Een en al herkenning! Ik moet me dat ook gewoon voorhouden inderdaad. Maar vind het gewoon lastig nu met corona en de vooruitzichten. Maar zie in de andere topics dat ik niet de enige ben die het er nu lastig mee heeft.
Het is wel ‘fijn’ om te weten dat ik niet de enige ben. Dankjewel voor je lieve woorden 
Ahh nee hij was toch voor jou naar NL gekomen en meteen samenwonen? Wat jammer dat het niks is geworden.
@Airy-fairy ik snap die angst wel als je een kinderwens hebt. Maar echt, je hebt nog wat jaren! Vertel ik mezelf ook. Vroeger dacht ik altijd rond 30 wel een kind/gezin te hebben. Maar nu denk ik van ja ik heb nog tot eind 30 de tijd. Een vriendin legde trouwens best druk op die kinderwens met daten, maar sinds ze heeft beseft dat ze het eventueel ook alleen kan doen, is die druk van “ik moet opschieten” weg en is ze over haar kinderwens iig chiller. (Moet je wel een kinderwens hebben en niet zozeer een gezinwens)
Klopt inderdaad. Maar helaas is het niet gelopen zoals we hadden gewild. Ook door corona etc. Hebben geen ruzie ofzo maar een relatie is het ook niet voor ons. Weten we dat ook weer, dat was het risico natuurlijk.
Er komt heus wel weer een keer een prins op het witte paard. En anders ga ik op zoek naar een Hans whahaha
Ja ik kan dat gelukkig wel redelijk loslaten met daten! Ik ga ook echt alleen verder met iemand qua daten als het 100% goed voelt en niet om dan maar niet meer alleen te zijn. Dat zou ik sowieso niet kunnen.
Heb wel zeker meer een gezinswens maar denk dat als ik niemand heb ontmoet met 35 wel serieuzer ga nadenken over alleen een kind krijgen. Maar wil daar nu ook nog niet te veel bij stil staan (al doe je stiekem toch wel een beetje in je hoofd).
@Sneakers, ik heb je verhaal denk ik gemist! Maar rot dat het niet zo is gelopen zoals je hoopte. Een Hans klinkt ook goed 
De troost die ik me voor houd is dat door Corona er steeds meer single mensen zullen komen (relaties die uitgaan/niet werken/dergelijke) en minder snel relaties zullen ‘gevormd’ worden omdat dat nu echt wel een stuk moeilijker is. Dus dat na Corona er enorm veel gedate zal worden en iedereen losgaat of zo? Ofwel leef ik teveel in een fantasie hahaha. Ik denk gewoon oprecht dat er veel mensen in hetzelfde schuitje zitten en zeker nu in Corona tijden.
Ah @Airy-fairy best wel een heel erg herkenbaar verhaal. In alle opzichten eigenlijk wel. Wat ik mezelf blijf zeggen is kijk eens naar hoeveel er in een jaar is veranderd? Waarschijnlijk super veel, er kan zoveel gebeuren in een jaar. Je voelt je nu even kut maar waarschijnlijk is je leven over een jaar weer totaal anders (op wat voor manier dan ook). Ik vind dat altijd een geruststellende gedachte. En dan die kinderwens, pff ik heb dat ook. Barstte gister ineens ook in tranen uit bij een scene van een serie (sloeg nergens op) maar dan raakt het me gewoon even heel diep. Ik hou me maar vast aan katja schuurman die op haar 45e nog een kind heeft gekregen hahaha.
En dat gevoel dat niemand naar je omkijkt omdat iedereen in een relatie zit en/of al kinderen heeft en niemand je echt begrijpt, voel ik zo erg. Echt een klote gevoel is dat.
Dat is zeker zo! Vorig jaar zat ik rond deze tijd zelfs nog in het koophuis van mij en mijn ex. Aan de andere kant gebeurt er nu juist niet zoveel als ik had gehoopt door corona. Maar dat zal ook vast gelden voor mensen die wel een relatie hebben…
Ik hoop dat we hier allemaal over zeg 5 jaar, heel anders kunnen posten. En sowieso niet meer in dit topic hoeven te posten 
Digitale knuffel voor jou ook!
Hahah ja precies. Wie weet zitten we volgend jaar rond deze tijd allemaal te klagen in het leed dat een relatie heet over dat hij zn vieze sokken en boxers niet in de wasmand gooit 
Jaa precies dat! En al lijkt de wereld nu even stil te staan, hij is over een jaar sowieso niet meer hetzelfde als hoe het nu is. Al is het maar een persoonlijke ontwikkeling oid! Maar goed dat betekent niet dat dat niks veranderd aan de situatie nu. Dikke knuffel voor alle singles idd 
Oh I feel you 
Wat je beschrijft met je ex is bijna exact wat ik heb meegemaakt, met timings en al erbij. Ik was bijna 12 jaar met hem samen. Ik ben een paar jaar jonger dan jij maar ik voel ook die biologische klok enorm tikken, als een soort zwaard van Damocles boven m’n hoofd. Het voelt gewoon alsof er ons een jaar afgenomen wordt, een jaar waarin ons leven stilstaat en je de kans niet krijgt om iemand te leren kennen. We hebben uiteindelijk nog tijd hé objectief gezien. Maar het voelt niet zo.
Ik herken me ook wel heel erg in wat hierboven wordt gezegd, alleen heb ik dus nog nooit een lange relatie gehad (alleen een paar korte mislukte date periodes), waardoor ik soms echt het gevoel heb dat het niet voor mij is weggelegd (en dan zo’n diepgeworteld gevoel dat ik ook niet begrijp hoe het het andere mensen wel keer op keer lukt).
maarrr ik ben met een vriendin tot de conclusie gekomen dat ik een soort attitude ga aannemen van ‘fake it till you make it’… en daarmee bedoel ik dat ik heel hard ga doen alsof ik er in geloof dat ik uiteindelijk iemand tegen kan komen/dat het ook voor mij is weggelegd, en dat ik dat vast uiteindelijk ook ga voelen
Ja dat van dat ‘afgenomen’ herken ik ook heel erg. Dacht begin 2020 ook echt nog van: dit wordt mijn jaar! Had allemaal leuke reisjes geboekt, zou alleen gaan backpacken in Bali. Had echt zin in die reset. Nou ja, we weten allemaal wat daarvan terecht is gekomen
Hopelijk hebben we snel weer wat meer mogelijkheden!
@Taro, ik denk oprecht dat dat een prima houding kan zijn! Ik had voor mijn ex ook nog nooit een relatie gehad en vriendinnen wel al allemaal. Toen ik hem leerde kennen moest ik alsnog in het begin een paar drempels over bij mezelf, maar dat ‘pushen’ zorgde uiteindelijk wel voor iets duurzaams (nja ook 6 jaar dan 
)! Als de persoon het je waard lijkt dan komt het vast goed
Ik zit al een jaar op Tinder, Bumble, IC en zoveel gefaalde ‘talking stages’ gehad waardoor ik er helemaal doorheen zit… En net gisteren liep ik in de supermarkt met mijn huisgenoot en zag ik een enorm knappe man, helemaal mijn type en we konden maar niet stoppen met het kijken naar elkaar. Ik weet niet wat me overkwam en stond helemaal perplex. Mijn huisgenoot had het ook opgemerkt en zij dat hij de hele tijd naar me keek terwijl hij voor ons aan het afrekenen was. En nu heb ik zooo een spijt dat ik geen move heb gemaakt 
Door al die apps ben ik in het echt socially awkward geworden. Ik baal er zo van…
Nee, van alle dating apps heb ik die precies niet! Moest er ook meteen aan denken… Nu ga ik iedere dag terug naar die supermarkt haha…
ga volgende week op dezelfde dag op hetzelfde tijdstip!!!
Jaaaaa, ga ik echt doen! Heb stiekem nog wel hoop dat ik hem tegenkom!
Heb je hem gezien zonder mondkapje? Het kan ook nog heel erg tegenvallen
Pff, ik heb even positieve verhalen/ervaringen nodig denk ik . Mijn ex en ik zijn nu ruim een halfjaar uit elkaar. Ik had echt het gevoel dat dit m was, had ik het blijkbaar ff mis. Ik heb momenteel echt nog totaal geen zin om te daten. Sta er nog niet voor open merk ik, maar ik vind het eigenlijk ook doodeng. Ik merk vooral dat ik niet zo geloof dat ik weer iemand kan vinden die zo goed bij mij past? Ik ben gewoon een beetje bang dat dit hem dan was ofzo en dat het vooral heel spijtig is dat hij haar blijkbaar toch anders over denkt? Ik snap dat het niet echt helpende gedachten zijn haha, maar poeh
Iedereen verwerkt een break up in zijn eigen tijd en als jij nog niet toe bent aan daten (wat helemaal niet gek is na “pas” een half jaar!) dan mag dat gewoon zo zijn.
. Dat proces versnellen heeft geen zin, dus laat je gevoel er gewoon zijn! Het komt echt goed!
Dat je denkt dat er maar 1 persoon is die bij je past en dat dit hem was, hoort denk ik ook bij het break up proces. Het feit dat je bang bent dat je hem bent misgelopen komt ook omdat je die verliefdheid en bevestiging aan een persoon verbindt, terwijl die gevoelens uit jezelf komen. Hij stopt die gevoelens niet in je, dat is echt je eigen lichaam die dat doet.
Er bestaat niet zoiets als een ware, dus dan kan je die ook niet verliezen of mislopen! Er zijn heel veel mensen die bij je passen en bij elke fase in je leven of elke ontwikkeling die je hebt meegemaakt, zijn dit weer andere personen!
Ik lees dus verslaafd aan liefde en daar wordt hier heel erg op ingegaan, echt een aanrader!
Ohh dat vind ik echt een ander inzicht , dat he verschillende mensen hebt die bij je passen bij elke andere fase. Daar heb ik nooit zo over nagedacht.
Ik had altijd het (naieve) beeld dat er maar 1 ware was en als dat niet lukte had je ‘pech’ de rest van je leven. Geen idee hoe ik daar ooit op ben gekomen tbh
Terwijl natuurlijk zijn er meerdere personen die bij je passen.