Ik was een stuk jonger toen, 20 of iets dergelijks. Tegenwoordig zou ik zo’n gedrocht gewoon teruggeven en zeggen dat het niet mijn smaak is, maar ik het gebaar inderdaad wel heel lief vind.
Toen de relatie uit ging, heb ik de klok onmiddellijk uit mijn huis verwijderd.
3 likes
Jammer dat je geen foto ervan hebt
6 likes
Mijn schoonmoeder kwam ooit met een afgeragd stoeltje aan dat eigenlijk bij hun in huis stond want mijn kind had daar zo fijn op gezeten, hier hebben jullie het stoeltje. Ik heb gezegd dat ik dat ding niet in huis hoef en bovendien waar moet het kind dan de volgende keer bij jullie op zitten. Ze was echt beledigd (nou was daar weinig voor nodig) en ze deed er de hele middag over door maar uiteindelijk nam ze het ding wel weer mee naar huis 
Och ja er zou eigenlijk een nieuwe serie moeten komen van ouders die afgeragde zooi bij hun kinderen willen dumpen. 
7 likes
Ik kreeg op mijn 15e zulke van mijn vader
Maar dan nep uggs ook nog
Ik heb gezegd stuur maar terug
8 likes
Vind ik echt super zielig voor je vader. 
83 likes
Ik vond het zielig voor mezelf.
Nee maar daar ging ik toch niet mee lopen, dus dan kan je hem beter retourneren ipv dat het ongebruikt in de kast blijf liggen.
5 likes
Ja alleen… in het licht van je volwassen leeftijd nu moet je misschien snappen dat wel zielig was voor je vader?
48 likes
Mijn schoonmoeder vraagt aan mij;
S: Heeft kind dit (afzichtelijke) dekbedovertrek al?
Ik: Oh hij heeft al meer dan genoeg dekbedden, dus is niet nodig.
S: Ik heb het al besteld.
Ik: Ok, kan je het nog terugsturen?
S: Nee, maar je kan het altijd verkopen en een andere voor hem kopen.
Een week later:
S: Ik heb ook dit (wederom afzichtelijke) dekbedovertrek voor hem!
14 likes
Vind het oprecht wel meevallen.
Ik heb niet de complete interactie in mijn post uitgeschreven ofzo. Het was gewoon iets in de trant van ‘ahww heel lief paps dat je deze voor me hebt gekocht maar het is niet echt mijn smaak. Misschien kunnen we het nog retourneren of weggeven want ik ga het denk ik niet snel dragen’.
Valt toch wel mee hoe zielig dat is 
7 likes
Misschien waren echte uggs te duur op dat moment en was dit het beste alternatief (voor zijn gevoel) oid? Geen idee.
1 like
Neee echte uggs waren niet te duur, er was genoeg geld. Maar daar ging het ook helemaal niet om haha als het echte uggs waren had ik ze net zo lelijk gevonden
Bedrag maakte me niks uit hoor, ik was blijer geweest met een lush bruisbal dan dit. En ik heb eigenlijk altijd leuke cadeautjes gehad van mijn ouders maar dit is mijn enige teleurstelling geweest en ik vind het gewoon een heel grappig cadeau want ik was ook nog eens vet emo op die leeftijd en droeg alleen maar zwart
11 likes
Ach zo heb ik ooit voor Sinterklaas van mijn vader, met wie ik toen een moeizame band had, een parfum gekregen dat boven de prijs zat die we als gezin hadden afgesproken (ook echt maar 3 euro erboven hahaha), maar vond het niet lekker ruiken. Heb het nooit weg durven doen want vond het zo lief en heb het uiteindelijk dit weekend pas aan mijn moeder gegeven toen we mijn oude kamer leeghaalden.
11 likes
Mijn God zo gemeen Ik dacht dat ik onvriendelijk was.
Snap niet hoe “ik hoef dat ding niet in huis” je eerste reactie is op zo’n aardig gebaar.
37 likes
Agreed. Je hoeft niet alles te zeggen wat je denkt he?
5 likes
Welnee ze was blij dat ze van het lelijke ding af was.
En ik wilde dat ik jaren eerder had gezegd wat ik dacht dan was het allemaal anders gelopen, maar dat is meer iets voor een ander topic
Klinkt onheilspellend.
11 likes
Jeetje, ik zag het ook al terug bij de kraamcadeaus. Maar je kunt toch altijd iemand bedanken voor een cadeau, het is toch lief dat diegene iets voor je meeneemt, ook al is het niet naar je smaak?
Wat je vervolgens met het cadeau doet mag god weten. In het ergste geval breng je het naar de kringloop. Het is niet dat het jou geld heeft gekost he.
Oke sommige dingen gaan wel te ver, zoals afslankpoeder.
18 likes
Mijn vader heeft me überhaupt nog nooit een cadeau gekocht hahaha, als m’n moeder geen cadeaus had gekocht dan had ik nooit iets gekregen
Iets met mental load
8 likes
Ik denk dat dat ook de reden was dat ik de weinige dingen die ik van mijn vader kreeg echt niet weg kon doen. Man van weinig woorden, dus als ik dan eens een bloemetje (haha ik was 9) kreeg omdat hij sorry voor iets wilde zeggen, reken maar dat ik dat dan zorgvuldig tot een droogboeket verwerkte.
36 likes