Ja, niet, haha. Maar ik snap wel dat het een opmerking is die gemakkelijk gemaakt is.
Dit is toch de hele reden dat een deel van de mensen het bij 1 kind houdt? Als iemand tegen mij iets zegt in de trant van “jij hebt het makkelijker met 1” zegt, krijgen ze van mij een eyeroll en denk ik “was je zelf bij hoor, toen jij nr 2 en 3 kreeg”.
En tegen het deel van de mensen dat maar 1 kind heeft door omstandigheden is het ronduit lullig om zoiets te zeggen…
Gelukkig zijn het niet mijn vrienden die dit zeggen, maar vreemden op de camping enzo.
Dit verbaast mij ook vaak zo. Dat mensen zulke grote levenskeuzes maken vooral voor de toekomst of een bepaald idee/plaatje, en niet voor hoe hun dagelijkse leven beïnvloedt.
@sashiko Hier ben ik het zeker mee eens. Het lijkt vaak een soort vanzelfsprekendheid om meer dan 1 kind te “hebben”. Zonder dat men nadenkt over de impact hiervan. Ik denk daarom echt dat zo’n opmerking meerdere lagen heeft, maar vooral gemakkelijk gemaakt is.
Neemt niet weg dat het gevoel van 1-kind ouders teniet moet worden gedaan, maar ik heb het idee dat veel ouders met meerdere kinderen dat wel doen omdat ze vanuit een totaal ander perspectief kijken.
Oke, ik probeer een duidelijk bericht te schrijven maar mijn (enige) dochter was vannacht 8x wakker en ik heb mega pms dus sorry als het allemaal wazig is. ![]()
Ja tuurlijk die gedachtes zijn ook hartstikke menselijk. Gaat voor mij niet op op het gebied van kinderen maar als ik me even kut over iets in m’n eigen leven voel (de WW bijvoorbeeld) denk ik ook wel eens zoiets als mensen iets negatief zijn over hun werk ofzo. Maar spreek dat gewoon niet de hele tijd zo uit joh, helpt je niks en het wordt er ook niet gezelliger van.
Ik zou gewoon zeggen “ja het is ook makkelijker met 1 kind, daarom heb ik ook voor 1 kind en niet meer kinderen gekozen” klaar.
En zo is het bij mij ook echt ja, ik wilde heel graag kinderen maar vind mijn vrijheid en wat tijd voor mezelf ook heel belangrijk en daarom ben ik heel blij met 1 kind.
Edit: neemt niet weg dat ik het wel een ontzettend flauwe (jaloerse?) opmerking vind.
Ja, dit doe ik ook wel veel, dat vergelijken. Ik denk ook wel dat dat deels coping is om me te verzoenen met mijn “keuze” voor 1 kind die medisch gezien helemaal geen vrije keuze is. Het leven van anderen met 2 kinderen is dan het alternatieve leven dat ik niet heb, en dan is het soms wel lekker om te denken: zie je wel, dat wil je toch ook helemaal niet!!
Andersom voel ik me vaak bezwaard om mijn blijheid over de voordelen van 1 kind te delen met mensen die er meer hebben. Dan denk ik: lekker lullig voor hun, want zij kunnen dit niet terugdraaien. Maar dat is natuurlijk een rare gedachte, want waarschijnlijk/hopelijk willen ze dat ook helemaal niet en ieder leeft z’n eigen leven.
Hahaha ja ik zeg ook steeds “je was er zelf bij he toen ie gemaakt werd
”. Vooral als er ook nog bij wordt gezegd dat ze eigenlijk geen 2e wilde ![]()
Ik denk niet dat je daar perse over moet oordelen. Ook 1 kind kan behoorlijk intensief zijn (en dat durf ik te zeggen omdat ik dat zelf heb ondervonden de eerste 4 jaar). En ik ben heel blij dat er dus geen 2e bij was. Dit is een heel bewuste keuze, maar niet de keuze die ik altijd voor me zag. Het is zoals het is, en ik ben er nu oke mee dat het bij 1 blijft ook
Ik heb ook bewust één kind en zie daar enkel de voordelen van. Als ik vrienden met twee kinderen zie (als ik ze al eens zie lol) denk ik ook jij liever dan ik. Maar ik zou nooit denken - laat staan zeggen ‘je was er zelf bij’. Daar heeft toch niemand iets aan? Ik zou ook echt zwaar geïrriteerd zijn als iemand dat tegen mij zou zeggen als het ouderschap me een keer tegenzit en ik daarover tegen iemand klaag (zonder kind). Vind het tbh een dooddoener.
Overigens heb ik me de afgelopen jaren als vrienden een tweede kind kregen wel eens een beetje in de steek gelaten gevoeld. Alsof zij de club van ouders met 1 kind verlieten. En een beetje alsof ze me voorbij streefden gek genoeg, terwijl ik echt heelllllllll zeker weet dat ik niet nog een kind wil. Denk dat die norm van twee kinderen echt diep zit bij mij, en ik daarom me toch een buitenstaander voel.
Dat laatste wat je schrijft herken ik ook! Zo lekker om met anderen in kamp 1-kind te zitten ![]()
Gelukkig krijg ik niet zo vaak dergelijke opmerkingen over dat ik het wel makkelijk zou hebben. Opmerkingen over de keuze voor 1 kind kunnen me best wel raken, dus ben blij dat dat meevalt. Het zijn geen makkelijke levenskeuzes die je soms moet maken en dan oordelen voelen is niet fijn.
@Jellyshoes omschrijft niet iemand die eens een keer klaagt maar constánt klaagt en die vergelijking maakt. Zelf kreeg ik die gedachte “je was er zelf bij” ook bij iemand die dagenlang tegen me heeft lopen miepen hierover. We stonden naast elkaar op de camping en als zij mij even zonder kind zag chillen zei ze telkens iets als: “oh, wat lekker dat je ook kan lezen op vakantie, dat lukt mij echt niet” of “wat fijn dat je even tijd alleen hebt als je vriend met je kind weg is, ik heb altijd minstens één kind bij me” (ze had er 3). Dat werkte echt op mijn zenuwen, haha.
En @grace nee bij 1x klagen niet maar als mijn vriendin steeds verzucht hoe zwaar haar baan is en hoe chill de mijne dan zou ik op den duur wel zeggen dat ze m’n collega wel kan worden, hoor.
Lastige aan kinderen is alleen dat dat niet terug te draaien is itt bijna alle andere keuzes in het leven.
Ah dan begrijp ik het inderdaad wel wat beter. Klinkt alsof ze zich niet helemaal kan verzoenen met haar eigen keuzes. Dat is altijd vermoeiend om aan te zien.
Ik zie dit topic nu pas! Ik heb heel wat teruggelezen ![]()
Wij zijn al 15 jaar gekukkig met één kind. Toch had ik altijd het plaatje van twee in mijn hoofd. Totdat we 1 kind hadden.
we hadden de beslissing op de lange termijn geschoven. Maar ik kreeg uiteindelijk buikpijn van het idee om twee kinderen te hebben! Ondanks mijn lijf ben ik blij met één kind. Je houdt meer geld over, eropuit gaan is makkelijker (drie personen op een hotelkamer) en het is zo gezellig!
Mijn kind heeft wel eens gevraagd naar een broertje of zusje, maar toen ik zei dat dat eerst baby’s zijn was ze snel genezen! ![]()
Er mag altijd iemand mee met uitjes of wat daagjes weg als dat gewenst is.
Ik las het hier eerder ook al, maar we zijn een sterke driehoek.
Na het kijken van de film “boss baby” was dat ons motto thuis ook.
Een driehoek is de sterkste vorm ![]()
Nu we zo’n oude puber hebben komt de vraag van anderen nooit meer “wanneer komt de tweede?
Of “maar, één kind hebben is zo kwetsbaar” ![]()
(Als je twee kinderen hebt is het dus minder pijnlijk als er eentje overlijdt…. WTF!)
Dit is echt idioot en ik zou het niet oké vinden als iemand dat tegen me zou zeggen, maar… mijn ouders zijn een kind verloren, mijn jongere sibling, en vroeger zat deze gedachte wel eens in mijn hoofd! Natuurlijk niet dat het minder pijnlijk zou zijn maar meer dat een soort reserve kind wel noodzakelijk is ofzo. Echt dikke omg op mezelf
gelukkig ben ik bij zinnen gekomen toen ik volwassen werd en heb ik nu een ontzettend fijn leven met één kind.
Haha deze plottwist zag ik niet aankomen in dit topic. (Ondertussen maak ik mezelf gauw uit de voeten want 0 kinderen dus wat doe ik hier haha)
Bizar dat mensen zo denken he? Ik ervaar dat trouwens totaal niet zo. Mijn ouders zijn een kind op latere verloren, en ik denk dat je als ouder er altijd om blijft rouwen.
Daar heeft een eventuele broer(tje)/zus(je) altijd “last” (niet het goede woord) van. Die draagt dat verdriet dan (deels) mee.
Hier ook 1 kind omdat een tweede er medisch niet in zit. En hoewel dat nog steeds heel pijnlijk is, zie ik OOK de silver lining van 1 kind hebben. Onze dochter is nu bijna 8 en soms denk ik wel eens “wat nou als het op miraculeuze wijze toch zou kunnen, zou ik het dan nu nog willen?” En dan kom ik echt in een mindfuck terecht waarvan ik niet weet of ik het echt voel of dat ik mezelf iets wijs maak als coping ![]()
Eerlijk gezegd denk ik dat wel vaak
maar het zeggen is iets anders
Precies, en degene tegen wie ik dit zeg ken ik ook langer dan vandaag en ga ik meer dan goed mee om
en ze mag heus klagen tegen me hoor. Maar soms ben ik t eeuwige vergelijk met mijn kind zonder siblings ook wel eens beu
Ook al heb je 10 kinderen dan is elk verlies even zwaar lijkt mij.
Ook voor jullie een groot verlies lijkt mij een sibling te verliezen Handtas en @DikkeKip ![]()