Het leed dat single zijn heet

Hallo,

Zoals bekend is er een idee om samen met enkele ff’ers oud en nieuw te vieren.
@Flamingo en ik hebben van diverse personen een berichtje gehad dat ze misschien willen deelnemen.
Een van de ideeen is om het bij mij thuis te houden.
-ik woon vlakbij sittard. Ik heb een gezinsappartement, dus ruimte genoeg!
-mensen kunnen blijven slapen als ze dit willen.

  • om de kosten te verdelen is het een voorstel dat iedereen wat meeneemt qua hapjes.
    -qua avondvulling is er ruimte voor spelletjes of dergelijke.
    -ik woon in een flat, op de 12e etage kun je heel mooi vuurwerk kijken indien je dit wilt.

Nogmaals, dit is een suggestie.
Mocht iemand anders zijn appartment/huis beschikbaar willen stellen of een andere invulling voorstellen, laat het vooral weten! Er staat niets vast en alles open…
Bij vragen horen we het graag!

Mocht je besluiten om mee te willen aansluiten,stuur dan even een pb of een berichtje hier.

Edit: het zou een groep van 7 personen zijn gebaseerd op de voor-aanmeldingen.
Aanmelden kan nog altijd!
Edit2: de personen die hebben aangegeven interesse te hebben, hebben ook een pb van mij ontvangen dat hier een update is gepost.

Je mag zo vroeg of zo laat aansluiten als je wilt!

12 likes

Wat een leuk en lief idee. Het is wat ver maar ik zou hier anders graag bij aansluiten. Hoop dat het een leuke avond wordt, al weet ik dat dat met jullie hier goed moet komen.

1 like

Het valt me op dat rond deze feestdagentijd mijn collega’s opeens allemaal over een vriendje beginnen op heel rare manieren? Echt zoooo irritant.
‘Wat ga je doen met oud en nieuw?’
-Lekker rustig thuis denk ik.
‘Oh, ja. Als je een vriendje had kon je op weekend ofzo.’
:cry:
En eentje riep in de pauze opeens ‘Ja, Niffler is single, daar moeten we iets aan doen’. Waarop dan een stortvloed aan “goedbedoelde” maar irritante adviezen uitgekraamd worden:
-‘Je moet meer uitgaan!!!’
-‘Heee (mannelijke collega), heb jij geen single vrienden voor Niffler?’
-‘Hij komt niet aan de deur kloppen hoor hi ha ho.’
-‘Misschien moet je verhuizen naar een grotere stad’

Thanks, jongens. :thumbsup:

1 like

Ik heb in de tweede helft van volgend jaar een bruiloft. Er zijn niet veel accomodaties in de buurt en durf het risico niet te nemen om te wachten op een AirBnB. Heb dus net maar een eenpersoonskamer in een hotel geboekt, vind het best een triest vooruitzicht eigenlijk.

Mag je niemand mee nemen?
1 van Mn beste vriendinnen gaat ook trouwen en ik mag iemand meenemen. Zou niet weten wie maar goed

Bij mij is het ook één van m’n beste vriendinnen die gaat trouwen en andere mensen van die vriendengroep zullen ook aanwezig zijn dus het wordt vast hartstikke gezellig. Iemand meenemen hoeft dus niet eens, en hoewel dat vast mag zou ik ook niet weten wie, ik vind dit soort gelegenheden toch meer iets om te doen met een partner.

Aah irritant zeg! Niks van aantrekken hoor! (Tenzij die collega misschien écht wel een leuke vriend heeft :wink: )

1 like

ja , is ook wel zo.
Bij mij is het alleen zo dat wij niet echt een clubje hebben. Ik ken alleen haar , haar verloofde en nog een vriendin en haar man en kinderen.
Dus ik denk dat ik wel iemand meeneem…

Mooie tekst! en voor mij momenteel heel herkenbaar, word nu geghost door een date, echt heel vervelend gevoel :sweat:

1 like

Jongens laten we allemaal blij zijn dat we niet naar de schoonfam hoeven deze kerst!

26 likes

Hahaha, ja dat is weer een voordeel.

Daarentegen is kerst echt het hoogtepunt van het jaar en het is altijd zo leuk in onze familie met super lekker eten en veel cadeautjes. Ik zou het echt leuk vinden om iemand te hebben die ik kan laten zien het leuk het is :stuck_out_tongue:

1 like

Zo mee eens! Voor het tweede jaar op rij geen gerace overal naar toe en geen schuldgevoel als ik mijn familie maar 1 avond zie. Heerlijk

1 like

Oh maar echt hoor! Weliswaar de derde kerst waarbij ik dat niet hoef, maar nog steeds dankbaar daarom :joy: (zo toepasselijk dat deze emoji ‘joy’ heet, ook wel echt de juiste omschrijving hiervoor)

1 like

Ja dit heb ik ook, ben al 5.5 jaar vrijgezel en ik kan me de laatste date niet eens herinneren, jaar of 2 denk ik? En ik krijg zat aanspraak maar ik kan me er niet toe zetten ofzo? Ik wil het wel graag, maar ik vind dat proces van iemand leren kennen niet leuk, zo onzeker. Alleen des te langer ik vrijgezel ben, des te groter dat “probleem” van die eerste fase wordt. En zo gebeurt er niks…

3 likes

Ben jij mij?

Heeft iemand ervaring met zichzelf een periode ‘afsluiten’ van mannen en aan zichzelf werken? Ik sta op een soort punt in mijn leven dat het misschien beter is om te doen, maar ik ben heel bang dat ik me alleen ga voelen. Het is niet dat ik op dit moment aan het daten ben met iemand, ik krijg weleens berichtjes om af te spreken waarvan ik weet dat ze op seks uit zijn, maar daar reageer ik ook niet op want dat is niet iets wat mijn behoefte zal vervullen (zou dan meer op zoek zijn naar iets serieus). Dus iemand die ervaringen kan delen? Bijvoorbeeld een halfjaar niet gedate of gescharreld en hoe beviel dat? En moest je ook een moeilijke periode doorkomen door dat besluit?

2 likes

Ik heb die periode gehad, maar was geen bewuste keuze. Ik had van mijn 17e tot mijn 27e een relatie en 0,0 contact met andere jongens. Toen hij het uit maakte was er geen enkel mannelijk contact, gewoon omdat het er niet was. Ik kende alleen jongens die vrienden waren van mijn vriend maar ik verhuisde na de breuk naar de andere kant van Nederland waar ik geen mannelijk contact ooit had met wie dan ook. Ik ben ruim een jaar vrijgezel geweest, niet uitgeweest en alleen maar heel hard gewerkt. Het was een periode dat ik mezelf heel goed leerde kennen en mijn eigen beste vriendin, omdat mijn vriendinnen me uit de groep hadden gegooid.
Ik herken dan ook niets van mensen die zeggen dat ze appjes of berichtjes krijgen van mannen die iets van ze willen, want ik heb helemaal niet zulk contact? Nu nog steeds niet?

Ik kan me wel voorstellen dat als je gewend bent dat er jongens zijn die je willen en je weet dat ze je willen dat je daar inderdaad aan verslaafd kan raken.

1 like

Volgende maand word ik 31 en ik heb nu echt het gevoel dat de tijd begint te dringen ofzo. Kom ook helemaal geen leuke mannen tegen. De man waar ik een tijdje mee hebt gedate, reageert steeds minder op mijn berichtjes en ik heb het idee dat het op zijn einde is gelopen. Zo jammer, want voelde echt een klik en dat heb ik niet vaak met mannen. Voel me ook erg verdrietig nu, dat iemand me uit het niets zo laat zitten maar dat is blijkbaar een normaal iets tegenwoordig.

5 likes

Ik heb dit ook gedaan. Ik vond het wel heel erg fijn eigenlijk omdat je ineens zó veel hersenruimte over hebt, haha. Er valt zo’n groot deel van je zorgen en onzekerheden weg, je kan je tijd en gedachten ergens anders aan besteden. Ik heb toen heel veel gewerkt en mijn bedrijf op gezet. Ik deed toen zo veel onwijs leuke dingen alsnog, heb ook heel veel nieuwe mensen toen leren kennen. Ben bijvoorbeeld op vakantie geweest met mensen die ik van internet kende en heb een nieuwe opleiding gedaan. Achteraf denk ik serieus dat dat mijn gelukkigste periode van mijn hele leven was. Ik had toen echt even amper zorgen aan mijn hoofd.

Maar goed, ik had toen ook nooit jongens die me appten omdat ze iets van me moesten, haha. Als ik het niet opzocht dan was het er ook niet, zeg maar.

2 likes

Oh ja, na mijn relatiebreuk drie jaar geleden had ik echt helemaal geen behoefte aan daten of iets, vond het juist heerlijk om vrij te zijn en volledig te doen wat ik zelf wilde. Mezelf ook leren kennen inderdaad, veel meer contact met vriendinnen, uitgaan… Dat heeft dus drie jaar geduurd, en toen kreeg ik wel zin om weer eens wat mensen te ontmoeten en zo, en ben ik heel rustig een beetje gaan daten.