Haha, die glitter doet me denken aan mijn vriend! Met oud en nieuw deed ik holografische glittersterren op mijn gezicht, en deed er ook bij hem eentje. Vond ie stiekem toch wel echt leuk, en hij was sip toen hij het met zijn haar doen er per ongeluk vanaf haalde. Zelfde als @Falula, trouwens, ook geboren uit ouders van een andere cultuur. Dat wat jij benoemt, vind ik ook altijd zonde om te zien. Als we ergens zijn, dan worden we ook redelijk vaak aangekeken op een niet per se positieve manier. Ik kon daar zo moeilijk mee omgaan de eerste tijd! Ik vond (en vind) het ook gewoon gemeen, dat hij wordt aangekeken op zijn uiterlijk en naam, terwijl hij echt zo Westers als ik weet niet wat is.
Ik was afgelopen tijd weer bij hem (België) en kwam een toffe vacature tegen. Het plan is sowieso dat ik naar hem ga verhuizen, maar nooit met een datum ofzo benoemd. Ik heb gesolliciteerd, werd meteen uitgenodigd, en wacht nu op een mailtje of ik de baan wel of niet heb. Doordat het ineens zo snel gaat, hebben we ook beter het gesprek over samenwonen gevoerd. En nu hebben we dus geconcludeerd dat we er allebei echt wel heel erg naar uitkijken en er klaar voor zijn. Ik ben zo blij! Ik heb ook gewoon moeten huilen omdat het zo fijn voelt, en omdat ik nooit dacht er klaar voor te zijn (zelfs niet voor een relatie) en dat dit zo enorm goed voelt. Voelde me een beetje een dramaqueen, maar het was gewoon even overweldigend qua gevoel. Kortom: ik ben momenteel aan het kijken wat ik wel en niet mee wil nemen en ga dan langzamerhand meer solliciteren en de procedure in gang zetten.