@Madonna @Billy ja verraden, dat is het hahaha. Alsof je een pact met iemand hebt dat dan verbroken wordt, totaal idioot natuurlijk. Ik merk ook dat ik de laatste tijd beter kan optrekken met mijn (bewust) kindvrije vrienden omdat er meer aansluiting met hen is dan met iemand die jaren achter elkaar doorbrengt in de baby fase.
4 likes
Hoe oud is jouw kind nu? Ik herken dit nog niet, maar kan me voorstellen dat dat nog wel komt. Ben wel de enige met 1 kind in mijn omgeving. Mijn kind is 3 en ik merk nu dat ik steeds meer vrijheid terug krijg en daar enorm van oplaad.
3 likes
Ze is 5 jaar, inmiddels is de omgeving bezig met tweede en derde kinderen en dan begint het echt op te vallen. Zo fijn die vrijheid en oplaadtijd voor jezelf hè!
7 likes
Het lastige hieraan vind ik altijd de opmerking naar mij toe: “ja maar jij hebt er maar 1”
Als het erover gaat dat het zo zwaar is en blablabla. Alsof 1 kind niet zwaar kan zijn. 
3 likes
Ja maar het is toch ook zo? Ok laat ik voor mezelf spreken, ik heb er om die reden ook ‘maar’ 1. Minder zwaar dan 2/3 of meer maar ik ben wel moeder en heb een kind.
Wil niet zeggen dat ook dat niet zwaar kan zijn inderdaad. Maar ja ik heb er inderdaad maar 1 en ja heel bewust!
3 likes
Zo’n opmerking is voor mij vaak weer een soort bevestiging waarom ik er ‘maar’ 1 ‘heb’.
7 likes
Ik vind die eeuwige strijd in mijn hoofd zo vervelend. Ikk verlang zo vaak naar zwanger raken/zijn. Heb heimwee naar mijn zwangerschap en bevalling en kraamperiode. Maar ik wil dat kind wat er extra bij komt echt niet. En toch blijft er dan een soort verlangen naar staan. Vind dat zo ingewikkeld, want ik wil dit toch niet??
11 likes
Wat mij heeft geholpen bij deze innerlijke strijd: accepteren dat ik het nooit 100% niet zal willen. De verhouding wel/geen tweede kind willen is bij mij ongeveer 20/80. Dus genoeg om wel echt te zeggen “dit gaan we niet doen”. Maar die 20% zal er ook altijd zijn! Bij mij uit zich dat vooral in fantasieën over hoe een nieuwe kraamtijd eruit zou zien en wat voor zus mijn kind zou zijn. Eerst raakte ik steeds in de war als ik dat soort gedachtes had, ging ik mijn hele keuze heroverwegen om toch steeds weer op hetzelfde uit te komen. Nu denk ik “oh ja, die 20% is er weer even” en brengt het me niet meer zo van m’n stuk.
30 likes
Heel herkenbaar. En ik wil ook wel een baby maar verder niet🥲
2 likes
Same! Heb het nu mijn dochter bijna 6 is en naar groep 3 gaat weer extra heftig. Maar ik verlang gewoon naar dat ze nog klein is / blijft. Veel meer dan het idee van 2 kinderen
6 likes
Ik vind het juist zo leuk dat mijn dochter al 9 is, het is zo gezellig haha, lekker samen dingen doen. Maar ik heb ook niks met baby’s, vind er niks aan 
5 likes
Mijn kindje is natuurlijk nog stuk jonger, maar ik herken het ook al wel. Vooral de kraamtijd dan, want zwanger zijn vond ik niks aan en bevallen is niet mijn ding (het is maar goed dat ik geen 2e wil, want ik wil noooooooooit meer bevallen).
Ik vond de kraamtijd zo fijn en ik vind het zo jammer dat ik (waarschijnlijk) nooit meer zal gaan ervaren, maar ik wil geen 2e en dat wist ik al voor ik zwanger was.
7 likes
Zo heb ik het niet eerder bekeken, maar ik vind dit echt een goede manier om ermee om te gaan. Ik denk dat dit voor mij ook goed kan werken. Ik weet ook ‘zeker’ (ook zo’n 80/20) dat er hier geen tweede gaat komen, maar soms ontstaat er toch (nu al) een kleine twijfel.
4 likes
Ik herken me wel in wat @JustinBieber zegt en sta er hetzelfde in als @sashiko; je zal altijd iets missen/vervelend vinden wat je ook doet.
Wat mij helpt relativeren is dat mn zwangerschap en kraamtijd nooit zo chill of fijn kunnen zijn zoals de eerste keer omdat je al een kind rond hebt lopen🥲
5 likes