Ach wat heftig ook dat hij dan gaat kijken naar een ander meisje - en dat zegt tegen jou. Ik hoop niet dat er meelezers zijn die dat een vervelende reactie vinden. Ik schrik ervan omdat het niet heel Westers is om op die manier te trouwen, maar ik heb niks tegen gelovige mensen.
Klopt! Is ook niet westers. Hij woont ook pas 5 jaar in NL. En is zijn geboorteland is het normaal. Zijn broertje heeft bv 2 vrouwen, en zijn nichtje is getrouwd met zijn neefje. Daar kunnen wij ons ook weinig bij voorstellen.
Ik heb ook niets tegen gelovige, en heb voor mijzelf duidelijk dat dit een cultuur ding is (familie cultuur eigenlijk) en geen religie.
Leerzaam is het wel. In mn hoofd heb ik alles goed op een rijtje. Echter mn hart moet ik soms toch nog overtuigen. En nadat ik dit hoorde moest ik toch een paar x slikken.
Broer en zus of zijn die nicht en neef ook precies dat van elkaar naast man en vrouw?
Jeetje wat een heftige situatie. Heel knap dat je hebt gekozen om niet meer met hem samen te zijn! Als er vervolgens dat soort opmerkingen komen van zijn kant weet je wel dat je de goede keuze hebt gemaakt. Echt heel flauw en expres pijnlijk van hem. Ik twijfel er sowieso aan of je gelukkig getrouwd kan zijn met iemand die je niet kent, maar zal wel een cultureel ding zijn. Veel sterkteā¤ļø
Nee echt neef en nicht. Hun moeders zijn zussen.
Dat was al de āafspraakā zeg maar, jouw meisje trouwt met mijn jongen.
@Jeg het is inderdaad iets middeleeuws is het in jouw familie ook religie gebonden?
@Kauai
Dankjewel! Echt heel lief van je
ik hoop dat het ook snel zo gaat voelen ipv āwetenā.
Ik snap echt niet dat dat in NL nog gedaan wordt. Ik denk dat je het over de islam hebt? Overigens is daar niet perse zo dat je met je eigen familie moet trouwen. Wordt wel vaak als religie argument gebruikt, terwijl in dat religie uitgegaan wordt trouw met iemand met goede normen en waarden. Dat kun dus ook buiten je eigen familie om zijn. Religie argument wordt vaak gebruikt om toch wat druk uit te oefenen op de jongeren. Vind dat zo kwalijk. Ik hang overigens de zelfde religie aan.
Edit; sterk dat jij voor jezelf hebt gekozen 
Ik heb het inderdaad over de islam in deze. En klopt hoor, het word als religie argument gebruikt maar in feite is het gewoon 9/10 cultuur/familiecultuur.
Vind het ook een kwalijke zaak dat er zoveel druk opgelegd word. Ik weet dat in zijn omgeving veel meer naar status word gekeken (geld,bezittingen) dan bv naar iemand met goede normen en waarden.
Ik hoop dat je je niet aangesproken voelde wbt islam, ik vind het een mooie religie. Ik ben zelf christen maar werd als ongelovige gezien. Je hebt overal rotte appels laten we het daar op houden. 
De afgelopen tijd heb ik veel succes gehad met mannenā¦
- Date gehad met een oudstudiegenoot die een misogynistische, arrogante zak zonder empathie blijkt te zijn.
- Eindelijk iemand leren kennen wiens type ik bleek te zijn⦠Op seksueel gebied (ik ben niet van plan om ook maar iets te doen met hem, want ik ben duidelijk een fetish)
- Iemand bij mij thuis uitgenodigd met wie ik zo goed als ben opgegroeid. Ik crush een beetje op hem en was super excited om hem te zien, maar hij gaf alleen mān huisgenoot een high five toen hij vertrok. Ook werd ik onzeker toen hij loerde naar de bil van mān huisgenoot, want ik heb een kleine bil.
- Ik heb overmorgen eigenlijk een coronaproof date staan, maar hij is zo co-dependent en gaat veel te snel met de dingen die hij zegt. Toch heb ik er echt moeite mee om af te zeggen, omdat ik hem niet wil kwetsen, terwijl hij hiervoor ook een paar keer afgezegd heeft.
AMEN!!! Deze uitspraak kreeg ik pas ook. Ik zou mezelf ook niet accepteren, waardoor een relatie uitblijft??? Het zal allemaal wel.
kennen jullie het boek: 27 (wrong) reasons why youāre single van sara eckel? die lees ik nu en is echt feest van herkenning! (zij zelf mega lang single geweest, pleit ervoor dat het vooral geluk is en zeikt al die redenen die anderen geeft af (met feitelijke onderzoekjes), te kritisch/onafhankelijk/te eager/je moet er meer uit etc.
Nee, maar klinkt wel interessant!
Oh en voor het nieuwe jaar raad ik iedereen een zero bullshit tolerance aan! Gewoon lekker afkappen als de eerste vlag rood kleurt. Een single bestaan kan echt nooit erger zijn dan een ongelukkige relatie.
Andersom, toch?
Ik heb mijn vorige scharrel waar ik verliefd op was al sinds juli niet gezien. Nu zag ik hem op de gram met een ander meisje. Ik in een verdwaalde bui gevraagd of dat zijn nieuwe vriendin is, hij zei āwe hebben het leuk samenā en nu ben ik kapot verdrietig. Ik mis hem soms nog zo erg.
Ah knuffel. Herkenbaar wel.
@Twijfelkont thanks. Merk dat ik het lastig vind en echt in mn hoofd zit ermee van wat kan wel en wat kan niet. Heb overigens het bericht toch verplaatst naar het date topic. Leek me iets meer passend
Ik had dan 4,5 jaar een relatie. Niet zo lang als jij en had verder weinig echt ingewikkelde dingen, maar ik benoemde op de eerst date rustig dingen over / met mān ex. Echt niet constant en direct suuuper diep op dingen in. Maar ja, joe, het is toch gewoon 4,5 jaar onderdeel van mān leven geweest. So be it, ik ga dat niet ontwijken omdat het āniet zo zou horenā
Oh ja die hoor ik ook zo vaak!! Ik word er gewoon boos van, āje kunt pas van iemand anders houden als je van jezelf houdtā.
OkƩ, dan zal ik met mijn bipolaire stoornis wel voor altijd alleen blijven. Dat is het dus!!
En ik ben ook best gelukkig enzo in mijn leven nu (natuurlijk met ups en downs) maar soms denk ik wel gewoon dat ik minder leuk ben omdat niemand ooit interesse in mij toont.
Ik heb de laatste tijd ook niet veel geluk gehad, met als laatste een jongen die in de winkel onder mijn huis werkt en soms klusjes doet in mijn huis (hij komt binnenkort ook een nieuwe vloer bij mij leggen). En ik probeerde steeds contact te maken en gesprekjes te starten, blijkt dat hij wel heel veel interesse heeft in een vriendin van mijn buurvrouw. Sprak haar (de buurvrouw) van de week en die vertelde dat. āJa weet je die ene leuke jongen die bij die winkel onder je werkt die is helemaal gek op een vriendin van me!!ā. Ik heel krampachtig proberen het gesprek leuk te houden en het te verbergen, lol.
En dan komt hij ook nog binnenkort die vloer leggen, dus dan heb ik hem een hele dag hier in mijn huis. Fucking kut.
Ja echt he! Ik mag de liefde ook wel vergeten dan, want ja, ik loop bij een psycholoog!!! 
Dat laatste is echt een rotgevoel. Hopelijk valt 't mee als hij er is. 
Ik ben net zo oud als jij en snap je wel. Alleen heb ik niet echt de angst dat iemand trash is (heb ik een supergoeie radar voor, misschien trash recognize trash Haha), maar eerder dat ik diegene dan toch weer zat ben (gebeurt me heel snel)
Maar denk dat als je je nu zo top voelt en over het algemeen gelukkig met je leven, dat dat letterlijk de allerbeste basis is die er is. Iemand moet je nu wel echt impressen en je nog liever hebben dan je jezelf hebt leren hebben voor je diegene toelaat. Dan valt trash vanzelf af.
Weet je een beetje wat je zoekt? Want de tijd dringt echt nog niet zo dat je nu direct de juiste moet vinden, als je iemand tegenkomt met wie het even leuk is en je wel volledig respecteert is dat misschien juist heel goed, qua ervaring. Dat je evenwicht en verwachtingen weer herstelt is qua āwat is normaal/wat kan ik van een man verwachtenā. De āwareā vinden in welke vorm dan ook is toch ook vooral een kwestie van veel proberen/daten/mensen ontmoeten (ook als het niet romantisch klikt) voor je ābeetā hebt.
Edit: en er is niks mis mee om iemand eerst op afstand te houden, ze hoeven niet direct langs je huis als dat je āveilige plekā is, of je vrienden te ontmoeten, etc.
Nou ik merk dat die verlenging van de lockdown en die mutatie wel echt fuckt met mijn hoofd op singleleed gebied.
Ik ben altijd een heel erg optimistisch persoon maar merk gewoon de laatste jaren dat ik steeds cynischer word door alles wat er gebeurt en het zit me echt dwars.
In 2018 begon het eigenlijk toen mijn ex zei dat hij geen kinderen wilde, toen in 2019 na veel shit daarover dus uit elkaar, huis verkocht, weer op mezelf gaan wonen. Toen dacht ik, aah lekker daten (feb 2020) en toennnnnn kwam corona. Alles dicht, doei sociaal leven, doei alle leuke dingen die me energie geven.
Vind het zoān rot gevoel maar ik tik over een paar maandjes de 32 aan en ik zie gewoon echt niet voor me dat ik nog iemand ga vinden. En ik wil toch ook wel heel graag kinderen nog ooit.
Mijn ex woont sinds vorige week gewoon alweer samen met zijn nieuwe vriendin, ik had nog twee vrijgezelle vriendinnen maar die hebben allebei afgelopen jaren een vriend gekregen (wat ik wel heel leuk vind voor ze uiteraard!) en echt letterlijk al mijn andere vriendinnen hebben allemaal al kinderen; ik heb gewoon echt het gevoel dat niemand begrijpt hoe ik me nu voel
En dat niemand echt naar me omkijkt behalve mijn ouders dan (gelukkig).
Ook echt het gevoel dat ik ergens een boot heb gemist.
Sorry voor het hoge lief dagboek gehalte maar ik merk steeds vaker dat dat gevoel van moedeloosheid me overvalt 
Aaah vind ik rot dat je je zo voelt. Ik heb dat ook wel een beetje. Ik ben nu 33 en ben net ook weer uit elkaar na de zoveelste mislukking, althans zo voelt dat. Ik vind het ook soms moeilijk dat iedereen een relatie heeft en ik weer alleen zit. En iedereen zegt natuurlijk van ja je bent zoān leuke meid bla bla je komt echt wel iemand tegen en dat is lief bedoeld maar daar koop ik nu niks voor. ik heb nog wel een bff die geen relatie heeft, met hem doe ik veel dingen samen en dat is leuk maar toch mis ik wel dat wat je in een relatie hebt zeg maar.
We hebben heus de boot niet gemist, voor ons komt het echt wel weer! En dat is hetzelfde als wat mensen tegen mij zeggen en dat is mega irritant maar ergens moet ik ze wel gelijk geven, het komt heus wel.
Al heb ik soms ook wel het gevoel van ja shit straks krijg ik geen gezin ofzo terwijl ik dat heel graag wil. En weet je, soms mag je er gewoon ook echt even van balen. Ik hou me dan wel soms vast aan andere dingen haha als ik er dan aan denk dat mijn vriendinnen soms ook wel eens relatieshit hebben en de shit die ik met mijn ex had dan denk ik ok dat heb ik dan weer niet.
Lang verhaal maar weet dat je niet alleen bent, en het komt echt wel voor ons daar geloof ik in. En je mag je echt wel eens rot er om voelen. Het helpt mij wel om me te focussen op de dingen die ik dan wƩl heb zoals lieve vrienden en vriendinnen en toch coronaproof dingen te doen zoals wandelen op afstand of lekker even facetimen ofzo.