Ja help dat soort mensen dus! En die dan ook hun hele leven volgens het boekje gevolgd hebben huisje boompje beestje en dus echt echt niet snappen dat je heel gelukkig kan zijn zonder. Ik vraag toch ook niet aan stellen hoe zij zich voelen nu ze gebonden zijn? Of als ze dan ergens naar lachen, flirterig doen, dat ze wel er om moeten denken want stel je voor…
JA JA JA. En door die ongemakkelijkheid/ingebeelde gevoelens zet ik mezelf altijd gigantisch voor schut waardoor iemand me natuurlijk überhaupt nooit leuk gaat vinden
Conclusie: ik ben een faalkonijn
Zoooo fijn dit, ben ik daar niet de enige in. Haha. Een vriend van me heeft last van bindingsangst en merkt nooit dat iemand met hem flirt. Snap dat nooit want hij ziet er goed uit en is een heel leuk persoon. Maar ik heb dat zelf dus alleen ook nooit door. En dan denk ik ook altijd ik faal zo hard in flirten en omgaan met mannen. Wordt nooit wat… ik faal heerlijk met je mee.
Ik heb vanochtend soezend liggen dromen over mijn bruiloft. Over een jurk en wie ik als getuigen zou vragen en wat ik met mijn haar zou willen doen en wat voor eten ik zou doen en dat ik niet moest vergeten aan een specifieke vriendin te vragen waar zij nu ook alweer allergisch voor is zodat er ook iets is dat zij kan eten.
…geen idee hoe ik ineens zo concreet werd over een bruiloft die nog niet eens misschien aanstaande is, aangezien er niemand in mijn leven is waar ik mee ga trouwen :’)
Ik ben lui en op zondagochtend is dat echt jammer. Zou best chill zijn als iemand ontbijt voor je maakt in je eigen huis zodat je in je bed kan blijven liggen. Als iemand in mijn huis logeert dan ben ik toch de aangewezen persoon om ontbijt te maken.
Ik vind een collega op mijn werk ‘‘interessant’’, kan nog niet zeggen dat ik hem heel leuk vind. Maar vandaag was er een gezamenlijk uitje en etentje en ik had zo gehoopt dat hij op mij af zou stappen om een praatje te maken. Op het werk doen we een project samen maar dan gaat het altijd over het werk, ik weet niet eens of hij single is. Ik had me leuk gekleed en ik dacht no way dat ik vandaag naar hem toe ga laat hem maar interesse tonen. En nu baal ik van mezelf dat ik niet zelf naar hem toe ben gegaan om te praten.
Heb gisteren een foto geplaatst van mezelf met een mannelijke collega in de stad. OverLADEN met berichtjes op whatsapp hoe leuk het is dat ik een vriend heb en dat ik hem gevonden heb en wauuuw zo leuk.

Zijn er ook serieuze relaties ontstaan tussen supervisoren en arts-assistenten bij jullie? Lijkt me vooral vervelend als je op dezelfde afdeling werkt, omdat je dan in een afhankelijkheidspositie zit. Maar op verschillende afdelingen of zelfs in verschillende ziekenhuizen zou geen probleem moeten zijn lijkt me… Behalve dat dit soort nieuws zich als een malle verspreid in het ziekenhuis.
Denk er nu steeds meer over na, want ja, waar moet ik anders een vent vinden? Het grootste deel van m’n leven ben ik aan het werk 
Ik voel me de afgelopen paar dagen opeens weer heel verdrietig? Had er best wel vrede mee dat ik single ben maar voel me opeens weer helemaal min door alles.
Herkenbaar dit had en heb ik ook nog steeds een beetje. Ook weer echt even wennen aan het alleen wonen, niemand om leuke dingen mee te plannen etc (of nja niemand… maar je snapt vast wat ik bedoel)
Bij mij duurde het even voordat het weer wat beter werd, 2 weken. Dus hopelijk is het bij jou ook weer snel wat beter!
Pfff ja, het stomme is dat we nu nog wel afspreken (niet alleen voor seks maar we doen samen een sport). Dus ik denk dat ik daar maar mee moet stoppen.
Ik denk inderdaad dat het wel goed is het contact helemaal te stoppen (voor nu dan), of in ieder geval zo min mogelijk…
Hoop dat het je zal lukken. Lastig wel! Ik heb het geluk dat mijn ex 60km verderop is gaan wonen 
Het is sinds vandaag ook over met mijn date, en nu ben ik aan het werk (personal trainer) en ik heb precies vanavond 3 stelletjes die komen sporten en dus lekker verliefd lopen te doen tijdens de oefeningen enzo. Pff, moeilijk vind ik dat.
Ik heb ook weer contact gezocht met een date waarmee het echt nooit iets gaat worden alleen omdat ik me alleen voelde. Wanneer leer ik het nou eens 
Nu ik thuiswerk en eig nog amper mensen zie had ik het wel gezellig gevonden om ten minste met iemand thuis te zitten. In plaats van in m’n eentje nu. Heb zelfs in een nostalgisch momentje mijn ex geappt die nu in Brabant woont en ook thuis moest werken, dat ik het wel gezellig had gevonden nu samen thuis te zitten 
Aan de andere kant, misschien ga je je wel ontzettend irriteren aan elkaar. Gaat de relatie uit. Komt er over twee maanden een hele nieuwe aanwas van single mannen voor ons 

O ja en thank god voor mijn hond nu! Lekker wandelen en goede reden om naar buiten te gaan.
Haha super herkenbaar!!


Mwehhhh hoe was het???
Hoe reageerde hij??
De eerste 2 stelletjes vond ik moeilijk, daar heb ik ook niet echt een band mee dus die vertelde ik niet dat ik me zo voelde. Maar het laatste stel kan ik het heel goed mee vinden dus die vertelde ik over de situatie en die waren echt heel lief en geïnteresseerd en bemoedigend waardoor ik toch een fijne werkdag gehad heb uiteindelijk
.
Nu in bed ben ik wel een beetje verdrietig maar goed, hoort erbij.
Haha dat hij dat lief vond.
Ben trouwens wel blij dat ik me niet meer zo voel zoals paar weken geleden ‘s avonds. Toen ik echt nog moest wennen aan het alleen zijn en me wat kut erover voelde. Nu zit ik nog veel meer alleen dus maar ben er heeeull oké onder tot nog toe 
Dat heeft ook zijn tijd nodig, maar komt goed 