Ze heeft in elk geval geen last van vliegschaamte…
Ik snap dat gevoel van Claire ook oprecht niet. Ik heb helemaal geen sterk gevoel bij een bepaalde plek. Ik wil gewoon ergens wonen waar mijn vrienden in de buurt zijn en wat niet al te ver van mijn werk vandaan is. Zou er niet aan moeten denken om zomaar te gaan emigreren naar een ander land waar ik niemand ken en ook niks heb. Waar zou zij nou naar op zoek zijn? Volgens mij weet ze dat zelf ook niet echt.
Ik heb bij haar altijd het gevoel dat ze een leeg leven heeft, geen doel in haar dag zeg maar. Ik denk dat het haar al enorm zou helpen als ze een vaste baan met werktijden etc heeft, dat ze iets moet op een dag zeg maar.
Leeg en doelloos klinkt harder/lulliger dan ik het bedoel overigens, maar kan niet goed een ander woord er voor vinden.
Ik kijk de vlogs van Alwin en Ghislaine en ik vind het echt leuk, had ik een tijd geleden nooit verwacht.
Hij heeft inmiddels wel zijn draai gevonden denk ik. De irritatie factor is in ieder geval veel minder en ik vind Ghislaine heel leuk.
Maar je kan toch wel begrijpen dat andere mensen dat wel hebben? Dat je het zelf niet ervaart betekent niet dat je het niet kan snappen.
Ik vind het ergens steeds zo sneu als mensen komen klagen op Claire omdat ze al tien jaar precies dit doet en je haar toch blijft volgen ondanks je ergernis.
Ah, hier is de FF politie weer die even subtiel komt melden hoe irritant iedereen is.
Jij bent mijn nr. 1❤️
I know dahling.

Ik zou helemaal onrustig worden van het continue gereis en nergens echt banden op kunnen bouwen. Het lijkt mij ook best wel lastig voor haar beste vriend in NY dat ze af en toe opduikt en dat hij dan haar dagelijks ziet en vervolgens is ze ook weer weg. Uiteindelijk kan je ook echt banden met mensen opbouwen als je ergens gewoon langere tijd blijft en probeert ook van de saaie momenten te genieten.
Ik vind haar laatste video ook typisch wat er mis is met de nieuwe generatie. Doen alsof je altijd maar moet genieten, alles uit het leven moet halen, alleen leuke dingen doen, altijd op reis zijn, altijd mensen om je heen hebben. Dat is helemaal niet reeel.
Dit klinkt meer als projectie tbh
Claire is ook een dertiger (bijna), ze is niet “de nieuwe generatie”, tenzij jijzelf 50+ bent natuurlijk.
Ja subtiliteit was niet jouw sterkste kant hè
Ik heb een 9-5 baan, ben gesetteld in de stad waar ik woon en heb ook al een paar jaar een vaste relatie, maar ik vraag me ook vaak genoeg af wat ik nu aan het doen ben? Ik ben wat dat betreft ook heel erg zoekende (en wie is dat niet?). Ik ben van Claire’s leeftijd en ik herken haar “zoektocht” heel erg bij vrienden en mijn omgeving, maar iedereen gaat daar heel anders mee om en vult het anders in.
Vind het zo suf dat als iemand dan andere keuzes maakt dan de sociale verwachtingen, er dan commentaar komt over hoe die persoon het leven anders zou moeten aanpakken, of dat die persoon “afwijkend gedrag” vertoont en daarmee aan de slag zou moeten gaan. Claire heeft blijkbaar de financiële middelen en de flexibiliteit om haar leven zo in te richten; good for her. Ik vind het ook alleen maar menselijk dat ze aangeeft Amsterdam meer te zijn gaan waarderen, dat kan toch? Alsof je altijd alles maar op voorhand weet in het leven (en als dat zo is, dan is je leven vast lekker voorspelbaar, maar niet iedereen streeft daarnaar).
Nog los van dat er genoeg mensen zijn die dit altijd al doen. Ik ben de eerste jaren ook van baan naar woonplek naar mentale dip, naar nieuwe baan, nieuwe plek etc. gehopt om maar iets te vinden wat goed voelde wat regelmatig gefrons en ‘moet je het allemaal niet gewoon accepteren zoals het is’ en ‘ga je nu weer verhuizen?’ opleverde. Maar het zal je verbazen; die plek waarop je vet veel leuke dingen doet, veel reist en omringt bent met leuke mensen bestaat. Eigenlijk wat @fatula ook zegt. Wat is er mis met zoeken als je niet tevreden raakt. Als ik Claire’s middelen zou hebben zou ik het wel weten.
Toen ik dit jaar besloot binnen een jaar weer te gaan verhuizen kwamen er trouwens best wat verhalen los van veelal boomers die onder het mom van ‘doe maar gewoon’ jarenlang op een plek hadden gewoond waar ze ongelukkig waren. Waren grappig genoeg juist de ouderen die het enorm toejuichten.
Als iemand die naar een stad is verhuisd puur omdat ik die stad geweldig vond snap ik het helemaal. Bij mij heeft het toevallig goed uitgepakt, maar ik ben ook gewoon gegaan met het idee dat als ik het toch niets vond of mijn draai niet kon vinden, ik altijd weer terug (of verder naar een andere plek) kon.
Beter dan ergens blijven puur omdat het makkelijk en vertrouwd is terwijl je er eigenlijk maar medium of helemaal niet happy bent
Tuurlijk is het een beetje projectie maar Claire is altijd zo overdreven bezig met ‘‘dit was de mooiste dag van mij leven, ik heb de mooiste mensen ontmoet’’. Ik kan mij daar zo aan ergeren in hostels, heel leuk dat iedereen daar zo sociaal is maar dat overdreven elke dag iets moeten doen en vastleggen op camera om aan anderen te laten zien en als beste vrienden een dag eindigen. Je kunt ook niet overdreven genieten.
Ik word gewoon een beetje moe van die tiktoks en reels die zeggen dat je vanaf 6.00 am alles uit je leven moet halen, geen 9-5 mentaliteit moet hebben, nog harder moet genieten. Dan denk ik dat is helemaal niet reeel, en als mensen niet aan die verwachtingen voldoen dan kunnen ze daar heel ongelukkig van worden.
Calvinistisch genieten hahahahhaha. Geniet met mate!!! Geluk gatekeepen is wel echt next level zuur haha.
Bedoel je met mensen jezelf? Want het lijkt je bovenmatig te raken hoe gelukkig andere mensen al dan niet zijn/overkomen.
Dat bedoel ik ook niet, ik bedoel meer hoe je je leven ook inricht je hebt altijd ‘‘saaie rustige dagen’’ bij. Ook als je op wereldreis gaat heb je een aantal dagen dat je niet zoveel doet en weinig mensen spreekt en ik vind dat we dat meer moeten normaliseren. Ik vind dat social media het beeld geeft dat je elke dag alles uit je leven moet halen en dat creeert een bepaalde verwachting, als jongeren dat niet doen kunnen ze daar heel onzeker van worden.
Ik denk niet dat jij kan inschatten hoe veel dat mij raakt. Wat ik wel kan zeggen is dat ik heel erg blij ben dat social media niet zo een ding was in mijn jeugd. Je kunt toch niet ontkennen dat het beeld wat mensen op social media plaatsen vaak nep is. Waarom plaatsen we eigenlijk stories/snaps? Waarom kunnen we zien we ze heeft bekeken? Waarom hebben zoveel mensen onbekende volgers? Je kunt toch niet ontkennen dat veel mensen ook geluk halen uit het feit dat ze een ‘‘leuk leven’’ laten zien en dat ze daar likes voor krijgen?
Ja dat zal het zijn inderdaad.