Hot take hier op het forum:
Ik vind niet zo veel mis met tone policing en doe het zelf ook.
Zit natuurlijk wel wat nuance in. POC die voor de 38.000e keer een witte man maar geduldig en braaf ‘moeten’ uitleggen waarom zijn grap wél racistisch is slaat natuurlijk nergens op. Of voorbeelden zoals hierboven van mannen die grappen maken over een extra hechting zetten na de bevalling. Pleur op.
Maar in discussies met bijvoorbeeld collega’s, vrienden of m’n partner over persoonlijke / alledaagse onderwerpen vind ik het belangrijk om gewoon als volwassenen op enigszins normale toon het gesprek te kunnen voeren. Ben zelf overigens best wel een heethoofd, vooral bij mijn partner, dus vaak zat ben ik zelf degene die uit de bocht vliegt. Ik vind het dan ook volledig terecht als je me dan afkapt of vraagt of ik m’n toon wil aanpassen. Ik heb ook zo’n collega die overal met gestrekt been in gaan. En ja sorry, maar die neem ik daardoor (onbewust?) echt minder serieus terwijl wat hij inhoudelijk zegt dat wel hout snijdt, maar de boodschap komt gewoon totaal niet meer aan.
. En oké ik heb wel meteen een afspraak voor volgende week geïnitieerd om het wel over de inhoud te hebben maar ik was nu te geïrriteerd door zijn geïrriteerdheid.
.
Love Yetta!
vrouwtje