Ik ken genoeg mensen die nooit een sollicitatiegesprek hebben, of zich daarbij casual kunnen kleden. Ik zie mijn boerenkennissen al in net pak bij een landbouwbedrijf aanbellen, lol.
Ik zelf kan ook gewoon op sneakers solliciteren maar ik heb wel een kantoorbaan.
Haha nou dit is precies mijn punt, dit zou me gewoon echt niks kunnen schelen?
Misschien zie ik trouwen gewoon niet als zo formeel ofzo, als ik een feest geef/mijn verjaardag vier boeit het me ook niks wat mensen daarnaartoe aantrekken.
Ăk vind het leuk om me mooi aan te kleden, en ik doe ook gewoon mee met dresscodes, ik zou het zelf alleen nooit opleggen aan mensen. Ik heb eigenlijk ook nog steeds geen goede reden gezien waarom het nou zo erg is als mensen niet aanhebben wat jij mooi vindt. De reden die ik hier vooral zie is dat mensen vinden dat het uitstraalt dat het die mensen niet genoeg kan schelen dat jij gaat trouwen, maar daarbij denk ik dus dat niet iedereen dat verbindt aan kleding.
Dan vragen we het Normaal repertoire aan bij de DJ en gaan we lekker âdeurdonderenâ 
Ik kan me voorstellen dat het vanuit jouw achtergrond anders weegt. Ik denk dat niemand zo veel stress bij zn familie/vrienden op wil liggen. Ik ga er ook vanuit dat de meesten hier denken vanuit een ânormaleâ situatie waarin het een keuze is wat je aan doet. Ikzelf vind een bruiloft HEEL iets anders dan een verjaardag, waar het mij idd ook geen drol kan schelen wat mensen aanhebben. En er zit een verschil tussen je kloffie en dure dresscode proof kleding, en dat is âgewoon leuke /feestelijke kledingâ aan wat voor een groot deel van de bevolking geen groot probleem moet zijn.
Op de bruiloft maakte het me niet zo uit. Het was mijn dag en ik zag er mooi uit. Maar pre Corona hadden wij een begrafenis van iemand die zich altijd netjes kleedde. Dus man en ik volledig in zwart pak en netjes. Waren we de enige. De rest in spijkerbroek, sneakers en korte mouwen overhemd, bloem jurkjes, happy socks and gekleurde jasjes. Gewoon alledaagse kloffie. Vond ik zelf best wel shocking voor een begrafenis. Het was ook niet zo dat de dresscode vrolijk was ofzo.
En dan ook een dramatische onthulling doen? I feel it. 
Een geheim kind dat elk moment door de deur komt en aanspraak wil maken op de erfenis. Love the drama :d
Toen mijn opa en oma overleden zag je dit al binnen mijn familie: twee ooms moesten bij mijn vader en twee andere ooms jasjes lenen en schoenen lenen, omdat ze gewoon Ă©cht niets ânetsâ in de kast hebben (en ze wilden graag allemaal een beetje hetzelfde aan, omdat ze de kist gingen tillen als zonen).
Als je in een fabriek of een autogarage werkt, dan heb je dat soort kleding niet nodig in je leven (ook niet als je daar gaat solliciteren).
Edit: mân ooms die nooit nette kleding aan hebben waren wel helemaal verbaasd hoe goed het ze stond, ik heb een hele fotosessie met ze gehouden. 
Ja, hadden wij ook op de kaart staan, waar jij je het best in voelt of dat nou een quilt, jeans of Spiderman kostuum is. We hadden een paar gasten in Dirndl, en een paar in quilts. Voor de rest zag iedereen er gewoon prima uit.
Maar goed, zoveel mensen, zoveel verschillende bruiloften en zoveel verschillende gasten.
Ok, ik wil ook graag mijn geweldige ervaringen delen:
Mijn broer had op de uitnodiging van zijn bruiloft als dresscode âfeestelijkâ staan met als toevoeging: als jij het feestelijk vindt, vinden wij dat ook. Vond dat wel prima, geef je mensen wel mee dat ze een klein beetje hun best mogen doen, maar blijft het wel laagdrempelig.
Bij de uitvaart van mijn oma had ik een mooi, simpel, zwart jurkje aan. Komt er een vent in zijn lelijke, verwassen, zomerse shirt met de mededeling âja, ze hield niet zo van zwartâ terwijl hij mij aankeek. Flikker op, lul. Ter info: het was de ex van mijn tante die echt NIKS met mijn oma te maken had de afgelopen 20 jaar en er alleen was om zijn dochter te steunen (wat prima is, maar bemoei je er verder niet mee).
man man man, wees blij dat je kan trouwen als je dat wil, wees blij dat mensen het met je willen vieren. Het leven, en dus ook je trouwdag, draait niet om wie wat aan had. godsamme zeg wat een discussie.
maar het is duidelijk, er zijn hier 2 kampen en die gaan elkaar toch niet overtuigen.
Ik moest een keer naar een bruiloft met een thema, dat was echt de hel. Ik haat verkleden al sinds ik 4 ben (meerdere fotoâs van carnaval op school waar ik met een sacho kop heel demonstratief in mijn mooiste jurk zit tussen de clowns en cowboys) dus een thema bruiloft was echt mijn grootste nachtmerrie. Echt vreselijk en heb serieus overwogen om niet te komen. Hele dag voor lul gelopen met een vreselijk gevoel.
Edit: het thema was âmaffiaâ, ja echt. Happy forever after
Maar mân Insta 
Ja ik zit dus komende maandag met die uitvaart van de opa van mijn vriend.
Mijn vriend: zal ik mijn (donkere) pak aan doen?
ik: ja doei, ik ga voor een linnnenbroek en shirt. het is mooi geweest.
wat heb je uiteindelijk aangetrokken? ik zou een snorretje tekenen met oogpotlood (heb ik eigenlijk niet nodig met mijn eigen fucking mediterraanse snor maar ok)
en grapje, ik zou dat niet doen. Ik weet niet waarom ik erbij schrijf dat het een grapje is.
Mijn mogelijk impopulaire mening is sowieso dat ik themafeesten haat. Ja als ik toevallig al beschik over de nodige kledij en/of attributen dan kan het wel leuk zijn maar 9 van de 10 keer is het gewoon stress omdat ik van tevoren moet nadenken wat ik aan moet doen en wat ik daarvoor moet regelen 
ik wil plezier hebben op een feestje, geen werk moeten doen.
Wel zorgen dat er een elastiek in je broek zit of dat de knoop open kan hĂš, ivm catering.
Is ook een betere outfit voor het buffet 
(Dat was jij toch, anders is dit nogal lomp haha)
Dit dacht ik ook altijd, totdat ik een keer op een bruiloft kwam waarbij de oom van de bruid een bodywarmer met een vieze spijkerbroek en klompen aan had. Hoe moeilijk is het om gewoon iets gezelligs aan te doen.
Vind dit wel veel mooier dan zwarte kleding eigenlijk, een begrafenis/crematie is al deprimerend genoeg
Mijn vriendin haar oma zei ook vlak voordat ze doodging dat we nou niet allemaal moesten janken bij de crematie want dan zou het zoân dooie boel worden