Dat zou echt wel een uitkomst zijn!! De meeste mensen met schizofrenie hebben meer last van de negatieve symptomen ( vervlakking en apatie enzo) dan van de psychotische klachten zelf ( want die blijven door een anti psychotica natuurlijk meer op de achtergrond)
Ik zou het echt heel knap vinden als je dat kan ontwikkelen! Is behoorlijke moeilijke materie maar het zou zoveel mensen zo erg kunnen helpen!!
Klopt, het is echt een enorm probleem. Ons plan is heel goed te doen en zou een uitkomst zijn. Het enige probleem zou geld zijn, want op dit moment is schizophrenie (en alle andere mentale stoornissen, overigens) niet âhotâ in de farmaceutische industrie. Vooral dingen zoals kanker en MS krijgt geld En we zouden dan dingen zoals een patent moeten bekostigen, en de ontwikkeling, en bedrijven, etc.
Klopt, veel medicijnen gaan ook uit de handel vanwege financiële tekorten.
Zo jammer eigenlijk want er zijn zoveel mensen die er baadt bij kunnen hebben.
Schizofrenie komt nog best vaak voor, het is niet iets wat je nooit hoort ofzo.
Maar ook het feit dat er een taboe op rust werkt niet mee natuurlijk, âlichamelijke ziektesâ worden eerder gefinancierd dan âmentale ziektesâ gewoon puur omdat daar veel meer aandacht voor is.
Als er nou meer aandacht komt voor de psychiatrie dan zou er misschien ook meer geld voor vrijkomen
Schizophrenie is toch maar 0.4-0.6% van de wereldbevolking, dus helaas bij lange na niet genoeg om interessant te zijn.
Helemaal eens met dat taboe, trouwens. Mijn doel in het leven is echt om dat te verminderen, en de romantisering ervan ook. En het taboe op medicatie
Nee idd. Het zou zo veel schelen als het taboe weg zou zijn.
Maar helaas ben je voor veel mensen nog steeds âzwakâ als je psychisch niet lekker gaat.
Ik blijf ook gewoon elke keer als ik iemand hier over hoor er op in gaan. Maar ben helaas geen president, anders had ik al lang een campagne gestart haha
Ik ben toevallig ook net schizofrenie aan het bestuderen, en in onze cursus staat dat de prevalentie 1% is (en de leeftijd van de eerste symptomen 16-22j, terwijl in een eerder bericht hierboven door @anon50122296 staat dat het manifesteert rond 30j). Krijgen wij nu zoân foute informatie ofâŠ? Want lijken mij toch grote verschillen. Ik ben overigens niet medisch opgeleid, is in het kader van forensische psychiatrie.
Bij mijn weten manifesteert het ook in de adolescentie. Prevalentie van 1% is wereldwijd lifetime (dus 1% van de mensen wereldwijd krijgt het eens in zijn leven). De cijfers die ik noemde zijn de prevelantie van een moment (op dit moment heeft 0.7% van de wereldbevolking schizofrenie)
Naar wat ik weet komen de symptomen pas te voorschijn rond eind 20.
Maar schizofrenie is eigenlijk ook een verouderde term. Men spreekt nu van âpsychosegevoeligheidâ En daarin zijn natuurlijk een heleboel verschillen kwa intensiteit.
In theorie is het mogelijk dat in de puberteit een eerste psychose ontstaat of dat men zogenaamd ârandpsychotische belevenissenâ kan hebben.
Maar volgens de oude dm5 is schizofrenie âchronisch psychotischâ en dat gebeurd vaak pas rond eind 20.
Het is een heel lastig onderwerp waar nog niet zo heel veel over bekend is.
Als je er informatie over wilt zoeken kun je eens googelen naar Brenda Froyen, zij is een Vlaamse vrouw die zelf een aantal kraambed psychoses heeft gehad en zich nu inzet voor mensen met paychosegevoeligheid. ze heeft samen met een stichting ook een website waar heel veel informatie over te vinden is.
@slurfhondje Schizofrenie is overigens ook een van de meest heterogene ziektes die er bestaat, ook een van de redenen waarom medicatie ontwikkeling lastig is. Er is gewoon geen echte standaard en we weten ook vrijwel niks over de genetische basis.
We weten echt bijna helemaal niets over de genetische achtergrond van schizofrenie. Er lijkt wel een verhoogde kans te zijn als je in de familie ook schizofrenie hebt, maar welke genen het dan zijn, geen idee. Er zijn ook genen die bij sommige families met schizofrenie voorkomen, en bij andere weer niet.
Je hersenen zijn echt heel raar hoor, die doen ook maar gewoon wat
Ik wil wel eens een (straat)gevecht om te kijken hoe ver ik zou komen/of ik sterk zou zijn/of ik goede hoeken zou maken.
Ik vroeg aan vriendinnen/zus of zij daar ook wel eens over nadachten maar nee totaal niet :â)
Hahaha ja inderdaad, zoân bitchfight alleen dan met rake klappen ipv haartrekken, echt benieuwd hoe ver ik gekomen zou zijn! Destijds denk ik niet ver, nu misschien wel
Ik zat vroeger op een zelfverdedigingssport en meestal zeggen mannen dan van oh doe maar even wat je toen hebt geleerd en dan vind ik het ook altijd leuk om los te gaan Maar dan is het tegenover een man, dan ben ik over het algemeen niet zoveel waard.
Heb wel eens met uitgaan een irritante gozert bijna een klap voor zijn kop gegeven (zo eentje die bleef zeiken dat ik moest lachen en niet zo boos kijken), maar durfde toch niet.
Hoi hier ben ik. Ik zou niet meer bestaan zonder twee heftige medicijnen dankzij twee traumaâs en verneukte serotonineniveaus. Ik was ook team no-meds. Nu ben ik team âthank god thereâs medsâ.
Hoop ik. Je hebt geen idee van de gedachten die mensen dan kunnen hebben, tenzij je ze beleefd hebt.
En natuurlijk wordt er te snel naar medicatie gegrepen en natuurlijk is die industrie zo kut als maar zijn kan. En misschien zou survival of the fittest soms wat meer vrijgelaten worden. Maar ik ben nu de fittest en ik was ooit the lowest of the lowest. Voor zover je dat kunt zeggen.
Mân pa neemt elke dag 15 medicijnen en heeft een gigantische kwaliteit van leven en is blij met elke dag die hem gegeven is. Heb je in je omgeving ĂŒberhaupt zulke gevallen of komt dit puur uit je hoofd en is het niet iets wat je ervaart?
Super veel mensen zijn ook oneerlijk over welke meds ze nemen, juist door dit soort (tering)stigmaâs.
Voor iedereen die zich ook maar een greintje zou willen inleven in de mentally challenged onder ons
Zo voelde het ongeveer in mijn kop voor 3 jaren, totdat ik medicijnen nam. Toen waren de scherpe randjes eraf. Dankzij die shit en jaren aan therapie schrijf ik nu dit bericht ipv dat je naar mijn graf kijkt op het kerkhof en denkt âwaarom is deze persoon zo jong gestorvenâ. Een rondje om mân huis lopen was al een opgave voor me, of het openen van een banaan.
I think I made my point. Sorry voor de duidelijke taal. Ik zal tot de dood ervoor strijden dat iedereen zân mening mag hebben en ik heb er respect voor dat je hem durft te uiten, maar ik zal ook tot de dood strijden voor de mentaal beperkten onder ons.
Want we zijn met velen en waarschijnlijk zijn er minimaal 5 mensen in je omgeving die ook zulke shit ervaren, maar van wie je het nooit zou verwachten.
Je hoort ons namelijk niet altijd irl, maar reken er maar op dat we er zijn en reken er maar op dat we bestaan dankzij onze meds.