Ik heb dit volgens mij ooit al eens gevraagd maar ik ben benieuwd naar ervaringen over een stukje nagel weg laten snijden.
Ik heb aan beide grote tenen steeds ingegroeide teennagels. Mijn nagels groeien best wel bol dus het komt niet van verkeerd knippen. Ik heb dit al jaren en ben het echt zat en ik wil dat het nooit meer terug komt 
Op thuisarts staat 2/3 dagen rustig aan. Maar ben benieuwd naar eigen ervaringen.
Dat is een wigexcisie. Ik heb het bij een orthopedisch arts laten doen, nadat iemand mij had gewaarschuwd voor de huisarts. Die halen van een randje of een driehoekje weg aan de rand. Maar niet het nagelbed. En met een wigexcisie wordt wel een stukje van nagelbed weggehaald, en dat kan dus ook niet meer terug groeien. zodat het probleem niet weer opsteekt.
Mijn beide grote tenen zijn succesvol gedaan, hoewel de ene teen beter heelde dan de andere. De plaatselijke verdoving was het pijnlijkst, dus het viel erg mee. Alleen kun je een aantal dagen geen schoenen aan, zolang het drukverband erop zit. Ze vragen dan ook je voeten zo min mogelijk te belasten. Daarna mag je wel weer lopen, maar niet met krappe schoenen. Dat wil je ook niet. Pas na 10 dagen kon ik weer laarsjes en hakken aan. Met belasten bedoelen ze meer lopen dan alleen van de bank naar bed. Fietsen ging sneller dan lopen.
Mocht je een adres in Amsterdam zoeken, laat maar weten.
Huisartsen kunnen ook een wigexcisie doen
Urine check bij huisarts moet vaak voor een bepaalde tijd toch? Mijn praktijk heeft geen info online staan, maar meen me te herinneren vaak voor 10u zodat het die dag nog gecheckt kan worden… Weet iemand of dit zou kunnen kloppen?
Gaat er met name om dat het de eerste ochtendurine is en die wil je zo vers mogelijk 
controleren en mag je max 2 uur buiten de koelkast bewaren.
Ik ben sinds maandag een ander medicijn gaan gebruiken, etoricoxib, een ontstekingsremmende pijnstiller. Gaat heel goed, zo goed dat ik gisteren ipv 2x daags Tramadol eentje heb gehad en vandaag zonder heb gedaan. Ik was vandaag supergaar, hoofdpijn, moe, gewoon niet fit, en bedacht me ineens; zou dat van de Tramadol komen?! Ontwennings verschijnselen? Had ik dat beter moeten afbouwen? Stom dat ik daar zelf niet over na heb gedacht.
Kan, is niet gevaarlijk! Gaat vanzelf over
Ik heb moet ik naar de dokter ingevuld en die zeggen dat ik naar de spoedpost moet maar dat lijkt mij wat overdreven maar nu twijfel ik. Eens in de zoveel tijd heb ik hele scherpe steken in mijn baarmoeder(mond) en/of mijn lies en moest er nu opeens aan denken want heb nu al weer minutelang pijnlijke steken maar dit lijkt mij bij uitstek juist iets wat wel kan wachten tot de huisarts weer open is. Of onderschat ik het probleem nu heel erg?
Tw: Seksueel geweld
Ik denk namelijk dat het gewoon samenhangt met de verkrachting want ik heb het sindsdien. En ook dat mjjn ongesteldheid opeens heel veel meer pijn doet. Dus is denk ik gewoon psychosomatisch. En dat lijkt mij niet een spoedgeval
Dat kan alleen jij bepalen, hoe erg en dringend het is als je t ook al vaker hebt gehad. Wel iets om te laten onderzoeken bij een (endometriose) gynaecoloog.
Helpt het als je je bekken meer ontspant? Even gaan liggen en goede buik ademhalingen doen.
Kan je die afweging niet telefonisch laten maken door de assistent bij de huisartsenpost?
@Bertha en @Bunnyslippers ik heb wat informatie toegevoegd die het denk ik iets meer nuanceert. Ik dacht opeens ja uhm dit is echt weer zo’n typische halve post waarin ik niet uitleg waar mijn twijfel vandaan komt
Wat enorm naar dat je dat hebt meegemaakt.
Ik denk dat het laten uitsluiten door een arts van een lichamelijke oorzaak voordat je het op psychosomatisch gooit wel belangrijk is. Spanning in je bekken komt heel vaak voor, het is echt een plek (net als schouders bijvoorbeeld) waar spanning kan zitten.
Bellen naar de huisartsenpost kan altijd, even overleggen!
Oké ik heb gebeld en aangezien de pijn op dit moment zo hevig is en pijnstilling niet werkt mag ik langskomen. Dus bedankt voor de aanmoediging. Ik moet gewoon minder snel denken dat ik overdrijf of dat het wel kan wachten.
En hoe gaat het nu? Konden ze je helpen? Sterkte!
Ze hebben gekeken maar er was niks wat ze momenteel extra konden doen. Mijn baarmoeder trekt zichzelf gewoon samen en dat doet pijn maar kunnen ze verder niks aan doen. Niks aan de hand met mijn bekkenbodemspieren.De hoop was dat psychische behandeling mogelijk zou helpen en als het aanhield moest ik het nog overleggen met mijn eigen huisarts om te kijken voor aanvullend onderzoek. Ik bouw nu gewoon een spiegel op tegen de pijn en dat dempt momenteel wel iets en dat is wel genoeg om het meer naar de achterkant van mijn hoofd te duwen.
Kind 1 jaar heeft gister medicijn gekregen tegen misselijkheid en overgeven ivm kans op uitdroging. Dat werkt tot nu toe, niet meer overgegeven. Maar nu is het diarree. Hij drinkt wel tussendoor water en kunstvoeding. Is wel ontzettend sloom maar ook niet fit natuurlijk. We kunnen wel contact met em krijgen.
Advies was bij sufheid en geen/weinig contact krijgen contact opnemen. Maarr dan is het toch eigenlijk al te laat? We weten even echt niet wat te doen 
Oja! Dat bestaat ook nog. Ga ik doen dankjewel
Vraagje; ik ben nu zo’n 2 weken verkouden. Koorts is al een paar dagen voorbij, keelpijn begint weg te ebben, maar mijn oren zijn nu al vier dagen verstopt waardoor ik slecht hoor.
Heb de Valsalva techniek al geprobeerd, spoel regelmatig mijn neus met zo’n netipot, en probeer kauwgom te kauwen, maar helpt niet echt. Ze ‘poppen’ soms open in de douche maar verder niet.
Is het een kwestie van uitzitten en lost het vaak zichzelf op? Of moet ik hier echt iets aan doen (naar de HA)?
Het doet geen pijn, is alleen een drukkend gevoel in de oren alsof ik onderwater ben. En eigenlijk vooral irritant als ik met cliënten werk en ik ze niet kan verstaan
Ongeveer een jaartje terug had ik ook een mini gaatje in m’n trommelvlies gekregen door een verkoudheid waardoor ik zowat doof was aan één oor. Helaas konden ze op dat moment niks voor mij betekenen, ik moest afwachten tot het open popte. Maar als ik er echt last van zou krijgen moest ik terug komen.
Ik word steeds mobieler en ervaar eigenlijk alleen met gekke bewegingen een onaangenaam gevoel. Gewoon meer een signaaltje van oke dit is even niet zo fijn. Ik kan al wat meer op mijn zij draaien zodat ik in bed wat meer van houding kan veranderen. En kan beperkt ook weer voor mezelf zorgen. Je moet me nog steeds niet vragen om een zware pan te tillen of iets met gewicht van hoger dan borsthoogte op te pakken maar lichte dingen van daaronder lukt me allemaal weer, meer mag ik ook nog een week niet.
Na 2 dagen mocht ik douchen. Helaas faalde ik in het douchen (zonder bh). Mijn bloedsuikerspiegel zakt snel bij sommige, uhm hoe zeg je dat? waarnemingen is dat het juiste woord? Een voorbeeld, ze hebben mij ook eens op een ziekenhuis bed moeten leggen omdat een vriend van mij was neergestoken in z’n buik en zijn vriendin vroeg ‘’ hoe gaat het met je wond ‘’ ze zijn toen meerdere keren gekomen om mijn bloeddruk te meten om me in de gaten te houden en hebben me meerdere peperkoeken gevoerd dus het is niet dat ik pijn ervaar.
En net heb ik dan weer helemaal gedoucht, wel mijn bh aan gehouden en niet al te lang want ik werd wederom licht in mijn hoofd. Maar ik ben zo blij dat ik mijn haren weer heb gewassen en m’n hele romp. Mijn haar heeft mijn moeder bij geholpen. Ik had het op zich alleen afgekund als ik dus niet zo licht in mijn hoofd wordt. De pijn valt me allemaal zo mee ik had het allemaal veel erger verwacht.