Ok mega lang verhaal geworden:
Omdat het een heel éénzijdig beeld belicht. Natuurlijk is het absoluut belachelijk dat iemand meer dan 100 behandelaars in een jaar heeft en dat lijkt me ook echt een enorme fout. Er wordt echter ook gesteld dat als je naar een psycholoog gaat je een diagnose krijgt, ‘volgestopt wordt met pillen’ en dat dat heel slecht is. Terwijl sommige psychische ziektes gewoon niet opgelost kunnen worden zonder medicijnen.
Het programma is vooral gemaakt vanuit de frustratie van een aantal patiënten. Die frustratie is heel begrijpelijk maar die is niet altijd de schuld van de behandelaar. Sommige psychische patiënten moeten bijvoorbeeld meer dan 10 verschillende medicijnen proberen en dan hebben ze alsnog niet de ‘heilige graal’ gevonden. Dat is een super zwaar en frustrerend proces omdat je medicijnen vaak moet opbouwen, dan moet je een tijd lang kijken of het werkt en als het niet werkt moet je weer afbouwen voor je iets nieuws kan proberen. Dat kost een aantal jaren. In die tijd heb je nog steeds last van je ziekte of van nare bijwerking of allebei. Dat is heel erg, maar dat is niet de schuld van het ‘systeem’ of de behandelaar. Het kan gewoon niet op een andere manier omdat het geen exacte wetenschap is waarbij iets wat voor patiënt A met dezelfde ziekte werkt, per definitie ook voor jou zal werken.
Het is niet erg dat ze het verhaal van die gefrustreerde patiënten in beeld brengen want die zijn er en het is belangrijk om dat te zien, maar ze gaan wel erg mee in de mening van de patiënten in plaats van objectief onderzoek te doen. Het is namelijk niet raar dat als je zo’n frustrerend behandeltraject hebt dat je dan je behandelaars de schuld geeft, maar dat is niet altijd de objectieve waarheid.
Ik vind ook dat ze dingen door elkaar halen. Zo maken ze geluidsopnamen van iemand die verschillende psychologen bezoekt, maar dat is ‘eerste lijn’ (waar je bijv. aanklopt als je last hebt van angstgevoelens of depressieve gevoelens of overspannenheid) en dat zijn andere behandelaars dan wanneer je in een psychiatrisch traject zit zoals Jason en die andere man die worden gefilmd.
Soms moet je een patiënt ook een bepaalde diagnose geven omdat de behandeling anders niet wordt vergoed. Dat brengen ze wel goed in beeld, die druk van de verzekeraars.
Daarbij denk ik dat het programma meer slecht doet dan goed. Natuurlijk moeten de misstanden aan het licht komen maar door het programma zo in te steken zorg je ervoor dat mensen de psychiatrie niet meer vertrouwen (en dus niet gaan, zelfstandig stoppen met hun medicijnen, etc.) en mensen er ook niet willen werken.
(Overigens zijn er natuurlijk vast ook slechte en luie psychiaters en psychologen, ik denk dat dat in het undercover gedeelte wel te zien was, en die mogen natuurlijk ‘exposed’ worden.)
haha. Biecht: ik geef regelmatig Rituals omdat ik dacht dat ik me daar geen buil aan kon vallen, en moet echt vaak cadeaus kopen voor mensen die ik niet zo goed ken, bijv. voor werk. Je kan altijd in ieder geval zien dat er wat geld tegenaan is gesmeten dus dat vind ik er wel handig aan, komt niet gierig over in ieder geval.