Als kind leren we natuur al aan dat liefde oneindig moet zijn en hetalles moet kunnen overwinnen. Liefde staat immers ver boven het geluk van single zijn, dus daar moet je ook voor vechten om dat niet te kunnen verliezen. Kijk maar naar disneyfilms waarbij er 1 ware is en het sprookje pas af is als ze samen lang en gelukkig leven. Daarnaast hebben we ook vaak onrealistische gedachtes van wat de ander ons moet brengen in een relatie of wat we voor een ander moeten overhebben. We worden van jongs af aan getraind om ons geluk uit bevesting van andere te halen.
We worden opgevoed met het idee dat je faalt als je ouders niet meer samen zijn en dat je pas stappen kan maken in het leven, als je samen bent. Als iemand met je wil trouwen is dat toch pas het ultieme geluk?
Als we single zijn niet meer zien als een tussenfase in een relatie of “onvolmaakt” zullen we heel anders een relatie in en uitstappen.
Daarnaast ben je je gevoel niet, maar heb je deze. Vecht hier dus ook niet tegen, want dat zorgt ook alleen maar voor afwijzing tegen jezelf. Geforceerd niet opzoek moeten gaan naar een relatie werkt ook niet



.