Het leed dat single zijn heet

[Teenslipper]

Even een lief dagboekje na een mindfulness les vanochtend haha

-

Als ik het rationeel zo opsom heb ik sinds ik single ben geen haaruitval van stress meer, veel dikkere bankrekening, rust en niet meer ruzies om onbenullige dingen. En met name was het ook goed om het uit te maken om meer voor mijzelf op te komen en dat ik gewoon geen relatie wil met een alcoholist die verbaal zulke woede aanvallen kon hebben. Ook al die momenten dat hij aan t schreeuwen was, iemand aanbelde om werkzaamheden uit te voeren en hij kon in 1 seconde switchen naar charmant, grapjes maken en die man ging weg en weer schreeuwen.

Dat mis ik echt totaal niet, tuurlijk ben ik ook jaren gelukkig geweest en eerste relatie maar alleen zijn is wel veeeel rustgevender als je partner stapje bij stapje comfortaber voelt om zijn mentale problemen verbaal op je af te reageren. Ook wel een beetje groei omdat in te zien ipv het romantiseren of alleen terugdenken/missen van de fijne momenten maar ik ben dankbaar dat ik niet meer met zijn grillige gedrag hoef te dealen ipv iemand die gewoon leuk en gezellig is of positief als je een verassing geregeld hebt. Uiteindelijk wilde ik laatste 1.5 jaar dat hij zou gaan veranderen en dat kan hij niet dus ja. Ben nog traag in het verwerken maar ik denk dat ik er op deze langzame manier wel beter uitkom. Eigenlijk is het ook heel ziek dat de persoon die ik ongezond veel hebt ondersteund en geholpen mij zoveel stress gaf. Liefde maakt echt blind, ben liever alleen dat dat ik ooit nog in zo’n ongezonde situatie terecht kom.

[ZusjevanJoost]

Heel knap van jou!

[lisaanna]

Ik weet niet wat er ineens gebeurd is, maar werkelijk IEDEREEN die vorige jaar rond dezelfde tijd uit elkaar ging, heeft ineens weer een vriend(in). Echt wtf. Zelfs m’n neefje die alleen maar stond de blèren dat hij ging genieten van het single leven en even helemaal geen zin had in iets serieus. Wat doe ik verkeerd?

[hummus]

Niks

[lisaanna]

Hahaha ja dat is wel echt zo ja. Een vriendin die rond dezelfde tijd als ik single werd, zat mij toen heel erg aan te sporen om ook weer datingapps te downloaden na een week ofzo. ‘Ja je moet het er echt van nemen en lekker genieten van het single zijn en zoveel mogelijk mannen daten’. Toen zag ik haar twee weken later weer en vertelde ik dat ik weer een beetje aan het swipen was. Toen zei ze ‘ik kan m’n datingapps al bijna weer verwijderen denk ik’. Die had binnen een paar weken al weer iemand gevonden.

[Sjern]

Het is gewoon zo voorspelbaar dat het grappig is.

Tbh heb ik dat ook vaak genoeg in dit topic gezien .

[Trenchcoat]

Donderdag terug naar mijn huisje❤️. Blij maar ook ‘spannend’ omdat ik 6 weken lang altijd mensen om mij heen heb gehad. En natuurlijk alleen in ‘ons’ huis. Weer een nieuwe fase; blij om mijn leven weer in te richten, tegelijkertijd pijnlijk en confronterend.

[Trenchcoat]

Samenvatting

Half lege bovenverdieping🥺

[Opheliac]

Nu jouw plekje ervan maken

[Vanilleijs]

Niet zo gerelateerd, maar het ziet er wel prachtig uit. Ik snap wel dat je hier graag wilde blijven

Hoe voelt het om terug te zijn?

[Trenchcoat]

Heel raar en emotioneel, vooral omdat zijn spullen weg zijn. Ik lig nu alleen in een groot nieuw bed en heb het gevoel alsof hij zo thuis komt en erbij komt liggen. Heb morgen vrij genomen om lekker de stad in te gaan en planten/bloemen en accessoires te kopen zodat ik het huis helemaal eigen kan maken.

[Vanilleijs]

Ah dat snap ik wel… Pittig zeg! Hopelijk helpt het als je het steeds meer eigen kunt maken.

[Luzarl]

Lekker de xenos leegtrekken. Hebben ze zulke leuke dingen tegenwoordig!

[Smintje]

Af en toe word ik helemaal gek van mijzelf. Enige tijd geleden heb ik met iemand gedate. Zo nu en dan moet ik opeens weer aan hem denken en staat hij weer midden in mijn wereld. Het is net alsof ik er nooit helemaal over heen ben gekomen. Door de jaren en de tijd is het wel duidelijk dat het nooit meer iets wordt en dat er ook geen contact meer zal komen. Voor iemand herkenbaar en/of tips om hier mee om te gaan?

[Maurice]

Ik heb dit wanneer ik mij verveel en denk wat als we weer terug bij elkaar komen. Ik probeer mij dan toch ergens mee bezig te houden omdat ik mij aan blijf herinneren dat dat toch niet gaat gebeuren. Het is meer het gevoel naar verlangen naar vroeger, misschien kan je dit weekend met vrienden uitgaan of iets anders leuks doen

[Smintje]

Ik heb veel leuke dingen gepland staan gelukkig. Ik zal eens in de gaten houden wanneer deze momenten zich voordoen. Waarschijnlijk zijn het inderdaad de momenten van verveling of als ik even niets doe.

[lisaanna]

Herkenbaar! Ik kan überhaupt heel slecht mensen los laten dus ik heb een heel rijtje aan mannen waarvan ik één keer in de zoveel tijd het ineens weer helemaal zie zitten terwijl ik heel goed weet dat het niks wordt. Geen idee hoe ik er mee om moet gaan eerlijk gezegd haha.

[Janniebeton]

Heb je anderen die je hierbij helpen of ondersteunen? Want het klinkt alsof je een vrij ongezonde relatie (afgaande op je eerdere berichten waarin je volgens mij vertelt dat hij je emotioneel mishandelde, misschien klopt dit niet) al lange tijd en ook in dit bericht aan het romantiseren bent. Het klinkt een beetje alsof je eindeloos in je eigen gedachtebanen kan blijven hangen van romantiseren. Zijn er af en toe mensen die je daarop wijzen of helpen er uit te komen? Het is niet denigrerend bedoeld, maar het romantiseren en nieuwe dingen afhouden (want dat zou je naar je ex doen verlangen) klinken allemaal best destructief en dat je eigenlijk niet echt de boel aan het afsluiten bent.

[Smintje]

Bedankt iedereen! Ik heb genoeg leuke dingen op de planning staan en, al zeg ik het zelf, een leuk leven met leuke en goede mensen om mij heen. Deze man is ook niet iemand waar ik lang mee heb gedate. Een paar maanden, maar wel intens. Het is ook niet op mijn initiatief geëindigd. Ik ben mij bewust dat de manier waarop het is geëindigd een reden kan zijn van dit gevoel. Ik ga vooral even stil staan bij wanneer ik dit heb en bewust iets anders doen. Wellicht kom ik er dan achter dat het misschien ook alleen op momenten zijn dat ik mij verveel @Maurice.

[babushkababy]

Herkenbaar! Afgelopen november is er een beginnende wederzijdse liefde patsboem uit mijn leven gestapt en hij zit ook nogsteeds mijn hoofd, ik vind het erg herkenbaar. Ik ga door met mijn leven, ben ook weer begonnen met rustig daten sinds een paar weken en ik weet het redelijk los te laten. Ik ben een week of 4 echt verdrietig geweest en heb mezelf daarna wel goed herpakt. Maar er gaat toch nog geen dag voorbij dat ik niet aan hem gedacht heb. Vannacht droomde ik alleen over hem en daar ben ik vandaag best verdrietig door. Heb het gevoel dat het enige wat ik kan doen écht mijn leven tot het volst leven en dat nieuwe herinneringen mijn herinneringen aan hem gaan overschaduwen. Daar houd ik me iig maar aan vast.