Ik weet niet of je wel eens een huisdier hebt gehad maar ik heb weinig voordeel aan mān katten en hond hoor
het kost vooral veel tijd, geld, en vrijheidsbeperking voor mezelf
en er zit natuurlijk een ongelijke component in Ć©n er zijn mensen die een dier in huis inderdaad alleen zien als accessoire of āleukā voor jezelf maar in de meeste gevallen gaat het toch ook om een wederkerige (weliswaar in macht ongelijke, maar eerlijk: er bestaat denk ik geen enkele zuiver belangeloze relatie) betekenisvolle band (voor mens en dier)?
Ik vind het vooral gewichtig klinken, maar ook een beetje een gekke move om bijvoorbeeld mens-hond relaties die al tienduizenden jaren bestaan en zich ontwikkelen en waar beide partijen baat bij hebben te vergelijken met gewelddadige onderwerping van mensen?
En over kinderen: mān schoonzus vind haar moeder worden ook een egoĆÆstisch (en voelt zich daar soms schuldig over/dat doet een groot appel op haar), en ja misschien is dat het in feite (jij wil een kind en je kind heeft daar niet om gevraagd), maar als je een ouder-kind relatie als egoĆÆstisch ziet bestaat toch niet zoiets als een nĆet egoĆÆstische relatie? Er zullen altijd belangen zijn en ook machtsverschillen lijkt mij? Ik snap niet wat de waarde is van een kind/huisdier hebben als egoĆÆstisch bestempelen.