Probeer eens een manueel therapeut. Die kunnen ook kraken en dry needling enzo. Misschien helpt dat net even extra.
1 like
Zelf losmaken met een massage gun?
1 like
Ik zou een sportfysio zoeken die zowel dry needling kan doen als echo’s kan maken. Leuk dat je vorige fysio zegt dat hij niet zo veel kan doen maar dit lijkt me niet normaal. Een echt goede fysio kijkt naar meer dan het alleen losmaken voor je.
2 likes
Ik ben gevallen over mijn fietsstuur heen wat best een smak was. Mijn borst/ribbenkast deed direct pijn, ik heb het geprobeerd te koelen maar ik weet niet effectief dat was met borstweefsel etc
Nu dag later nog dezelfde pijn. Vooral de voorkant maar ook mijn rugkant. Al lijkt de pijn iets meer gezakt in de letterlijke zin van het woord: vandaag voel ik het meer bij mijn middenrif/maag. Als pijnstillers uitwerken is het helemaal naar.
Ik neem aan dat het gekneusde ribben zijn. De dokter zou hier niks aan kunnen doen denk ik? Iemand nog tips?
Je kan gekneusde ribben tapen (door een fysio of iemand met een YouTube-filmpje), geen wondermiddel, maar alle beetjes helpen iets.
1 like
Nee joh, fysio’s sturen steeds meer aan op zelfmanagement. Dus bepaalde spieren sterker maken met oefeningen die je zelf thuis moet doen. En als het overbelasting is, moet je dat dus eigenlijk aanpakken.
Mijn dochter is niet lekker dus heb haar kauwparaceramol gegeven. Alleen nu twijfel ik aan de hoeveelheid.
Ze is 6 (bijna 7) en weegt zo’n 15 kg. Als ik naar leeftijd kijkt zegt het doosje 1,5 kauwtablet per keer. Maar als ik naar gewicht kijk zou ze er maar 1 per keer mogen. Nu is het geen gigantisch verschil en heb ik haar voor de zekerheid maar 1 tablet gegeven. Toch wil ik weten of ik nu het beste van leeftijd of gewicht uit kan gaan.
1 like
Het kinderformularium zegt bij matige pijn/koorts vanaf 1 maand: 10 - 15 mg/kg/dosis, zo nodig max 4dd. Max: 60mg/kg/dag, maar niet hoger dan 4 g/dag.
Dus 150-225mg per dosis 4x per dag in jouw geval. Bij ernstige pijn mag je nog iets hoger. Je zegt er niet bij wat voor dosering pillen het is, dus of 1.5pil klopt weet ik niet.
Kort antwoord: op gewicht, leeftijd maakt niet uit.
1 like
Nieuwe (goede) fysio zoeken
1 like
Ik heb zo’n heftige diarree aanval sinds vannacht, ik loop al tijden met darmklachten maar tot nu toe is er niks geks gevonden qua bacteriën of dat soort dingen. Nu is er wel occult bloed in m’n ontlasting gevonden maar ik moet deze uitslag nog met de huisarts bespreken. Ik werd vannacht wakker van de pijn en ben echt al meer dan 15 keer naar de wc geweest. Heeft iemand tips wat ik kan doen?
Hebben ze al op calprotectine in ontlasting getest? Om Crohn of colitis uit te sluiten? Nachtelijke diarree is daar wel verdacht voor.
Ja alleen is daar de uitslag nog niet van binnengekomen
1 like
Mijn vriend heeft een hersenschudding opgelopen na een val met skiën (geknald tegen een sneeuwwand). Inmiddels bijna 3 weken verder en nog steeds pijn in zijn nek/achterhoofd (pijn is mild, maar wel veel aanwezig) en last van zijn ogen (vermoeid, lastig scherpstellen, duizelig). Helaas is een hersenschudding echt een zwart gat voor zorgverleners. Uiteenlopende adviezen enzo. Hij zwemt echt een beetje.
Ik ben vooral benieuwd naar ervaringsverhalen van anderen. Hoe het herstel is verlopen? En hoe lang duurde het (weet dat iedereen anders ervaart)?
Ik heb echt iets van 6-9 maanden niet kunnen werken en kon drie maanden lang alleen maar wandelen en podcasts luisteren 
daarna heel rustig weer dingen opgebouwd
Jeetje ik was alweer vergeten dat ik dit ook heb gehad 
Ken ook mensen bij wie het veel korter duurder maar volgens mij is het algemene advies wel écht rustig aan doen, veel rustiger dan je denkt, omdat je het herstel anders alleen maar vertraagt.
3 likes
Ik ken een aantal mensen die helaas heel lang (maanden tot jaren) of chronisch klachten hadden/hielden na een hersenschudding, natuurlijk weet je nooit hoe het verloopt maar ik zou echt heel erg rustig aan doen en pas weer dingen gaan opbouwen als hij geen klachten meer heeft
Sorry niet heel positief maar zo’n hersenschudding kan echt nasty zijn, vooral als je teveel forceert in het begin
3 likes
Dankje. Ja hij doet het ook heel rustig. Maar zo lastig want je krijgt ook adviezen om niet niks te doen. Dus wat is de balans tussen rustig aan doen, niks doen, wel iets doen.
Grootste deel van de dag heeft hij zijn ogen dicht. En toch lijkt het alsof ie teveel doet. Kan weinig hebben.
En hij is inmiddels ook heel neerslachtig omdat het zo uitzichtloos voelt en gaat enorm malen. Helpt natuurlijk ook niet.
Ik heb ook een hersenschudding gehad en herken precies deze problemen 
voor mij heeft uiteindelijk ergotherapie heel erg geholpen om m’n dagelijks leven weer op te bouwen. Helaas begon ik hier pas na ongeveer 9 maanden mee. De eerste periode zat ik ook heel erg te zoeken met wat nou wel en niet goed werkt. Een ergotherapeut kon daar voor mij in ieder geval goed in meedenken.
De eerste periode was het echt rustig aan doen. Zoals hierboven al werd gezegd, rustiger dan je denkt. Daarna was het vooral een balans zoeken tussen activiteiten die met mijn klachten zwaar waren (denk aan werken, maar ook bijvoorbeeld eten koken) en iets ‘fysieks’ waar je niet bij nadenkt (bijvoorbeeld wandelen, vaatwasser uitpakken).
3 likes
Wij hebben gelukkig wel al een ergotherapeut, maar tot nu toe vindt ie dat ook lastig… want hij weet niet of de pijn aan zijn nek/achterhoofd nu hersenschuddingklachten zijn of klachten door de klap (dus spieren, pezen whatever). En dan heel lastig om je klachten te volgen.
Misschien vind je een positief verhaal ook fijn om te lezen? Ik heb een hersenschudding opgelopen na een fietsongeluk. Ik ben zonder helm met m’n hoofd tegen de grond gestuiterd dus heb een behoorlijk harde klap gemaakt. De eerste dagen waren heel heftig met overgeven en veel pijn, maar ik kon na 2 weken al weer rustig beginnen met werken opstarten en heb daarna eigenlijk gewoon m’n leven weer opgepakt. Het enige wat ik echt een paar jaar niet kon verdragen was een club situatie met muziek en een lichtshow oid maar toen zaten we toch in de corona jaren 
3 likes
Ik heb 3 hersenschuddingen gehad allemaal door domme dingetjes. Twee lichte en 1 zware. Met de lichte was ik met een paar weken tot 2 maanden weer volledig de oude en lag ik er sowieso een stuk minder af. Bij mijn zware hersenschudding heeft het minimaal 6 maanden geduurd voordat ik het idee had dat alles weer goed was. De eerste 2 maanden kon ik echt amper iets hebben. Mensen niet meer verstaan als er bijvoorbeeld 2 gesprekken tegelijkertijd waren of er achtergrondgeluid was tijdens het gesprek. Ik heb toen alles op geleiding van pijn gedaan. Dus als ik voelde dat de pijn erger werd of ik werd misselijk dan verwijderde ik mezelf gelijk uit die situatie. De gekste dingen konden het triggeren iemands parfum, teveel (zon)licht, de stofzuiger, ergens net iets te diep over na moeten denken etc. Ik bleef wel kleine dingetjes doen zoals een fysiek boek lezen (absoluut geen e-reader in het begin), dagelijks een rondje lopen voor zolang als het ging met het licht en dan dus zonder iets erbij. De eerste paar dagen liep ik met een begeleider omdat ik regelmatig een auto of fietser over het hoofd kon zien of vergat dat ik die eerder had gezien. En die dingen ging ik dan steeds verder uitbouwen dus bijvoorbeeld in plaats van een zin lezen naar een pagina naar een paar pagina’s naar een hoofdstuk. En ook accepteren dat het niet gek was als ik dingen wel 10x moest lezen en het daarna alsnog niet wist. En met wandelen eerst met begeleiding dan zonder begeleiding dan uitbouwen naar fietsen met begeleiding en zonder begeleiding en helemaal in het begin dus vooral als het al wat donkerder was zodat ik niet tegelijkertijd last had van de zon. Ook als ik met mensen afsprak dat steeds een beetje meer uitbouwen qua tijd en hoeveelheid mensen etc. Dus gewoon alles in kleine stapjes en dat steeds verder uitbouwen als ik dan niet meer klachten kreeg en accepteren dat het zolang duurt als dat het duurt. Soms met vallen en opstaan omdat ik dan te snel wou maar uiteindelijk weet je wel waar die grenzen van die dag liggen en ook hoe ver je jezelf kan pushen zonder dat je er langere tijd van moet herstellen.
Edit: O en ik had sowieso een beetje een gekke situatie want er was vermoeden van een schedelfractuur omdat het rondom 1 oog zo gezwollen was dat ik hem fysiek niet eens meer dicht kon doen en toen bleek dat dat het niet was maar er was wel een toevalstreffer. Een botafwijking waarvan ze eerst dachten dat het kanker was. Dus heb toen meerdere afspraken gehad bij radiologie en de neuroloog maar ik kon echt 0,0 onthouden van die gesprekken dus ik had echt papier nodig om te onthouden wat ik zelf wou vragen en iemand anders nodig die mee ging zodat het gesprek zo vaak als nodig herhaald kon worden. Dus ik weet natuurlijk niet of dat bij je partner ook in die mate nodig is maar misschien dat het in het begin wel fijn is dat er iemand meegaat naar de doktersafspraken want je kan echt de belangrijke dingen vergeten en dan de minst belangrijke dingen opeens wel opslaan.
5 likes