En @Airy-fairy. Ja precies, ik doe het ook met name op momenten dat ik even gek word van mijn eigen leven en even aan totaal iets anders wil denken. Ik merk ook dat ik het minder doe op momenten dat het bij mij heel goed gaat en alles lekker loopt en ik veel heb om naar uit te kijken.
En dat heb ik altijd gedaan, en was nooit zo’n probleem. Maar die mannen had ik allemaal nooit ontmoet en was gewoon leuk tijdverdrijf. Maar dit is echt aan één persoon gekoppeld, al jarenlang, waarbij ik me dus soms oprecht zorgen ga maken om zijn problemen en zijn toekomst. En dat slaat natuurlijk nergens op, want mijn toekomst en zijn toekomst hebben niks met elkaar te maken. Maar mijn leven zou ‘minder leuk’ worden als ik niet meer naar hem kan kijken, dat gevoel zou ik heel erg missen.
Edit: Even een omschrijving van ‘het gevoel’. Bij alle dates die ik met andere jongens heb gehad vond ik het allemaal wel spannend en leuk en het gaf adrenaline. Maar bij hem had ik voor het eerst dat ik super gelukkig werd van alleen maar naast hem staan en dat ik de kleine dingen aan hem bijzonder vond. En als ik hem nu zie, dan kan ik dat gevoel makkelijk weer oproepen en dat voelt dan zo fijn. Dat maakt de verslaving denk ik. En bij eerdere en latere dates haal ik dat gevoel er gewoon niet uit.
zijn jullie de feestdagen wat doorgekomen?
(religie dingetje)