Echt? Nooit geweten. Dus dat de k-cellen vanzelf verminderen?
1 like
Nee, te naïef. Lief maar naïef.
6 likes
Als je je verdiept in al die alternatieverij- sorry complementairerij tegen kanker, waar ik een tijdje geleden een poos een hobby aan heb gehad, kom je met enige regelmaat ook van die mensen tegen die dan zelf aan kanker zijn overleden. Supersneu.
3 likes
Heb in 11 jaar als arts nog nooit meegemaakt dat kanker zonder behandeling verdween, dus maak van “soms” maar “bij zeer grote uitzondering”.
De gevallen dat “een tumor” spontaan leek te slinken wordt meestal verklaard door het feit dat het dan toch geen kanker was.
37 likes
Ik ken zelf iemand (kennis van mijn zus) die opeens geen kanker meer had. Hij zat al lange tijd aan behandeling, maar uiteindelijk zijn ze hiermee gestopt omdat het alleen nog maar verlengbaar leven gaf met veel pijn. Hij zou toen binnen weken/maanden overlijden, en nog wel onder controle en opeen was alle kanker weg. het zal natuurlijk wel gecompliceerder zijn dan dit en ik ken het precieze/hele verhaal niet, maar dit is wat ik hoorde.
Maar als hij langere tijd behandeling heeft gezegd, dan kan je toch niet zeggen dat het “opeens” weg was? Dat is dan zeer waarschijnlijk een (laat) gevolg van de behandeling.
Daarnaast is dit een kennis van je zus, niet iemand die jij of je zus persoonlijk goed kent dus? Ik zou zulke verhalen altijd met een flinke korrel zout nemen.
10 likes
@Kiwi Immunotherapie, het immuunsysteem eigenlijk, werkt ook nog door na het stoppen van de behandeling. Het immuunsysteem kan die verkeerde cellen alsnog herkennen. Daardoor kan het zo zijn dat na stoppen van behandeling de tumor alsnog kleiner wordt/weg gaat.
1 like
Nee niet meer maar ze had het wel 6 maanden lang!
2 likes
Ik heb het natuurlijk alleen van haar gehoord, maar zij zei ‘de dokters stonden allemaal versteld’ 
Ik heb geen idee in hoeverre het waar is, maar vond het wel interessant.
1 like
Fijn dat jij @Ovenschaal en @Krabsalade dit zo goed kunnen uitleggen, dankjewel! Ik nam het verhaal sowieso met een korrel zout, maar toch goed om te horen van de experts hoe dit zit 
2 likes
Helaas nog recent meegemaakt dat iemand die in alternatieve therapie geloofde een borstamputatie en chemo heeft geweigerd en kan je één ding vertellen: die is nu hartstikke dood en het was niet nice.
12 likes
Ja dat is het ook natuurlijk, we horen alleen de “succesverhalen” - want de mensen die behandelingen hebben geweigerd en het niet hebben gehaald - daar hoor je niet van 
4 likes
Ik heb dat bericht van Isa maar gerapporteerd geen idee of er iets mee gedaan wordt maar kan er toch slecht tegen dat mensen dit soort dingen maar de wereld in slingeren.
3 likes
Een algemeen bericht over kanker. Wij, medici, denken vaak dat wij het ziektebeeld, behandelingen en prognose goed hebben uitgelegd. Maar dat is toch in heel wat gevallen niet zo. Een begrip wat vaak mis gaat is “uitgezaaide ziekte” wordt opgevat als “oh ik heb long, borst, lever en botkanker tegelijk,”. Geldt ook bij behandelingen. De oncoloog heeft vaak een roze bril op en kan blij zijn als iemand heel goed reageert op bv immunotherapie. Goed in de bewoordingen van de arts is “oh wat fijn tumor wordt kleiner, wat fijn dat er regressie is (maar dat is tijdelijk)” maar de patiënt/familie kan het opvatten als “het gaat weg of ik word beter”. Denk dat daar echt nog heel winst in te behalen is.
15 likes
Dit herken ik heel erg. Ik had bij kanker altijd een heel zwart/wit idee, ofwel je geneest na behandeling ofwel de kanker is niet weg dus uiteindelijk ga je eraan dood. Toen mijn vader gediagnosticeerd werd met longkanker was na zijn behandeling de tumor niet weg maar wel gestopt met groeien en ingekapseld. Ik heb dit heel lang gezien als een doodvonnis en kon dit niet zien als iets positiefs terwijl dit eigenlijk een hele goede uitkomst is (zeker gezien zijn slechte prognose). Er is nog een heel grijs gebied tussen genezing en overlijden waar je weinig over hoort.
2 likes
Wilde net iets soortgelijks gaan typen. Ik denk dat er inderdaad nog veel verbeterd moet worden aan de communicatie tussen arts en patiënt/familie. Ik heb in mijn omgeving best veel schrijnende gevallen van miscommunicatie gezien op dit gebied. Hier moet echt meer aandacht aan besteed worden. Voor kwetsbare groepen (oudere mensen, mensen met een zwakke beheersing van het Nederlands), maar ook voor anderen. Eigenlijk zijn alle (ex-)patiënten en hun naasten op een bepaalde manier mentaal kwetsbaar.
3 likes
Het was vroeger een goede vriend van haar, die vriendschap is overgewaaid, maar ze is nog wel goede vrienden met zijn zusje.
Ik was toentertijd niet zo invested in dit verhaal, omdat het met mij niet zo goed ging, dit is dus echt qlles wat ik ervan weet.
Hoorde eerst dat zijn behandeling ging stoppen en afwachten was en een maand of 2 later dat de kanker weg was. Dus het zou heel goed kunnen dar het pseudo progressie was bij immunotherapie (@Ovenschaal & @ibnzo )
1 like
Is een heel mooi boek over verschenen, Tussenland.
Er komen steeds meer mensen in ‘tussenland’, omdat we steeds meer therapieën hebben en steeds beter ziekte kunnen remmen bij mensen die niet meer genezen kunnen worden. En dat ‘tussenland’ duurt vaak veel langer dan vroeger, en eigenlijk houden we daar te weinig rekening mee, wat voor problemen er allemaal bij zo’n stadium komen kijken.
13 likes
Dankjewel voor deze tip! Lijkt me een heel interessant boek
1 like
Om deze reden luister ik altijd mee met de gesprekken die mijn ouders met de oncoloog hebben (via telefoon). En ik maak dan aantekeningen. Omdat mijn ouders altijd iets anders horen dan wat de oncoloog zegt, of het anders interpreteren (terwijl de oncoloog altijd heel eerlijk en duidelijk is). Dat is bijna niet te voorkomen omdat ze daar gewoon vol hoop zitten en ze zijn mentaal niet klaar voor de boodschap die ze krijgen.
13 likes