Herkenbaar. Ik vraag aan elke 20-jarige die het bij me probeert hoe oud dat ze denken dat ik ben… Meestal krijg ik als antwoord max. 25, maar omdat ik er meestal al een disclaimer bij zeg dat ik ouder ben dan ze denken, anders zouden ze me eerder 22 of zo schatten. Helpt inderdaad niet om er jonger uit te zien. Ik heb echt een beetje “jongetje” vibes bij hen, voelt een beetje vies en fout zelfs. Niet dat ik wil judgen op relaties met leeftijdsverschillen maar het type dat gesprekken met me aanknoopt zit echt nog in die ‘net uit de middelbare school yolo’-fase, terwijl ik toch al op een ander punt in mijn leven ben (carrière aan het maken, kinderwens…). Anderzijds hoor ik ook soms wat @Sterrenkijker zegt, hoewel ik me ook niet zo voel.
En ook herkenbaar wat @Nestley_Toulhouse zegt i.v.m. moeilijke relatie met datingapps en dat er niets serieus van komt. Ik zou zo graag nog eens (wederzijds) verliefd worden. Dat is zo lang geleden dat ik het me ook nog moeilijk kan voorstellen.
k denk nu bij elke date die een beetje leuk is al dat ik me maar niet moet hechten omdat het dan minder pijn doet. En dat is tot nu toe de best werkende tip van het jaar
Hoop alleen dat ik niet langzaam ‘verhard’, straks ben ik onbewust mijn eigen ruiten aan het ingooien omdat ik stiekem meer afstand neem dan ik zou willen… 





