Ik herken dit heel erg! Ik heb in mijn eerste jaar oo mezelf het alleen gevierd, want ouders waren toen allebei net overleden, geen broers/zussen en vrienden hadden zelf al plannen. De afgelopen 2 jaar heb ik het met een single vriend gevierd, maar ik denk dat ik weer alleen zal zitten als hij een relatie krijgt. 
Vooral dat je niemands to go bent is zo pijnlijk.
Ik vind het fijn (maar eigenlijk ook niet, want ik gun het jullie niet) dat hier meer mensen zitten die het herkennen.
Ik ben ook voor het eerst in +10 jaar single en mijn vriendinnen hebben allemaal kinderen, dus die vieren het thuis met hun gezin. Heb vrij spontaan een lang weekend Helsinki geboekt en dit kan wel eens mijn nieuwe standaard worden zolang ik vrijgezel blijf! Op avontuur in een andere stad voelt het toch heel anders dan thuis alleen.
Ik vond oud en nieuw ook altijd zo stressvol want ik âmoestâ het leuk hebben en wilde echt iets met vrienden doen, maar zelfde issues als iedereen hierboven. Dit jaar is het voor het eerst dat ik denk dat het wel prima is, in mn bed/op de bank met een boekje en een beetje gamen. Maar ergens ben ik ook wel een beetje âbangâ voor het 12 uur moment, om me dan ineens super alleen te voelen. Ook wel fijn om te lezen dat meer mensen dit probleem hebben, ondanks dat ik jullie het allemaal gun je niet zo te voelen <3
Ja maar een deel van het leed was ook de eenzaamheid die komt kijken bij o&n alleen vieren en juist daar kan je wel (deels) actief iets aan doen
Edit: ik wil geen afbreuk doen aan het rotgevoel wat single zijn soms kan geven, dit weet ik ook maar al te goed. Ik bedoel meer dat je aan hoe je deze specifieke avond doorbrengt ook wel zelf aandeel hebt (en ja het is zo dat je dan zelf het voortouw moet nemen, maar als je als stel met andere mensen af wilt spreken moet je daar vaak ook wel actief mensen voor benaderen).
Wow wat een herkenning hier. Een paar weken geleden voelde ik me precies zo. Toevallig is alles net de goede kant op gevallen (vriendin die toch niet naar het buitenland gaat, vriendin die toch niet met schoonfamilie viert etc.) en heb ik mân vaste vriendinnengroepje om me heen, maar het leek er echt op dat dat dit jaar niet zo zou zijn en heb me daar echt verdrietig om gevoeld. Precies het gevoel wat hier al omschreven werd, dat je niemands go-to bent en met oud & nieuw altijd weer een plekje moet veroveren ofzo.
Ik vond het eigenlijk super chill. Ik had ineens motivatie om dingen op te ruimen die al dagen/weken geleden opgeruimd hadden moeten worden, ik heb lekker gekookt, spelletje gespeeld op mn switch en gelezen. Beetje een avond zoals altijd, maar dan langer want ik wilde toch tot 12 uur opblijven. Vijf over 12 lag ik lekker met oordoppen in in bed.
Ik mis het echt zo erg om 1 persoon te hebben waar je alles mee kan delen!
Ik had een beetje een rare week/2 weken. Nam ontslag bij mân werk, kreeg ineens een heel goed aanbod, had mân KLM sollicitatie waar ik mega zenuwachtig voor was, mân moeder was uit het borstonderzoek gehaald wat echt wel even spannend was (nu wel weer goed).
En ik heb het soms echt nodig om even te ventileren, maar niemand om me heen lijkt echt te luisteren ofzo? Heb echt even behoefte aan een goed gesprek.
Ah, kan me voorstellen dat je in zulke spannende tijden iemand mist om dingen mee te delen. Herken dat ook wel. Jammer dat je het gevoel hebt dat niet echt iemand Ă©cht luistert, echt luisteren is ook wel echt een kwaliteit hoor. Niet dat dit echt een troost is, maar denk niet dat je dit persoonlijk moet aantrekken. Soms heb ik ook het gevoel dat mensen in een relatie, het lijken te vergeten hoe het kan zijn als je geen relatie hebt.
In elk geval gefeliciteerd met je nieuwe baan, supergoed!! Heel veel succes! En fijn dat de onderzoeken van je moeder uiteindelijk goed blijken te zijn 
Helaas nog geen nieuwe baan hoor haha. Ik zit de komende dagen nog even in spanning te wachten op het resultaat.
Maar thanks voor je lieve reactie! En je hebt ook zeker gelijk in dat ik het me niet te persoonlijk moet aantrekken idd.
Hoe ging je sollicitatie?
Ja ik durf het niet zo goed te zeggen. Ik liep wel met een oké gevoel de deur uit en ze waren heel aardig, maar het zou me ook niks verbazen als ze me te onzeker over vonden komen.
Ik hoor het binnen 10 werkdagen, maar ik begreep gisteren van andere sollicitanten dat ze vaak wel snel zijn. Zeker bij afwijzingen. Dus bij elk mailtje wat ik binnenkrijg heb ik nu even paniek haha. Maar goed, ik hoop enorm op positief nieuws, maar ik houd ook wel rekening met een afwijzing.
Ik weet niet of hier hoort of break up. Maar moet wennen alleen naar verjaardagen te gaan waar we voorheen samen heen gingen. Zijn wel vrienden maar het is toch anders ofzo.
Ik had al een vermoeden, maar ik weet nu dus zeker dat mân ex een nieuwe relatie heeft. Een aan de ene kant doet het me minder dan verwacht, maar aan de andere kant vind ik het wel heel stom omdat hij zich echt vaak onsympathiek heeft gedragen in onze relatie. Waarom verdient hij dan nu alweer geluk in de liefde en ik niet?
(Weet dat het niet zo werkt hoor, maar vind het gewoon stom)
Ik herken die gedachte zo erg!
Bleh. Ik baal momenteel weer even van mijn single-zijn. Met name dat er gewoon niks op mijn pad komt, de dates die ik heb vallen tegen en daardoor raak ik zo gefixeerd op mensen in mijn omgeving die wel single zijn en of dat niet iets kan worden. Dus veel te rationeel en ongeacht of dat wel mensen zijn die bij me passen (of in mij geĂŻnteresseerd zijn).
Met andere woorden, het single-zijn kost me de laatste tijd enorm veel energie en ik zou het weer meer los willen laten. Ik weet alleen niet hoe (dit gaat vaak in vlagen)
Woow had deze post echt even nodig. Super mooi dat je dat zo voelt, iets wat ik zelf ook hoop te bereiken!
Dat je midden 20 bent, maar nog geen relatie hebt gehad en dat daardoor mensen denken/gaan invullen dat je dan niet op mannen valt???
Oh ja die heb ik ook een keer van familie gehoord. Grap was dat ik toen 20 was, alsof ik al getrouwd had moeten zijn en 5 kinderen had koeten baren. 
Ooh dit doet me denken aan toen ik er midden 20 achterkwam dat ik ook op vrouwen val, iemand tegen me zei: âWeet je het zeker? Niet dat je denkt, met mannen lukt het niet, ik probeer vrouwenâ