Het leed dat single zijn heet

[Lavender95]

Ja what’s up met de behoefte van andere mensen om zich te bemoeien met of je wel/geen partner hebt?
En idd dat “komt nog wel” of dat het hoogste doel in het leven is. En niemand vraagt ooit om uitleg als je wel een relatie hebt maar als je op een bepaalde leeftijd single bent heb je wat uit te leggen?

Ik ben ook een beetje aan het tinderen/daten maar kap daarmee zodra ik denk dit is geen leuke aanvulling op mijn leven.
Een man moet mijn leven aanvullen, niet mij als persoon want ik ben al 100% mijn eigen identiteit hoor. Geen 75% die nog aangevuld moet worden met een man.

Dat is ook altijd mijn reactie tegenover mensen die zich zo bemoeien met of je een partner hebt en vaak snappen ze het wel en kijken ze een beetje treurig/betrapt haha.

[Pawsible]

Dat is ook precies de manier hoe je moet kijken naar een relatie vind ik. Zodra je het “nodig” hebt of als je gewoon niet alleen kan zijn, ben je echt te aanhankelijk naar die persoon denk ik. En je moet gewoon weten dat ookal ben je alleen, je nog steeds gelukkig kan zijn. Ik ben echt blij dat ik zo goed alleen kan zijn, maar voor mij is het nu meer dat het mijn leven nog iets leuker kan maken (ipv opvullen oid).

Omdat ik nog nooit een relatie heb gehad, had ik vroeger ook dat mijn moeder mij steeds probeerde te koppelen met jongens of “zou dat niet iets voor jou zijn?” dat ik dacht wtf, uh, nee. Maar na veel uitleg snapt ze nu heel goed dat het allemaal vanzelf komt en dat je dat ook niet moet forceren. En ik heb nu wel mezelf goed leren kennen. Nog steeds zat ik wel op tinder maar niet meer obsessief ik móet iemand vinden ofzo, gewoon eens in de zoveel tijd. En nu opeens random een superleuk iemand ontmoet, snap der zelf ook niet veel van (want iedereen hier weet denk ik ook wel wat voor enorme teringbende tinder is, echt een speld in een hooiberg)

[littlenumbers]

Zoo nou ik ben recent van werk gewisseld en van mijn collega’s is 85% vrouw en gemiddelde leeftijd 33 jaar (wat dat betreft ben ik dan wel weer mooi gemiddeld). Maar dus echt ieeeeedereen heeft baby’s, krijgt baby’s, koopt huizen en/of verbouwt huizen…
En het zijn verder echt wel leuke mensen maar het gaat eigenlijk dus altijd daaraan gerelateerde onderwerpen en daar kan ik zo weinig mee en het voelt soms wel heel confronterend allemaal. Zit ik in mijn miniscule veredelde studentenwoning met een niet-bestaand liefdesleven.
Meh.

[Neon]

Dit is extreem herkenbaar. Behalve het deel van het huis, want ik ben blij met mijn woonsituatie en wil niet ‘upgraden’. Mijn collega’s zijn allemaal heel erg gefixeerd op trouwen + koophuis + een paar kinderen. Het staat allemaal ver van mijn leven af. Ik heb niet eens een huisdier

Ik zou graag mijn vriendenkring uitbreiden (niet per sé met die collega’s) maar het is niet eenvoudig omdat mijn leven zo anders is als dat van leeftijdsgenoten. Voel me echt een vreemde eend.

[littlenumbers]

Ah ja ik vind mn huis ook prima voor nu hoor! Al vind ik het wel een deprimerend idee dat ik ook niet echt een kant op zou kunnen als ik zou willen.

Herken wel dat vreemde eend gevoel idd! Terwijl ik ergens ook niet weet of ik al dat soort dingen wel zou willen Maar vind het wel lastiger daardoor om echt aansluiting te vinden denk ik. Al is dat misschien ook omdat ik nog gewoon vrij nieuw ben en velen van m’n collega’s elkaar al jaren kennen dus logisch dat ze hechter zijn op zich.

Kan natuurlijk ook wel gaan kijken of ik een beetje meer op zoek kan naar mensen die een beetje in een zelfde levensfase zitten (ook makkelijker gezegd dan gedaan), maar ik weet niet of ik het aan de ene kant dan zo confronterend vind omdat ik het zelf allemaal zou willen terwijl het nou eenmaal niet zo simpel werkt in het leven dat ik daarvoor zou kunnen kiezen, of dat ik het gewoon ook allemaal niet eens per se zelf ook wil.

[Marquez]

Heel irritant als je niet zo levelt met anderen. Ik moet dan wel vaak even denken aan dat liedje laatbloeier van Merol. Niet perse een oplossing, wel een herinnering dat je nooit de enige bent. En het einde is sterk.

laatbloeier

[Maurice]

Ik word een beetje moe van aannames die mensen hebben over de tijd van singles. Als er iemand op het werk ziek is word je als eerste gevraagd om wat extra te doen. Als er problemen zijn word je gebeld want je hebt vast tijd om te luisteren. Als iemand een feestje geeft dan krijg jij meer extra taken dan anderen want tja je bent toch single. Ik ben daar inmiddels helemaal klaar mee, ik had gisteren een dag waarbij ik allemaal extra taken had en vervolgens heel lang aan de telefoon hing met dri verschillende mensen die hun problemen bij mij gingen spuien. Ik merk dat ik steeds minder empathie heb om een vriendin te zijn die altijd voor een ander klaarstaat

[babushkababy]

Mijn moeder vertelde me laatst dat mijn broertje tegen haar had gezegd “O maar babushkababy wil toch helemaal geen relatie?”. Dat vond ik zo pijnlijk om te horen, tuurlijk zou ik dat best willen, ik ben ook een mens met behoefte aan liefde en aandacht, het heeft gewoon niet gewerkt tot nu toe.

[Maurice]

Ja ik merk het ook maar er blijft ook altijd een soort angst om dan helemaal geen vrienden over te houden. Eeuwige struggle

[S.onrisa]

Ik heb het denk ik ook een beetje. Ik kan het gewoon niet meer zo goed hebben om er voor anderen te zijn ofzo. Het kost opeens 3x zoveel energie. Ik vind mezelf echt geen leuk persoon daardoor. :(.

[Griselda]

Mijn work crush noemde mij gister ‘maatje’ en dit is de zoveelste keer dat dit gebeurt bij iemand die ik leuk vind, dus ik ben helemaal afgeknapt, MAAR ik merk dat het mij niet meer zo dwars zit als eerst.

[Opheliac]

Ugh ik ben ziek en dat is echt KUT als je alleen woont en single bent waarom staat er niemand in mn keuken een kopje soep voor me te maken

[Felony]

Ziek zijn als je alleen woont is echt kut ja. Beterschap!! Hopelijk knap je snel weer op

[littlenumbers]

Oke dit gevoel is ongetwijfeld versterkt door het matige aanbod op allerlei dating apps maar ik heb de laatste tijd eigenlijk steeds vaker het idee dat ik gewoon een beetje te laat ben?

Dat inmiddels gewoon bijna iedereen die rond mijn leeftijd zit (zo halverwege de 30) in de loop van de jaren wel allang iemand heeft gevonden en redelijk gesetteld is, of dat nou met of zonder kinderen is. En dat het ook gewoon een beetje pech is ofzo? Dat als ik zo iemand dan jaren eerder had leren kennen het wel iets had kunnen worden. Geen specifiek persoon in mn hoofd daarbij, maar gewoon in het algemeen zegmaar.

Word er de laatste tijd best een beetje moedeloos van merk ik maar ja wat doe je eraan he

[Rue]

En dat de mannen die ‘over’ zijn echt issues hebben ik deel je gevoel.

[Krabpaal]

Ja, denk dat dat ook zo is hoor.

[S.onrisa]

Mweh ik word hier depri van :(. Maar denk inderdaad dat jullie gelijk hebben. Ik ben nu wel weer aan het daten met iemand die heel lief en goed voor mij is, maar ik twijfel ontzettend of hij hét wel voor mij is. En nu ik dit zo lees denk ik: “misschien moet ik wel maar bij hem blijven dan.” . Slechtste reden ooit natuurlijk, maarja.

[chasingrainbows]

@Eddie

bleven ze gewoon bij diegene bij wie ze toevallig op het moment waren dat het erop aankomt om je meer te gaan settelen.

Wat een onzin. Of ze hielden meer van elkaar dan in de eerdere relaties, pasten beter bij elkaar waardoor dat settlen een logische vervolgstap is.

[S.onrisa]

Jaa echt precies hetzelfde hier! Ik stel steeds deadlines voor mezelf, als in “dan ga ik écht de knoop doorhakken over hem”, maar ik blijf maar doorsukkelen omdat het zo fijn is om iemand te hebben en ik twijfel ook heel erg of ik niet gewoon te kritisch ben.

Ik weet het gewoon niet zo goed. Mn ondertitel is wel passend hier😭

[Pawsible]

@S.onrisa en @fruitella echt niet settelen voor minder hoor! Je mag echt wel kritisch zijn, natuurlijk niet te kritisch op onbenullige dingen maar als je geen gevoel voor iemand hebt dan is het gewoon niet je persoon. Ik heb dat wel geleerd van mijn moeder, zij is eig alleen bij mijn vader gebleven omdat ze dacht dat ze niet beter verdiende of kon krijgen wat ik wel echt verdrietig vind, ik zou dat zelf nu nooit doen.
Ik heb nog nooit een relatie gehad en ben 26 jaar, vind het wel prima in mn eentje. Elke mogelijke manier dat ik heb geprobeerd een relatie te krijgen pakte verkeerd uit, het is voor mij ook meer de sociale druk dat je perse een relatie moet hebben etc. Word daar een beetje gek van en ben ook wel klaar met steeds zoeken naar een relatie en dan kut dates hebben