Zou het kunnen dat je positie duizeligheid hebt?
Zie ook; Thuis arts link
Je zou naar een fysiotherapeut kunnen gaan die je kan helpen bij de Epley manoeuvre. Sommige huisartsen kunnen je hier ook bij helpen.
Wat vervelend hè? Duizeligheid is echt een naar gevoel. Beterschap!
Niet echt helaas. Loop echt als een oude oma slak. Gelukkig wel zo’n hele heftige duizeligheid aanval zo kunnen tegengaan, maar wel nog erg moe en veel misselijk en duizelig geweest.
Ik hoop echt niet dat dit een maand gaat duren, wat een hel. Duizeligheid is echt naar. Ik ga het nog heel even aankijken, hoop eigenlijk morgen toch al wel wat beter te zijn 
Anders toch maar even langs de huisarts!
het lijkt bij mij nit gelinkt aan beweging. Ik kan het ook krijgen als ik gewoon stil op de bank zit een beetje tv te kijken. Ineens gaat dan alles draaien.
Herken me wel in ht bed van het ontstoken evenwichtsorgaan. Mijn oren ploppen ook steeds een beetje, dus misschien toch gewoon iets van een virus of verkoudheid. Dat uit zich bij mij ook snel in misselijkheid en hoofdpijn dus misschien dat alles gewoon een beetje door elkaar loopt.
Weet iemand misschien wat het verband kan zijn tussen buikkramp, diarree en een heel naar gevoel aan de onderkant van de voeten?
Ik heb dat niet altijd tegelijk, maar als ik het heb is het zo’n rotgevoel, kan wel huilen, gillen.
Herkend iemand dit?
Ik moet morgen ochtend om 7.00 uur in de MRI. Ik heb een piercing die ik er met geen mogelijkheid uit krijg. Ik ben al uren bezig, heb zelfs geprobeerd om 'm door te knippen met een tang maar het lukt niet. Ik ben er vrijwel zeker van dat het titanium is, maar niet 100%. Het reageert in elk geval niet op een koelkastmagneetje.
Omdat ik zo vroeg moet, kan ik niet meer bellen naar het ziekenhuis (bereikbaar vanaf half 9) en kan ik nergens meer heen voor hulp.
Zou dit problemen opleveren of mag ik er dan toch in?
Mijn titanium piercings zijn er ook weleens uitgedraaid door hen. Toen ik het niet zelf kon) Dus geen probleem denk ik.
Ja zij regelen dat wel, desnoods knippen ze hem zelf door
Ik heb een tragus die er niet uit wil, was geen enkel probleem, beide keren niet 
Ik mocht ze ook inhouden, alle anderen die wel gingen eruit maar de mri en ct scan gehad met ene oor nog daith en andere tragus
Weet niet of er behoefte aan is maar wederom even een update omtrent mijn borstverkleining.
Week 1
Operatie gehad is goed gegaan.
Meeste last gehad van niet op mijn buik kunnen slapen / bh uit doen en het volle gewicht op de borsten zelf dragen. Dit laatste zorgde ervoor dat ik pas na 6 dagen ging douchen, maar nog wel met bh aan. Ook omdat dit gevoel er steeds voor zorgde dat ik bijna van mijn houtje af ging hield ik liever mijn bh aan. De eerste week ook zo goed als plat gelegen, volgens mij echt pas op het eind van de week ben ik mijn eerste wandelingetjes gaan maken van 400m hooguit
Week 2
Na twee weken heb ik dan voor het eerst zonder bh gedoucht, niet te lang want wederom het gewicht dat mijn borst dan zelf moest dragen trok ik nog steeds niet heel goed, maar beter dan de eerste week. Nog steeds killing dat ik op mijn rug moest slapen. En omdat ik me verveelde heb ik tegen beter weten in wel op een hele onhandige manier de badkamer vloer gedweild. Ik zorgde wel dat ik op geen manier druk moest zetten, maar het was al een hele opgaaf. Even getwijfeld over een complicatie omdat ik een naar gevoel in mijn arm kreeg, waar mijn infuus had gezeten maar dat was al snel over. En daarna ook mijn eerste controle afspraak gehad waarbij ze mijn hechting eindjes gingen los knippen. Tot nu toe was heel de operatie me meegevallen, want het doet wel pijn maar het is meer een beetje een vermoeiende pijn. Je gaat er zeker niet echt aan onderdoor of iets. Maar die hechtingen los knippen verschrikkelijk. Huilen / beven / bijna knock out / wit wegtrekken brrr. De arts vroeg nog of ik nog nooit geopereerd was, maar heb haar verteld dat ik dat zeker wel was (hersentumor gehad) maar dat ik toch zeker nog liever had dat mijn hersenpan open lag dan die vieze hechtingen. Maar ik ben ook iemand die absoluut niet tegen venijnige handelingen kan. Een naald van een piercing door mij heen prima. Maar daarna het besef dat er een naald door me heen is gegaan… Dan daalt mijn bloedsuiker ineens extreem. En als ik een spuitje krijg met een dunne naald, meteen paniek, al gaat me dat de laatste jaren iets beter af.
Na deze controle was het duidelijk dat een borst iets slechter aan het genezen was, hij zag wat rood en het leek een beetje op een beginnende ontsteking… Ik moest die dus met betadine gaan behandelen en op extra controle komen om dit in de gaten te houden
2 weken + 10 dagen
Nou in deze dagen ging het eigenlijk steeds een beetje beter, het wandelen ging weer wat sneller dan 0,0001km per uur. Ik ging weer op kantoor werken, eerst 2 dagen en dat was voor mij ook voldoende, de overige dagen werkte ik thuis en de week er op drie dagen kantoor waarbij 2 achter elkaar. dat voelde ik wel maar heb die zaterdag dan ook weer een stapje terug gedaan. Ik werd op het werk wel een beetje uitgelachen omdat hoe verder de dag vorderde, hoe meer last ik ervan kreeg waardoor ik verkrampte en breed ging lopen. Het leek er volgens hun op alsof ik ze in elkaar kwam slaan. Ook kon ik deze dagen weer wat meer tillen. Zoals mijn eigen fles spa rood en m’n laptop(tas) zonder dat het veel pijn deed. Maar alsnog liet ik het liever voor me doen want erg prettig was het nog niet.
ik heb ook in deze dagen pas voor het eerst gekeken. Mijn ene borst zag er echt prima uit, mijn borst die wat slechter aan het genezen was, daar schrok ik toch wel van het zag er naar mijn idee niet lekker uit maar ik heb het eerder niet gezien. Mijn moeder verzorgde de wond steeds en zei dat het er al beter uit zag dan eerst.
op de laatste dag had ik dan weer mijn controle. Blijkbaar zag het er toch wel goed uit volgens de dokter. de beginnende ontsteking had niet door gezet maar de wond was toch wel een feit dat het echt wat slechter aan het genezen was. ze heeft toen het korstje los gepeuterd, waardoor ik weer helemaal moest huilen en beven. Het is ook echt een aparte ervaring. Want je voelt dat er aan je gezeten wordt, maar je hebt daar geen gevoel. Ik vind dat een vies besef. Ze heeft toen de wond opgemeten. Een diameter van 2cm en een gat van 1cm diep. Het moest daardoor weer anders behandeld gaan worden. Wel verzekerde de arts me dat dit gewoon in orde komt alleen dat het wat langer duurt. Het doet verder ook geen zeer, het zit er gewoon. Nou kwam er dus een ander gaasje aan te pas die dan in dat gat gepropt moest gaan worden iedere dag. En zo had ik wederom over 10 dagen een afspraak.
4 weken + 6 dagen
Nou vanaf deze dagen gaat het alleen maar beter en beter. Ik begin weer goed op mijn buik te kunnen liggen, wel nog een klein beetje op zo’n manier dat mijn borst ondersteund wordt en niet volledig geplet wordt. Maar alleen al heerlijk dat ik het weer kan. mijn 2e week gaat in van het 3 dagen op kantoor werken dus dat gaan we nog even zien hoe dat gaat. Ik kan weer op een normaal tempo lopen zonder dat het zeer doet. douchen gaat weer volledig normaal al voel ik het af en toe nog wel. Het tillen begin ook weer echt prima te gaan. En vandaag mijn afspraak gehad, de wond is weer oppervlakkig dus das fijn.
Enige dat ik moet doen wat ik niet durf is verzorgen met vaseline. Ik vind het een klein beetje vies om die littekens aan te raken. Misschien dat ik wat dingetjes vergeten ben want het is nu wel even een hele rit terug in de tijd.
Tof om je proces te lezen! Ik mag donderdag 
Oehhh, vind je het spannend?? Of ben je echt blij dat je mag en denk je kom maar op?
Haha dat laatste! Zou bijna zeggen dat ik er zin in heb. Het is ook alsof zó veel mensen in m’n omgeving het ook hebben laten doen, zo gek is dat. Vind het wel spannend om te douchen denk ik, wat jij ook schrijft. Ben niet zo’n held met wondjes en douchen. Gelukkig slaapt m’n vriend de eerste week bij me. Ik vind het wel dapper dat je zo snel al weer aan het werk gaat. Maar als t goed gaat, dikke prima!!
Ja ik had er ook echt zin in hoor. En ik blijf erbij het is me allemaal meegevallen. Ik vond het ook wel spannend en was wel een klein beetje bang voor hoe invalide ik zou zijn. Nu wil ik niet zeggen dat ik niet invalide was. Maar had het echt vele male erger verwacht.
Ja ik had me een klein beetje verkeken op het werken. Ik dacht volgens de brochure kan je na twee weken weer werken. Dus ik dacht nou prima, dan doe ik de eerste week nog thuis. (heb ik volgens mij wel verkeerd omschreven hierboven bedenk ik me nu) en de tweede week 2 dagen op kantoor en daarna weer volledig kantoor. maar dat volledig kantoor heb ik toch maar even terug gedraaid naar 3 dagen.
Ja als het echt niet gaat met het douchen, misschien voor jou ook een tip. Ik had 2 bh’s en zodra een in de was moest ging ik daar mee onder de douche en dan droog ik m’n onderkant zo goed als af. Deed ik die bh uit en een badjas aan en ging ik snel liggen En Liggend droogde ik dan eigenlijk de rest af en deed ook liggend mijn droge bh aan.
Oh en trouwens waarschijnlijk dat ik dat anders vergeet. Heel veel succes met je operatie! gaat goed komen! En gaat je hoogstwaarschijnlijk heel veel opluchting / plezier opleveren!
Zijn er hier mensen die op eigen initiatief een griepprik halen elk najaar? Wij hebben een 3-jarige en het is werkelijk een rampseizoen op virusgebied, ik word er echt zo gestoord van. Ben benieuwd hoe de ervaringen daarmee zijn en of je dat überhaupt op eigen initiatief kunt halen tijdens de ‘tropenjaren’?
Het kan sowieso, Voor wie is de griepprik? | RIVM.
Mijn ouders haalden m altijd zelf (voordat ze binnen de leeftijd vielen) ivm contact met risico groepen (niet werk gerelateerd). Ze zijn nooit ziek maar goed waren ze voor de griepprik ook nooit dus weinig sluitend bewijs.
Griepvirus beschermt ‘maar’ tegen 4 varianten van influenza virussen volgens mij, dus veilig voor RS/adeno/rhino virus ben je natuurlijk niet. Maar kan me voorstellen dat ieder virus dat overgeslagen kan worden mooi meegenomen is.
Lijkt me best een moeilijke beslissing geweest maar snap dat je er nu naar uitkijkt, veel sterkte morgen
Succes morgen! 
@Sartrix @Hippe_kikker bedankt! Heb wel kriebels nu hoor! Heb wel lekker geslapen dus dat is fijn, net nog een kop koffie gehad en met een half uurtje de deur uit. Er zijn alleen veel verkeers omleidingen dus we moeten echt ruim een half uur eerder weg, ivm files.
Oh mijn god wat is lang slapen op je rug ontzettend ruk. Ik ben een rug slaper maar ben al 3 nachten op rij om half 5 wakker door een stijve/pijnlijke rug.
Had jij ook dat je bovenlichaam zo stijf voelt?