Haha ja en ik had met Harry Potter eerlijk gezegd ook het idee dat het eigenlijk bedoeld was om bij een boek te blijven, maar door succes de reeks is ontstaan. Aan het einde van het eerste boek was Voldemort soort van dood. Heb de boeken best met plezier gelezen enzo, maar vond het op een gegeven moment wel voorspelbaar dat er aan het eind steeds een duel is tegen Voldemort en dat Harry het natuurlijk altijd net redt met -naar mijn gevoel- vaak een soort deus ex machina. Ohhh we hebben nog nooit gehoord van een verbinding tussen toverstokken en priori incantatem gehoord maar nu is het er opeens en redt het hem! Vond het soms wel âmakkelijkâ dat overal een draai aan verzonnen kon worden want toveren is toch niet echt. En ik ergerde me eraan dat je aan de naam van een personage al kon voorspellen hoe diegene is. No way dat draco Malfidus/malfoy ooit gewoon een leuke vriendelijke kerel zal zijn ofzo. Maar ja, het is officieel natuurlijk ook een kinderboek. Ben er gewoon ook niet zo weg van als sommige anderen, al heb ik de boeken wel allemaal (met plezier) gelezen. Maar heb ze niet gekocht maar geleend bijvoorbeeld en zou ze ook niet herlezen.
Ik vind het altijd knap als mensen een goede thriller schrijven waarin je niet gelijk doorhebt wie de moordenaar is, maar dat er achteraf wel al veel clues gegeven zijn en dat alles perfect past zonder overduidelijk te zijn. Of boeken met prachtig woordgebruik. Dat lees ik dan meer voor de zinnen omdat ik ervan kan genieten en niet zozeer het verhaal. Persoonlijke voorkeur denk ik.
