Ooh echt! Dat kan natuurlijk, maar dat heb ik zelf niet. Ik lees ook veel dingen die mensen van te voren niet per se hadden kunnen zien aankomen.
Waar ik zelf vooral bang voor ben zijn meer de iets uitzonderlijke situaties, bijv: je krijgt een kind met een beperking, of een lichamelijke aandoening, of een tweeling (/drieling), mijn vriend of ik krijgt een burn-out, gaan scheiden daardoor, een van ons krijgt een ongeluk of raakt arbeidsongeschikt, één van onze kinderen krijgt zware psychische klachten… Kan van alles bedenken 
Had ik de eerste keer niet toen ik zwanger was, toen zag ik alleen maar een positief toekomstbeeld.
Ik heb zelf autisme weet ik sinds kort, en ik ben ook bang om een kind te krijgen dat een hele zware vorm autisme erft, dus niet goed kunnen praten, gedragsproblemen etc… Bij mij en mijn dochter valt het allemaal nog wel mee.
Ik weet ook dat zowel mijn vriend als ik niet de meeste energie hebben. In een goed scenario zouden wij een 2e kind wel aankunnen en leuk vinden, maar als er meerdere dingen tegenzitten, dan weet ik niet of wij dat gaan redden.
In hoeverre zie je het dan van te voren aankomen of je spijt gaat krijgen? Vooral als je iemand bent die gewoon gezond en energiek is. Dan kunnen er alsnog dingen gebeuren die je niet voorziet.
Toevallig nu een vriendin waarvan ik nooit had verwacht dat er nog een tweede zou komen. Nu mijn dochter wat ouder is ben ik echt de vreemde eend in de bijt. Er blijven zo weinig mensen over die nog een beetje flexibel zijn en spontane plannen kunnen maken.
Ik voel me ook echt verraden als een vriendin met 1 kind zwanger is. En dat vind ik dan weer gemeen van mezelf, omdat ik haar natuurlijk haar kinderwens gun.