder aandacht naar mijn ene kind uitgaat? Allemaal ongegrond maar het voelt toch gek. Voelt ook een beetje alsof ze ons verraden ofzo. Heel stomme gevoelens allemaal, maar moest het ergens kwijt.

11 likes
#1088

Super herkenbaar! Dat gemixte gevoel heb ik ook altijd. Gedachtes die vaak bij mij opborrelen zijn “waarom? Jullie hebben toch iets goeds met z’n drietjes?” En “een tweede kindje, moeten wij dat ook? Doe ik iets fout?”
Ik vind dat super irritant van mezelf, maar goed, die kleine steek is toch het eerste dat opkomt.

9 likes
#1089

Huh ik ben net 12 weken geleden bevallen en ik denk dat zeker 50% van mijn kraambezoek wel een opmerking maakt over de volgende zwangerschap?? Mijn man is chronisch ziek en mijn zwangerschap en bevalling zijn op meerdere manieren gecompliceerd verlopen en het is nog maar de vraag hoe ons zoontje zich gaat ontwikkelen; dus een tweede staat bij ons (nu, maar waarschijnlijk voor altijd) helemaal niet op de radar. Ik ben echt shocked over hoe klakkeloos mensen er van uit gaan dat ik deze shit allemaal nog eens zou willen meemaken en een tweede kindje voor ons gezin een goed idee zou zijn?

17 likes
#1090

Ik was het liedje van alles in de wind aan het zingen voor m’n dochter, met dat stukje van “kom hier Rosa, je bent mijn zusje”. En ik realiseerde me ineens dat zij nooit een zusje (of broertje) krijgt en het raakte me zo hard.
Ik heb altijd gedacht vanuit wat het beste voor ons was en opeens dacht ik van maar wat nou als zij dat heel graag wil en wij het niet geven.
Het er net ook met m’n man over gehad en we denken allebei nog steeds dat het het beste is als we met z’n 3en blijven, moederschap icm mijn adhd valt me ook gewoon zwaar.
Maar ook m’n man voelde twijfels.
En ja we hebben natuurlijk nog alle tijd en mogen altijd van gedachten veranderen. Maar het besef dat ik haar misschien iets ontzeg wat d’r wel gelukkig zou maken valt me zwaar.
Ik haal trouwens altijd veel steun uit @Chuckie die ooit postte dat ze echt heel close met d’r neefje en nichtje is opgevoed. Wij proberen dit ook met de kinderen van m’n zus. Ze zijn 1 dag per week met elkaar bij opa en oma, gaan straks naar dezelfde basisschool toe enzo.

9 likes
#1091

ah wat leuk haha! broertje en nichtje trouwens, dus m’n nichtje is het enigs kind in deze situatie. Maar klinkt inderdaad vergelijkbaar als hoe het bij ons was als kinderen (zelfde school en vaak ook na school bij zelfde ouder/oma)

3 likes
#1093

Wat mooi van die neefjes en nichtjes. Dat is mijn grote frustratie, mijn zus wil geen kinderen. Zal daar uiteraard niets van zeggen of oordelen, maar dat zorgt ervoor dat ik wel nadenk over een tweede kind.

Mijn partner en ik willen het graag bij 1 kind houden, maar ik kan het niet aan dat onze dochter echt het enige kind in onze familie zal zijn. Mijn partners zus wil ook geen kinderen.

Elk familiefeest en elke bijeenkomst is ze de jongste en alleen. Natuurlijk heeft ze ook wel alle aandacht en is ze heel geliefd, maar wens voor haar toch ook een leeftijdsgenootje binnen de familie…

10 likes
#1094

Oh ik snap je heel goed. Mijn moeder is (ongewenst) enigskind en zij had veel steun aan een neef en nicht. Tegelijk heeft ze ook een heel groot sociaal netwerk die haar ook veel bieden, bijvoorbeeld toen ze ziek werd. Ook de familie van mijn vader is er toen voor haar geweest.
Mijn moeder is dus ook heel erg voorstander van grote gezinnen, maar ze begint er tegen mij niet meer over. Heb ook gezegd dat de situatie niet te vergelijken is want haar ouders wilden zelf ook een groter gezin en bij ons is die wens er niet.

Ik zou je keuze niet laten bepalen doordat ze de enige is in de familie, maar ik snap wel dat het je aan het twijfelen brengt. Heb je om je heen wel vrienden met kinderen in dezelfde leeftijd?

3 likes
#1095

Een aantal vriendinnen, maar ik werk vrij veel en heb alleen de weekends dus zie ze eigenlijk weinig allemaal. Het is niet dat er elke week een goede vriendin langskomt met haar kinderen…

1 like
#1099

Hier ben ik het 100% mee eens. Enig kind zijn kan op sommige momenten echt heel moeilijk zijn maar een broer of zus hebben kan ook een last zijn en je hebt geen garanties hoe het leven loopt. Ik denk dat je je kind beter kunt leren dat ook niet-familie heel waardevol kan zijn in je leven en, als je de mogelijkheid hebt, je kind moet omringen met betrouwbare, leuke mensen waar ze op kunnen terugvallen. Familie of geen familie

13 likes
#1100

Mijn kind is laatst 4 jaar geworden. Hiervoor had ik heel veel twijfels over wel of geen tweede kind. En nu hij 4 is geworden, zijn mijn twijfels weg en voel ik eindelijk een soort rust. Ik kijk er ook mega naar uit als hij straks naar school is en ik vrij ben. Ik hoop dat het zo blijft en dat het zo goed is en dat de twijfels niet meer komen. Voor nu zie ik alleen maar voordelen aan 1 kind en het is ook heel gezellig en leuk met zijn drieën.

32 likes
#1101

Ik zag mezelf altijd wel met meer kinderen maar nu ik een kindje heb kan ik mij ook heel goed voorstellen dat het hier bij blijft. Ik heb een hele fijne zwangerschap gehad en ook een prima bevalling. Het kijkt me ergens jammer om dat niet nog een keer mee te maken. Maar ik ben mij er van bewust, en ook bang, dat een tweede zwangerschap misschien heel anders gaat zijn. Of een meerlingzwangerschap…

Daarnaast werk ik ook al heel lang met baby’s en vind ik baby’s echt geweldig. Maar daardoor heb ik het wel onderschat. Omdat je na een werkdag gewoon klaar bent en met een eigen baby heb je altijd zorgen en slaaptekort haha. Vond de eerste weken echt heel pittig!

Het voelt ook wel compleet. Maar ik ben benieuwd of ik er over een aantal jaar ook nog zo over denk of dat het toch weer gaat kriebelen.

13 likes
#1102

Ik ben heel overtuigd dat een kindje voor mij het ideale aantal is, maar toch heb ik het daar soms moeilijk mee. Eigenlijk vooral als vrienden en kennisen in verwachting zijn van een tweede. Het drukt me dan met m’n neus op de feiten: ik had een gezin met meer kindjes heel gezellig gevonden, maar ik kan dat mentaal helemaal niet aan. Ik voel me dan echt tekort komen. Wat dat betreft herken ik me wel een beetje in het verhaal van @Kusjessoldaat. Ik sta op de wachtlijst voor ADHD diagnose, dus dat zou deels wel eea verklaren. Er is ook helemaal geen sprake van rammelende eierstokken, en ik ben echt blij met m’n gezinnetje. Maar wel echt irritant dat je jezelf zo in de weg kan zitten terwijl je helemaal blij en overtuigd bent met een gezin van 3.

9 likes
#1106

Ik ben ook bang dat het over een paar jaar zo onwijs moeilijk wordt om opvang te regelen. De wachtlijsten voor kinderdagverblijven en bso’s lopen nu al de spuigaten uit. En dat gaat niet beter worden.

Ik heb nu een baby maar als ik over een aantal jaar nog een kindje wil zijn mijn (schoon)ouders ook weer een paar jaar ouder. En misschien niet meer zo fit als nu.

Het zou niet iets moeten zijn wat je tegenhoudt als je kinderwens heel groot is maar ik denk daar wel over na. Hoe ga je het allemaal bolwerken met meerdere kinderen?

2 likes
#1107

Ik zit hier ook wel mee. Probeer dan te denken: we zien dan wel weer hoe we het oplossen, maar vind het aan de andere kant eigenlijk ook juist heel verantwoord om er wél nu al over na te denken. Ik vind het dan wel lastig om te zien dat andere mensen vaak zo als vanzelfsprekend een tweede kind willen/krijgen zonder hierover na te denken (vul ik nu allemaal even zelf voor ze in natuurlijk).

2 likes
#1110

Cursus wel, opleiding niet. (Was de regel vroeger.) De meeste winnaars van HHB hebben trouwens geen kinderen (en een paar al oudere). Lastig combineren.

1 like