Op de hap geweest. Had zo’n buikpijn boven mij navel dat ik dacht out te gaan. Ik had zulke erge heftige pijn aanvallen dat ik getwijfeld heb om de ambu te bellen. Ik heb alleen maar kunnen krijsen/huilen/kermen van de pijn. Ik kon niet meer lopen niks. Eenmaal bij de hap aangekomen… vermoede ze galstenen. Kreeg een injectie dicflonac maar dat werkte niet. Na een half uur nog een keer een injectie morfine erbij. Dat sloeg wel aan voor de pijn. Dag erna was de pijn verdwenen. Gisteren een echo laten maken in het ziekenhuis en geen stenen te zien en verder alles in orde. Super fijn natuurlijk en een opluchting rijker want geen operatie. Merk nu alleen dat ik de angst heb dat het terug komt. Ik weet niet wat het dan wel is… stel ik ben in de stad en krijg een aanval… ik kan oprecht dan geen meter meer lopen. Heeft iemand hier een idee wat het heeft kunnen zijn? Of een soort gelijk iets mee gemaakt?
Het zat bij mij onder mijn middenrif en boven mijn navel. Alsof iemand met een vuist er kei hard indrukte. Of dat ik een week lang 24/7 buikspieren gedaan had en hij nu vast zat in een kramp. En ik was echt zeiknat van het zweet.
Echt ik beval nog liever onverdoofd 4x achter elkaar dan dat ik dit nog een keer moet meemaken.
