Ja enerzijds ook wel heel blij dat we gewoon een huis hebben, zeker nu, maar anderzijds kan ik die irreële wensen zelf dus niet zo goed loslaten.
Bij mij speelt dus ook wel mee dat we een aantal vrienden met kids hebben die wel een (groot) droomhuis hebben en dat ik zelf ook in een groter huis ben opgegroeid (met oa schuifdeuren waardoor we 2 woonruimtes hadden beneden). Daardoor kan ik het dus nog zo moeilijk voor me zie hoe we met 2 kinderen die steeds groter worden het moeten blijven doen met die kleine woonkamer met onhandige indeling. Past niet in mijn plaatje ofzo?
Ook heb ik dus steeds heel veel ergenissen over dingen die moeten worden opgeknapt maar die we zelf niet kunnen of geen tijd voor hebben vanwege werk en kinderen.
Tegelijkertijd voel ik me dus heel ondankbaar en wil ik graag positiever over ons huis gaan denken…
. Maaarr het is ruim (150m2) en we hebben een hypotheek van 450 per maand. En daar slaap ik 's nachts dan wel weer lekker van.
hij is wel ruim, dus je kunt er zitten. Maar ik vind het wel veel chiller omdat je dus niet alle keukenzooi de hele tijd ziet haha!
Echt een droomhuis a la villa is zo’n ver van m’n bed dat ik het daar niet eens over heb.
.
