Als ik zie hoe sommige ouders met meerdere kinderen vooral bezig zijn met vrede stichten tussen hun kinderen vraag ik me af of dat nou echt rustiger voor jezelf is. De meeste onrust hier in huis is er ook wanneer mijn enige kind met de twee buurtkinderen (broertje/zusje) speelt. Ik weiger hun onderlinge ruzies op te lossen en zeg alleen maar dat ze het zelf moeten oplossen, en dat het anders klaar is met spelen haha. Werkt meestal wel.
Maar ik heb het met z’n drieën spelen pas een halt toegeroepen. Mijn dochter is bevriend met het buurjongetje, en vaak komt zijn zusje dan ook mee. Wat dus gedoe geeft. Ik heb nu gezegd dat als ik alleen thuis ben, er maar één ander kind mag komen spelen. Ze zoeken zelf maar uit wie dat wordt, maar ik wil er geen drie meer. Ik kies bewust voor 1 kind, krijg ik alsnog dat onderlinge gedoe, dank u vriendelijk.
Onze dochter heeft 99% van de tijd ook geen behoefte aan een broertje of zusje. Een hele enkele keer noemt ze het eens, maar het leeftijdsverschil zou ondertussen ook zo groot zijn dat er niet echt sprake meer zou zijn van samen opgroeien. Dat snapt ze nu ook wel, en het is ook goed zo.